Het Turkse Constitutionele Hof heeft gisteren besloten dat het dragen van hoofddoekjes op universiteiten in strijd is met de scheiding van kerk en staat. Begin dit jaar werd dit al lang geldende verbod door de regerende Turkse AK-partij opgeheven. Het constitutioneel hof is tegelijkertijd bezig met een verbod op de regerende AK-partij (AKP). Veel Turken beschouwen die partij als gevaarlijk, omdat ze denken dat premier Erdogan van Turkije, dat sinds 1923 door de vergaande hervormingen van Atatürk strikt seculier is, een moslimstaat wil maken. De AKP komt namelijk voort uit de islamitische Welvaartspartij, maar heeft zich omgevormd tot een gematigd-conservatieve, pro-Europese partij. Veel seculieren geloven echter dat de partij nog steeds een verborgen, islamitische agenda heeft. Gedacht wordt dat het opheffen van die partij door de hoofdoekjes-uitspraak dichterbij komt.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Bij de recente ophef over de arrestatie van Gregorius Nekschot ging de meeste aandacht uit naar de vrijheid van meningsuiting die in geding zou zijn. Sommige mensen geven echter aan dat naast dat recht op vrije uiting er nog een functie zit in de cartoons van bijvoorbeeld Nekschot. De provocaties helpen bij de bevrijding van de groep die geprovoceerd wordt. Is dit inderdaad zo? Is dit in dit geval zo? Zal de integratie beter verlopen door deze cartoons? Zullen moslims door de cartoons de Islam loslaten of in ieder geval vrijer beschouwen?
Het lijkt erop dat hulpverleners aan het doorslaan zijn met hun houding ten opzichte van vrouwenbesnijdenis. Natuurlijk moet de ’traditionele’ vrouwenbesnijdenis bestreden worden. Het is immers een verminking van het lichaam, en daarom is het ook niet meer dan terecht dat vrouwenbesnijdenis verboden is.
Maar tegelijkertijd kan er geconstateerd worden dat ondanks dit verbod dit soort besnijdenissen nog steeds plaatsvinden. De arts Jannes Mulder stelt daarom voor een ‘besnijdenis light’ wél toe te staan. Feitelijk gezien is het niet meer dan een prikje in de clitoris waarna er een druppeltje bloed vrijkomt dat symbool staat voor de maagdelijkheid en kuisheid. Het kind houdt er niets aan over en zo wordt erger voorkomen, bijvoorbeeld het volledig wegsnijden van de clitoris en de schaamlippen.
De reacties op dit voorstel zijn erg heftig. ‘Kenners’ noemen het waanzin: “Een meisje is goed zoals zij is.” Monica van Berkum, directeur van Pharos, kenniscentrum voor de preventie en aanpak van vrouwenbesnijdenis zegt zelfs: “Als het om de integriteit van het lichaam van het meisje gaat, moet geen enkel compromis worden gesloten”. Volgens haar is zelfs het kleinste prikje een verkeerd signaal, en begeef je je daarmee op een hellend vlak.
De voorzitter van het informatiecentrum gynaecologie, Marlies Bosch, noemt Mulders voorstel: “Volstrekt onrealistisch. Alsof vrouwen die hun dochter nu stiekem laten besnijden, straks bij de GGD aankloppen en genoegen nemen met een druppel bloed.”
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, ditmaal voor Said Bouddouft, directeur Stichting Meander, Centrum voor Maatschappelijke Ontwikkeling, provincie Zuid-Holland. Said vindt dat moslims hun energie verspillen. Ze hoeven de islam niet te beschermen tegen individuen, maar ze moeten een westerse uitingsvorm ontwikkelen. Deze opinie verscheen eerder in NRC Handelsblad.
Een zucht van verlichting is door het land gegaan. De reacties op de film Fitna van de heer Wilders zijn eigenlijk wel meegevallen. De reacties vanuit de Marokkaanse gemeenschap lokten bij Wilders zelfs een compliment uit. Het was wel een leugenachtig en misplaatst compliment, maar toch. Door inzet van veel organisaties en individuen, tijdelijk verenigd onder de noemer van het Landelijk Beraad Marokkanen, is waarschijnlijk veel ellende ons bespaard gebleven. Het Landelijk Beraad voerde gesprekken met jong en oud, vroom, fundamentalistisch en seculier in het binnenland, maar ook met vertegenwoordigers van de islam in het buitenland. In die gesprekken was de boodschap: kalm blijven, wat de inhoud van de film ook moge zijn. Wij waren immers nog maar nauwelijks bijgekomen van de gevolgen van de misdaad van Mohammed B. op Theo van Gogh. Ik was bang dat het weer mis zou gaan, maar de acties van het Landelijke Beraad Marokkanen hebben gelukkig de stoom van de ketel gehaald.
Eén van de dingen die ik persoonlijk behoorlijk lastig vind in de discussie rondom Wilders en zijn film is het bepalen van mijn eigen positie. Enerzijds heb ik een behoorlijke hekel aan elke vorm van georganiseerde religie en zeker aan religies die andersdenkenden veroordelen of erger. Anderzijds heb ik een even grote hekel aan generaliseren en het op één hoop gooien van grote groepen mensen op basis van uiterlijkheden of (hopelijk slechts enkele) extremisten.
Ik heb absoluut niet de illusie de islam of de bijbehorende cultuur ook maar enigszins te begrijpen. Wat mij wel opvalt en ongerust maakt is het gemak waarmee in mijn ogen geweld als reactie op kritiek wordt neergezet. Wat mij nog ongeruster maakt is het feit dat ik niet zie hoe de meerderheid onder de moslims dat geweld afkeurt. Wanneer deze meerderheid het fundamentalisme met het bijbehorende geweld niet afkeurt, waar staan zij dan? Zijn ze bang zich uit te spreken? Vinden ze geweld acceptabel? Naast bovenstaande gebrekkige omgang met kritiek en het gemakkelijke geweld is daarnaast de manier waarop deze religie met afvalligen en vrouwen omgaat voor mij iets waarvan ik een heel ongemakkelijk gevoel krijg. Wat ook daarbij volgen mij weer het ergste is, is niet het feit dat het ooit zo in een boek is gezet, nee het is het feit dat naar mijn beleving een groot deel van de moslimgemeenschap deze praktijken al dan niet stilzwijgend goedkeurt.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
