De Grote Verwenning | Grillz

Het hele najaar draait in De Balie en op Sargasso de filmserie De Grote Verwenning – op zoek naar antwoorden op de vraag wat welvaart met ons doet. Met elke maand een film-met-voorgesprek in De Balie Cinema en elke week korte films met bijschrift op Sargasso. Deze week: Grillz (2009). Aan het begin van de zeventiende eeuw lieten de nog maar net schatrijke Hollanders zich bescheiden portretteren. Zwart laken, zwarte hoeden, slechts de witte kanten kragen suggereerden dat dit geen arme sloebers waren, maar juist rijken die de weelde konden dragen. Die houding: leven in overvloed, maar het net niet tonen, heeft drie eeuwen overleefd. Een rijke stinkerd stinkerd zijn is niet erg, als je maar ‚altijd gewoon bent gebleven’. De documentaire Grillz, van Boris Everts & Sander Kerkhof, gaat over gouden tanden - grills zijn sieraden voor op je gebit. Ze gaan op zoek naar de roots van het fenomeen, de hiphopscenes van Houston en Texas. En ze zoeken natuurlijk ook de Nederlandse variant op.

Closing Time | Socalled

Josh Dolgin uit Canada – met Russische, Oekrainse en Roemeense wortels en naar eigen zeggen een Jewish Cowbow – is enerzijds rapper/hiphop-artiest, en anderszijds speelt hij als klezmer-muzikant piano en accordeon . Die stijlen gooit hij vrolijk door elkaar onder de artiestennaam Socalled. Het levert een bizarre mix op met zeer gevulde muziek waar van alles gebeurt: rap/hiphop, klezmeresque instrumentaties zijn nooit ver weg, textfragmenten in spoken word in minstens drie talen, samples die er tussendoor schieten, en ondertussen lopen er tot soms drie of vier melodieen doorheen.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Yo….! We’re climate scientists!

Jaja, we weten het zo onderhand wel. Klimaatwetenschappers zijn oplichters. Het zijn zakkenvullers die parasiteren op onze belastingcenten. Ze doen alles om hun lucratieve baantjes te behouden. Ze proberen hun eigen gelijk door te drammen. Ze proberen uit alle macht belastingcenten los te peuteren. Ze proberen ons angst aan te praten. Ze vervalsen data. Ze proberen critici de mond te snoeren. Het zijn allemaal subsidiesponzen die uw belastingcenten opzuigen. Het zijn de nepwetenschappers in de academische wereld. Ze liegen en bedriegen. Het zijn datafraudeurs. Het zijn levensgevaarlijke lobbyisten met een eigen politieke agenda. Als je hun hun zin geeft, dan hebben we voor we het door hebben een Green New World Order. En had ik al gezegd dat ze achter uw belastingcenten aan zitten?

Gááááp. Niets slaapverwekkender dan elke keer dergelijke flauwekul te moeten teruglezen op diverse fora, weblogs en nieuwssites. Hebben we alle absurde vooroordelen en clichés alvast weer gehad voor vandaag? Mooi! En nu weer over tot de orde van de dag. En dat is serieuze wetenschap bedrijven. Terug naar de gigabytes aan data uit diverse bronnen die uitgeplozen moet worden. Op de plek waar diverse wetenschappen als geologie, biologie, meteorologie, diverse vormen van paleo[vul-maar-in]logie, oceanografie en aanverwante zaken samenkomen.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Closing Time | C-mon & Kypski

Ooit begonnen met hiphop, tegenwoordig maakt C-mon & Kypski uit Utrecht vooral muziek die niet meer duidelijk in een hokje te stoppen is. En zo hoort het ook. Kern van de band blijft altijd samples en draaitafels – Kypski zelf is zesvoudig Nederlands scratch-kampioen – , maar daaromheen wordt er ook veel gemusciceerd op “echte” instrumenten.

Op Cravings of a Solemn Soul zijn ze wat meer ingetogen dan gewoonlijk.

Closing Time | Old School Hip Hop

Laat ik maar eerlijk zijn: hiphop heeft mij nooit zo aangesproken, maar als muzikale geschiedenisles is deze mixtape met hiphop uit de jaren tachtig wel een aardige introductie.

Wie op Youtube zoekt naar een goede documentaire over de geschiedenis van hip-hop, kan genoeg vinden, maar dan vooral materiaal dat zich ofwel concentreert hoe blanke artiesten hiphop acceptabel voor de mainstream gemaakt hebben, ofwel hoe hiphop verweven is met de opkomst van crack- en bendecultuur in de jaren tachtig en negentig, danwel op de sociale aspecten en culturele achtergronden achter rap en hiphop in hetzelfde tijdperk.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende