Even geen deprimerende verhalen van onomkeerbare schade aan onze planeet. Want schade kan je soms ook herstellen, zo blijkt. Filmer John Lui laat zien hoe een fors deel van het löss-plateau in China succesvol werd aangepakt. Ooit ontstond de Han-beschaving op dit plateau: toen nog groen, waterrijk en bebost. Maar verkeerd landgebruik verwoestte deze vruchtbare plek. Nu is het een maanlandschap met hoge bodemerosie, droogte en stofstormen die reiken tot in de Chinese kuststeden. Lui laat zien dat door een verandering in landbeheer dit gedegradeerde ecosysteem kan herstellen [project.pdf] en de mensen weer voedt met water, gewassen en hout. In Ethiopië filmde hij eenzelfde ontwikkeling: "zorg dat 25 jaar lang de geiten niet meer grazen in de kale heuvels en schaduwrijke vruchtdragende bomen keren terug". YES WE CAN! Eind juni sprak John Lui op het Tällberg Forum in Zweden waar alle knappe en invloedrijke koppen op het gebied van duurzaamheid bijeen kwamen om te filosoferen over de toekomst van onze overbevolkte planeet. Bekijk hier het zomercollege van John Lui.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Bent u arm en leeft u in een verstedelijkte omgeving dan heeft u de grootste kans om slachtoffer te worden van een ramp. Onderzoek van de Verenigde Naties naar de impact van rampzalige gebeurtenissen als cyclonen, overstromingen, landslides, aardbevingen en bosbranden legt een verband tussen (het gebrek aan) welvaart en kwetsbaarheid bij rampen. Zo worden in Japan meer mensen getroffen door cyclonen dan in de Filipijnen toch ligt het dodental daar 17 maal lager (NYT). Zondag werd in Bahrein het VN-rapport Global Assessment Report on Disaster Risk Reduction gespresenteerd: zeven hoofdstukken over waar rampen zich gaan voordoen én hoe ze te voorkomen. Maar meer toegankelijk en tot de verbeelding sprekend is de wereldkaart die u inzicht geeft over waar te wereld u het hoogste risico loopt te overlijden door rondvliegende golfplaten, vallende bakstenen of ten million pounds of sludge…. Slimme jongens en meisjes zoeken meer detail en stellen zelf hun kaart samen. Mijn eerste burgerobservaties: mijd China, Java en de delta van Ganges en Donau en/of treed toe tot de Inuït. Ondanks het ontbreken van een adequaat rampenplan zit u in Nederland ook nog best veilig.
Kijk en huiver….
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
“Qualcuno deve chiedermi scusa”
Gioacchino Giuliani, een seismoloog uit het getroffen L’Aquila eist excuses (Solleviamoci’s blog). Enkele weken voordat de aardbeving van zondagnacht (150 doden, 50.000 daklozen) Italië trof waarschuwde Giuliani dat er een zware aardschok aan zat te komen (Independent). Dit kon volgens hem worden afgeleid uit de hoge concentraties radon gas die werden gemeten in het gebied. Klokkenluider Giuliani werd echter ontboden op het politiebureau voor “paniekzaaien” en vervolgens moest hij zijn alarmistische berichten offline halen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Een kaart voor kluizenaars die de ultieme rust(plaats) zoeken, of voor mensen die juist altijd dichtbij andere mensen willen zijn. De Europese Unie en de Wereldbank lieten (om weer heel andere redenen) een kaart maken die weergeeft hoeveel uur reizen het is naar de dichtst bijzijnde stad van meer dan 50.000 inwoners. Slechts op 10% van het aardoppervlak is het langer dan 48 uur reizen.
Een nieuwe wereldorde? Iets met de kredietcrisis? Legalisatie sofdrugs?
U weet het beter? Stort u op de Raadkaart! Antwoord om 21.00 in de Waan.
Een van de meest gefotografeerde natural arches uit het National Arches Park in Utah, USA: Wall Arch is niet meer (bron: SFGate). Een tripartite kongsi van verwering, erosie en de zwaartekracht deed haar werk zoals we dat van d’r mogen verwachten. Het is de eerste grote instorting sinds 1991 toen Landscape Arch het bijna begaf. Er zijn geen ooggetuigen van het instorten, wellicht is dit -op de valreep- nog voer voor enkele sappige komkommercomplottheorieën?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.