"Andere landen in de wereld zijn bereid voor zichzelf op te komen en dumpingpraktijken af te wijzen. Waarom zouden wij in Europa dat soort deloyale praktijken wel moeten ondergaan?' Sarkozy pleit daarom voor een 'communautaure voorrang', een voorkeurregime voor Europese producten en bedrijven. 'Dat is geen protectionisme, maar wederkerigheid.'" (De tijd, 14 november) Hoe ging die stelregel ook alweer? De vrije markt zorgt voor een grotere welvaart voor zoveel mogelijk mensen? laissez-faire zoals de fransen het bedacht hadden? Wil Sarkozy nou daadwerkelijk een stap terug in de tijd doen, waarin onze bedrijven niet meer hoeven op te boksen op internationaal vlak. Is dit het antwoord op het verliezen van de arbeidsstrijd tegen China & India? Nagekomen nieuwsvideo: Sarkozy in discussie met stakers
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
De Franse president Sarkozy stelt voor een veel hechtere Europese defensie te smeden. Europa moet ook militair gezien haar eigen boontjes kunnen doppen. “Want hoe kan Europa onafhankelijk zijn, hoe kan het politieke invloed hebben in de wereld, een factor voor vrede en evenwicht zijn als het niet in staat is het eigen territorium te verdedigen?”, zei Sarkozy (nu.nl).
Eén Europese defensie, daar valt wat voor te zeggen, de afzonderlijke landen kunnen de verdediging van hun grondgebied toch vaak niet alleen af. En hoe minder verschillende legers op het Europese continent hoe minder kans op oorlog, zoals onlangs nog in Waterloo (zie foto).
Of is één Europese defensie juist een gevaar voor de wereld en zichzelf? En moet je niet eerst eenduidig buitenlands beleid voeren voordat je over een gezamelijke defensie gaat praten? We gaan europollen:
In een tijd waar hypes, spoeddebatten, kamervragen en soundbites in de media het politieke discours bepalen, is het een verademing een politicus tegen te komen die er anders in zit. Zo’n politicus is Kees van der Staaij van de SGP. Zijn uitspraak in een artikel over de “dynamiek” in het huidige politieke landschap verwoordt zijn positie goed:
We zijn bezig ons parlement om te vormen in een politiek café waar elke avond met een minimum aan kennis en een maximum aan stemmingmakerij de hype van de dag wordt gevoerd.
Maar wat maakt hem dan een uitzondering? Heel eenvoudig, hij werkt aan een grondwetswijziging waarvan de effecten pas over tientallen jaren te meten zijn. Iedereen is nog bezig met te zeuren of het toch niet goed was om een referendum over het gewijzigde nieuwe grondwettelijke verdrag te houden, maar dhr van der Staaij is met de toekomst bezig. Waarom bij ieder groot verdrag van de EU weer opnieuw deze heibel krijgen, als je het ook gewoon een structurele aanpak voor zulke zware verdragen kunt neerzetten.
En diende hij, eerst nog samen met Mat Herben, alweer een jaar geleden een wetsvoorstel in. In dit wetsvoorstel staat dat alle Europese verdragen door een tweederde meerderheid in de Tweede en Eerste Kamer gesteund moeten worden. Daarmee komt het bijna op gelijke voet met een gewone grondwetswijziging. Het huidige artikel 91 bepaalt nu al dat internationale verdragen die onze grondwet raken een tweederde meerderheid nodig hebben. Het voorstel van dhr van der Staaij gaat net een stapje verder.
Alle recente verdragen ten aanzien van Europa, denk aan die van Nice, Maastricht en Amsterdam, hadden slechts een gewone meerderheid nodig. Voor toekomstige verdragen wordt de drempel dus hoger. Dhr van der Staaij gaat dus niet voor iedere keer een losse discussie over al dan niet een referendum, maar legt de lat in de representatieve democratie gewoon wat hoger. Door het in de grondwet vast te leggen, kan bij een Europees verdrag dat veel weerstand opwekt een regering niet snel even de procedure omgooien. Het heeft dus nogal verstrekkende gevolgen. Maar gegeven het steeds verder toenemende gewicht van Europese verdragen niet eens zo’n slecht voorstel.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Minister van Justitie Hirsch Ballin heeft een zeer Ernstige blunder gemaakt in de zaak Klaas-Carel Faber. Voor wie het niet weet: Oud-SS-er Faber is een van de laatste vier voortvluchtige Nederlandse oorlogsmisdadigers in Duitsland. Hij is medeschuldig aan tientallen moorden op verzetsmensen en gijzelaars. Na de oorlog werd de banketbakker uit Haarlem ter dood veroordeeld maar hij ontsnapte in 1952 naar Duitsland. Dit voorjaar leek het erop dat Faber voor altijd een vrij man zou zijn maar na wat spitwerk kwam ik, als voorzitter van de stichting Onderzoek Oorlogsmisdaden, er achter dat vervolging wel degelijk mogelijk is.
“In dem hiesigen Verfahren gegen Klaas Fabe geht es um eine strafrechtliche Sache. Der deutsche Staat verlangt von den Angehörigen der Opfer keine Kosten, selbst bei erfolgloser Beschwerde“, laat Openbaar Aanklager dr. Lutz vanuit Beieren deze ochtend nogmaals weten.
Minister van Justitie Ernst Hirsch Ballin antwoordde echter op vragen van de Kamerleden Krista Van Velzen (SP), Fred Teeven (VVD) en Aleid Wolsfsen (PvdA) op 14 augustus: “Het is bijzonder te betreuren dat het niet mogelijk is gebleken om K.C. Faber verantwoordingen te laten afleggen voor zijn misdaden.” Zijn ambtenaren hebben gewoon slecht werk afgeleverd.
Een familie heeft zich al via de stichting Onderzoek Oorlogsmisdaden partij gesteld bij de Staatsaanwalt. Ik ben op zoek naar meer nabestaanden van slachtoffers van Faber. Ze kunnen contact opnemen via de e-mail of postbus. Zie ook: www.onderzoekoorlogsmisdaden.nl
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.