Wel of geen Europese belastingen?
Dit is een nieuwe gastbijdrage van Paul Teule.
Gisteren zei Eurocommissaris voor Begroting Janusz Lewandowski tegen een Duitse journalist dat de Europese Commissie in september met plannen komt om ‘eigen’ inkomsten te verkrijgen. Plannen die toch al op de tekentafel liggen, een vliegtax, een bankentax, maar ook de te veilen emissierechten, zouden volgens Lewandowski het best direct naar de EU kas kunnen vloeien. Dan kunnen de nationale bijdragen omlaag, is de eigenaardige redenering.
Volgens Lewandowski zouden de Europeanen van het eerste uur, bij het opstellen van het Verdrag van Rome, een EU voor ogen hebben gehad die haar eigen broek ophoudt. Maar in de afgelopen twintig jaar zijn de bijdragen van de lidstaten van 11% naar 76% gegroeid (de EU int verder nog douane- en landbouwrechten). De nationale (netto)bijdragen zijn altijd controversieel, het terughalen van geld is vaak een heldendaad (denk aan Thatcher en Zalm). Bijna alle lidstaten worstelen met hun begroting en de Eurocommissaris hoopt dat hij op deze ‘Sparzwänge’ mee kan meeliften.
Maar los van het feit dat het voor de nationale begroting weinig uitmaakt of je nu inkomsten van bv. een bankentax misloopt, of geen ’teruggave’ krijgt, de grote angst voor de Europese Superstaat doemt natuurlijk weer op. Want, aldus NRC, “wie voor zichzelf belasting heft, is soeverein.” Duitsers en Britten hebben gisteren meteen de proefballon doorgeprikt. Ook CDA-ers en VVD-ers zien er niets in. De Oostenrijkers zijn wel vóór.

Europa eveneens slecht voorbereid op olieramp