Op Sargasso is plaats voor gastbijdragen.
Vandaag een tweede bijdrage van Rembrandt Koppelaar over energie en politiek.
Dat we maar beter vriendjes kunnen blijven met Putin voor aardgasleveringen aan Europa is de afgelopen weken wel duidelijk geworden. In Nederland zitten we qua aardgas nog een jaar of 10 warm, maar daarna zullen zelfs wij moeten gaan importeren om aan de vraag te voldoen. Qua olielevering zijn we al erg afhankelijk van het buitenland. Ongeveer 1/3 van onze olie komt uit Noorwegen en Engeland, 1/3 uit OPEC landen en nog eens 1/3 uit Rusland.
Reden genoeg om in te zien dat de energielevering niet zo stabiel is. Gemakshalve nemen we meestal aan dat Rusland, Iran en Soedi-Arabië voor eeuwig onze grote energievrienden blijven. Maar daar begint nu verandering in te komen. De algemene energieraad en adviesraad internationale vraagstukken publiceerden onlangs een rapport wat de internationale problematiek analyseert en met 10 aanbevelingen voor de regering komt. De meest interessante aanbevelingen:
Aanbeveling 1: De bevordering van energievoorzieningszekerheid dient een aparte, nieuwe hoofddoelstelling van buitenlands beleid te zijn, naast de bestaande hoofddoelstellingen.
Aanbeveling 4: Zet primair in op de totstandkoming van een extern (gemeenschappelijk) Europees energiebeleid, zonder bilateraal beleid te verwaarlozen: een ‘en-en’ – beleid.