Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
The Origin of Wealth
Eigenlijk kan ik de recensie van het boek “The Origin of Wealth” van Eric Beinhocker het best als volgt samenvatten: Ieder boek dat in staat blijkt op overtuigende wijze duidelijk te maken dat zowel de hedendaagse meest gebruikte economische theorieën niet kloppen alsmede dat én politiek links én politiek rechts onhoudbare aannames hebben in hun filosofie, is het waard om gelezen te worden.
En dan krijg je terloops ook nog een volledige les geschiedenis over het ontstaan van de economische “wetenschap” (wat in zijn ogen nog geen wetenschap mag heten) en alles wat dat voortbracht.
Het is alleen jammer dat het de auteur niet gegeven is om een nieuwe theorie neer te zetten.
Voor de rest is het heel lastig om zo’n breed uitwaaierend werk goed samen te vatten. De schrijfstijl is vlot, de theoretische aspecten worden duidelijk uitgelegd en er zitten lekker veel sprekende voorbeelden en cases in. En af en toe is het gewoon humoristisch. Tenminste, als je je niet dogmatisch vastklampt aan verouderde economische principes.
Zo is het ronduit vermakelijk om te lezen dat op zeker moment in de tijd een economische wetmatigheid beschreven wordt gelijk aan de hoofdwet van de thermodynamica. Zag er schitterend uit en iedereen omarmde het. Alleen jammer dat de wat later verschenen tweede wet van de thermodynamica niet op gelijke wijze werd omgezet in een economische wet. En daarmee is eigenlijk de hele wetmatigheid in ieder geval wetenschappelijk gezien waardeloos geworden en praktisch gezien beperkt bruikbaar.
Juist risicovolle banken zijn dure banken
Een gastbijdrage van Arnoud Boot (UvA) en Rens van Tilburg (SOMO). Het stuk is met wat vertraging overgenomen van Me Judice. Het heeft tot kamervragen geleid.
Met weinig kapitaal en een balanstotaal van bijna zes keer het nationaal inkomen schuiven banken het risico op de staat. Alleen met een forse verhoging van het eigen vermogen van banken wordt de financiële sector weer gezond. Basel III is daarom slechts het begin, stellen Arnoud Boot en Rens van Tilburg.
De Tweede Kamer lijkt in slaap gevallen. De belangrijkste discussie over onze financiële sector – hoe maken we hem veilig? – wordt niet gevoerd. Nederlandse banken werden voorafgaand aan de crisis soms gefinancierd met maar 2 procent eigen vermogen1. Toezichthouders willen dit – met het zogenoemde Basel III akkoord – verhogen naar 5 à 7 procent. Er is weinig fantasie nodig om te beseffen dat op deze manier nog steeds volstrekt onacceptabele risico’s blijven bestaan. Een bedrijf met 93 à 95 procent schuld en een paar procent eigen geld valt zo om. Banken hebben nog altijd veel vrijheid om naar eigen inzicht uiterst risicovolle activiteiten te ontplooien. De verschaffer van eigen vermogen, de aandeelhouder, staat vrij machteloos als de leiding van de bank besluit het genomen risico ‘zomaar’ te vergroten. Daarom is een dergelijk kapitaalniveau bepaald niet comfortabel. Nederland moet, met zijn financiële sector van meer dan vijfmaal het nationaal inkomen, Zwitserland volgen en veel hogere kapitaaleisen afdwingen.
Basel is het minimum
De kapitaaleisen waarover wordt gesproken zijn minimumeisen. Iedereen, dus ook Nederland, kan hogere eisen stellen. De Tweede Kamer heeft daarom geen excuus om niet zelf het initiatief te nemen. Het parlement kan zich niet verbergen achter de ‘machteloosheid’ van Nederland binnen het grote Europa die centraal staat in het Europa-debat. De Tweede Kamer wacht de stresstesten van banken af. Die testen moeten laten zien of banken voldoen aan de laagste kapitaalniveaus. Dat is heel mooi, maar welk eigen plan heeft de Kamer? Het parlement moet bepalen welke veiligheid het van het bankwezen verlangt in plaats van zich in slaap te laten sussen door stresstesten, die – als ze ook maar enigszins lijken op die van vorig jaar – niet bepaald informatief zijn.
Wie was Mohammed? Wat dreef hem? In deze vlot geschreven biografie beschrijft Marcel Hulspas de carrière van de de Profeet Mohammed. Hoe hij uitgroeide van een eenvoudige lokale ‘waarschuwer’ die de Mekkanen opriep om terug te keren tot het ware geloof, tot een man die zichzelf beschouwde als de nieuwste door God gezonden profeet, vergelijkbaar met Mozes, Jesaja en Jezus.
Mohammed moest Mekka verlaten maar slaagde erin een machtige stammencoalitie bijeen te brengen die, geïnspireerd door het geloof in de ene God (en zijn Profeet) westelijk Arabië veroverde. En na zijn dood stroomden de Arabische legers oost- en noordwaarts, en schiepen een nieuw wereldrijk.
De groeiende EU begroting
De EU begroting voor 2012 ligt op tafel, 132,7 miljard euro. En men is not amused om het zo maar te zeggen. Veel te hoog! Veel te veel stijging!
Nu kwam ik laatst een linkje tegen naar een spreadsheet met de begrotingen van 2000 tot en met 2009. En die heb ik, met wat duw- en trekwerk vanwege hernoemen posten, aangevuld met die van 2010 tot en met 2012. En dan ziet het er zo uit:
Ja, duidelijke zaak toch? De EU blijft maar meer geld vragen. Einde discussie. Toch?
Nou, nee, niet helemaal. Want je moet die begroting natuurlijk wel zien in de context van de totale omvang van de EU. Net als dat we staatsschuld in percentage van het BBP uitdrukken, zo kunnen we de begroting als percentage van het GNI (Gross National Income) uitdrukken. En dan ziet het plaatje er ineens anders uit:
Minder schokkend, toch? De begroting schommelt ronde de 1% van het GNI. Op zich nog steeds veel. En er zit natuurlijk nog steeds die krankzinnig grote pot met geld voor landbouw in. Maar goed, dat is een andere discussie.
Verder moet nog aangetekend worden dat er twee verschuivingen in de getallen kunnen optreden. De cijfers tot en met 2009 zijn de gerealiseerde begrotingen (vast). De cijfers van 2010 en 2011 zijn die van de goedgekeurde begrotingen (lager dan de oorspronkelijke aanvraag en realisatie nog niet bekend) en die van 2012 zijn die van het eerste voorstel (kunnen dus nog naar beneden worden bijgesteld).
Open Draad | Het Einde Van Amerika
Door een ongelukkige samenloop van omstandigheden ligt de redactie vandaag op zijn gat. Maar nog veel erger zijn de hardnekkige geruchten dat de Verenigde Staten vanaf vandaag toch echt naar de afgrond denderen. De kredietbubbel lijkt nu pas volledig te barsten nu openlijk getwijfeld wordt aan de kredietwaardigheid van het land van de Onbegrensde Opnamelimiet. Gelukkig houdt u: trouwe lezer ons hiervan op de hoogte door middel van indringende linktips. Het scherpzinnige topic hierover kunnen wij vandaag helaas niet voor u bakken. Maar de ingrediënten zijn er:
◙ Standard & Poor’s geven een ‘negative outlook’ voor de AAA kredietwaardigheid status van de Verenigde Staten. Dat betekent dat er een kans van één op drie is dat binnen twee jaar de kredietwaardigheid naar beneden wordt bijgesteld. Is dit dan ’t echte begin van het einde van de VS?
◙ “De schuldenberg in Amerika stijgt elke seconde van de dag en bedraagt nu bijna $ 14 biljoen of $ 14.000 miljard”.
◙ In the U.S. only Little People Pay Taxes and the U.S. spends $88,000 a year to incarcerate 1 adult and only $9,000 a year to educate 1 child. The End.
disclaimer: Sargasso is niet aansprakelijk voor een eventueel Einde of Verlies van Amerika. Ook nemen wij afstand van iedere insinuatie dat wij een Einde van Amerika toejuichen laat staan zouden willen bespoedigen met het doorplaatsen van nieuwslinks.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.