Maleisië wil rivieren privatiseren
Terwijl wij in Nederland inmiddels aan het terugkomen zijn op de drastische privatiseringen van de afgelopen 10 jaar is men in Maleisische regeringskringen nog steeds enthousiast over dit neo-liberale concept. Het nieuwste idee is het privatiseren van de rivieren. Bedrijven mogen een concessie kopen van 30 jaar om vervolgens zand te winnen uit de rivier. Actiegroepen zijn echter bezorgd dat de bedrijven nog meer winst willen maken met de rivier door er bijvoorbeeld drinkwater uit te onttrekken. Veel Maleisiërs voelen nattigheid. Het initiatief volgt op de privatisering van de waterdistributie van Selangor en Kuala Lumpur in januari 2005. Dertig jaar lang is het aan de privé-onderneming Syabas hoe het drinkwaternet daar verder wordt uitgebouwd en hoeveel water kost. Tegen die privatisering was veel protest. Water is meer dan koopwaar, argumenteren de tegenstanders. De overheid mag de controle over het levensvocht niet uit handen geven. (IPS) Zouden geprivatiseerde rivieren ook te laat aankomen bij zee? Of opeens minder water voor meer geld gaan leveren?
Chávez heeft er veel lol in de VS te sarren. Zo kocht hij een tiental militaire vliegtuigen van Spanje, waartegen de VS protesteerde omdat er Amerikaanse technologie in verwerkt is, en onlangs besloot hij het Venezolaanse leger uit te breiden met anderhalf miljoen reservisten om zo beter voorbereid te zijn op een eventuele Amerikaanse invasie. Chávez is er namelijk van overtuigd dat de VS zijn land zal binnenvallen om de olieleveranties veilig te stellen. Na Canada en Mexico is Venezuela de derde olieleverancier voor de VS (15% van de olie die de VS importeert komt uit Venezuela).
Een menselijke eigenschap als samenwerking ontwikkelde zich niet door de jacht óp dieren maar juist doordat de mens zelf bejaagd werd. Deze theorie is onlangs gepresenteerd op een wetenschappelijk congres in de VS. Onderzoeker James Rilling van de University of Atlanta kwam tot de conclusie dat onze hersenen zo zijn geëvolueerd dat samenwerking als positief wordt ervaren. Voor mensen die niet willen samenwerken (u weet wel die ene ego-trippende collega) hebben we een speciaal verdoemhoekje in ons geheugen. Volgens Robert Sussman van Washington University waren onze voorouders een “edge species” die zowel op de grond als in de bomen kon leven. Edge species zijn meestal prooidieren en zelf geen jagers. Het bejaagd zijn dwong onze voorouders tot samenwerking om de Grote Boze Wolf te snel af te wezen.
Voorspellen is een kunst. Maar op sommige voorspellingen wordt beleid gemaakt.
Gisteravond heeft de Wereldhandelsorganisatie (WTO) bepaald dat het Europese importverbod op genetisch gemodificeerd voedsel (GMO) handelsbelemmerend is en dus onrechtmatig. In 1998 besloot de Europese Unie (EU) geen nieuwe gmo’s toe te laten op de Europese markt. Na een gezamelijke klacht van de VS, Canada en Argentinië stelde de WTO een onderzoek in. Het ruim 1000-pagina’s tellende rapport geeft de klagers grotendeels gelijk: Europa moet haar markt weer opengooien voor gmo’s.