vrijDagsluiting – flish

Ooit zag ik een nijdige docu thuis over hoe en why Greeneway Peter zijn films maakt. Men name een opname van een dode zwaan die uit de vijver van Hyde Park werd gehaald men plaatste der gewichtige repetetetetieve muziek onder en Kees is Klaar - een Greeneway by Letters. Lekker British gemeen, onderhuids jeukpoeder in het subject. Hier in Tjina, Koninkrijk der Pragmanen, is het anders. Leert en ziet en proef en snijdt uzelve een Vis, en hoe hem te fileren als was het een modelbouwdoos. Over hier is een mooie strakke site in alle saaiheid, fishfileer. Hip-notiserend, brommen wij u vanuit Tjina, zeer naderbij de cradle der Neotenistan komende.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

maanDagsluiting – Airbored

Dagsluiting

Gisteren op onze riptrip in Tsjina
op weg naar Neotenistan
zag ik een zilvergrijze motorrijder
gegrepen door een kar
airborn Newton tarten.
Hijzelf stond op
werd uitgescholden door 10 procent
en uitgelachen door 90 procent van de omstaanders
waarvan 90 procent gele tanden hadden
en 10 procent nog nooit een westerling gezien hadden.
Stof van het pak
en met de auto naar huis.
Hij zit hier links van ons,
onzichtbaar op de achterbank.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

maanDagsluiting – KillGil

Dagsluiting

Huh, wOOt & WTF et lingo temporari: Nu reeds is China in kannen en kruiken. We kunnen naar huis, huis dat is: de cradle of man.

Besloten, gisteren, bij de mix Wodka, Sake, Tsing Tao en Stella, samen met Carlos. We gaan naar de oorsprong van de mens. Maar slowly. Never get out of the boat.

Waarom vraagt u zich af? Ook u die nauwelijks op deze dagsluiting klikt? Waarom zou ik me afvragen waarom dan wel deze drastiek in beslissingskunde?

Wel, deze knaap. Deze knaap belichaamt in één lange klinker gutteraal het China, de wereld, de universleten puist en dus ultieme universalis uomo.
Hoger, beter en gemeengoeder kàn niet.

Hier deden Robespierre, Beria en Sergio Leone het dus voor….

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

woensDagsluiting

Dagsluiting

als het ware achterwaarts,
de grens overgetuimeld.

Het is ook niet minder dan dat: 9,5 miljoen kilometer China.
Enter een empire. Met eenvoud en tristesse.

Het doel wordt afschampen op Peking.

Expres.
Het is daar al druk genoeg. Als een snode deux-chevaux en hotsend
zal het rollend materiaal uit Ogen Open bestaan, en Monden dicht. Gnuiven en snuiven aan taal en perk,

aan de roes van rochelende verkoudheden op een drieklovendam.

Notiore vetzakken, Chi-Nah. Maar weemoed en beschonken nevel over het land: meer openharten dan hier zijn er niet veel.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

maanDagsluiting – Kaameeraa

Dagsluiting

De jeep in, het stof overboord.
Hoe heerlijk klinken deze klanken, Vèt Limburgs, en veul kènderen. Met zulke reisgenoten heb je niets te vrezen. Langzaam wordt duidelijk dat Ensor alive and well is, and living in Mongolia. Men neme er het voortdurend waaien bij, geluiden zijn of alles of nada. Limburgse Waaikes. Maar de kleuren! Die zijn van een ongehoorde kwaliteit. Of er het grijs van de treinsluier doorheen gaat, of de kleurug gele paaltjes, Monogolia, Monochromia, Mondo Mondriana. Hey: zo maak je die ronde hut, bron van alles, en geef Koolhaas een trap van ons.

Uiteraard weerzint China ons, uiteraard spoeden we ons easteasteastwart dernaartoe. Bezeten van een stoornis. Af en toe stoppen voor een quickie lookie around. Niet schrikken van de bek op het laatst. Het zijn ik niet.
Kans is niet ondenkbeeldig dat we op de trein verdergaan.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dagsluiting – Sinistra sud

Dagsluiting

hun honderdroebelprentjes, hun giffabrieken, hun ondergondse kunst en bovengrondse mijnbouw, hun stad: ze mogen haar houden. Hier komt men niet meer weer, zoveel is zeker. Krasmaarop.

Onze woorden zijn nog niet koud of spijt bekruipt ons. Wat is dat toch met een reizigersziel? Waarom laat je wàt achter in je thuishuis, waarom neem je wat mee, en wat blijft over, in dat hoofd van de passagier die je werd, die toeschouwer in plaats van acteur in Hometown?

Het zijn precies dezelfde demonen, basculine balansen, die de dienst uitmaken, maar, hoe zou het ook anders kunnen: helemaal anders. Waar je voor op reis trok, ongeduldig, waar je vandaan wou, daar ga je zonder ontkomen onderkomen krijgen. Wat je achterliet, verschijnt zonder mededogen voor je.

En net op momenten van uitzichtloosheid, van opgave, van de doodlopende straat, wanneer de partizaan zijn laatste briefje schreef – in dat gevoel, wordt je wakker op een concert wat zo onwezenlijk lief is, zo boven zichzelf is uitgestegen tenmidden van klanken die tastbaar uit alle hoeken van de beschaving komen, dat – we zijn voorzichtig – hoop mag wederkeren, in de vorm van: niet alles is voorbij.

De zin komt terug. We zijn naar het zuiden gedraaid. Fucking pinksteren, het feest van verliezers en futiliteit, is begraven.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

dinsDagsluiting – Tjina Turner

Dagsluiting

In kaltgestellende tegenstelling
tegenover maanDagsluiting gisters
– een zooi agitprop waar Enkidu’s geliefde
nog een punt aan kon zuigen.

Tekeer gaat een ranzig persoon in courier
en wit op wart, middels digitaal knijp en hakwerk,
minutenlang door op ons netvliesch: ook dit is Tjina.
Tjina Turner.
May the farçe be with you. 6:16.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dagsluiting – Weg naar Kemerovo -en terug

Wie schetst onze verbazing, wanneer we op de gsm een sms kregen met een YouTubecode. Verbluffend genoeg had iemand ons gefilmd op de M53 toen we hem (haar?) passeerden. We kunnen onszelf zien rond 0:28. Ook de muziekdeun dreunt in onze hoofden verder, we schenen hetzelfde station op te hebben gehad. Niet moeilijk, er zijn er maar twee, dat van Poetin en dat van Zij Die Niemand Kent.

Op weg zijn we, bevreesd, wakend wakker van de adrenaline, naar het industriële wereldlijke hoogtepunt, het is te zeggen: Kemerovo. Tandenknarsende neuroten, maar vechtend om waarde, en eer. Veel jongeren, veel uitzichtloosheid, maar het zijn vechters. Vlieggewichten, zoals Yuri Yakovlevich Arbachakov.

Op weg naar een brute confrontatie met de echte andastrial schijnwerkelijkheid Kemerovo. 

Dagsluiting

 

 

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dagsluiting – Forest Frisbee

Na een dag dat Nederland weer voor even werd gedomineerd door portiekplassende Provincialen sluiten wij af met dronken Russen. Locatie: een buitenhuisje nabij Chelyabinsk. Chelyabinsk voorheen ook wel Tankograd genoemd, de stad achter de Oeral waar Stalin de tienduizenden tanks liet produceren die het Nazimonster uiteindelijk de nek braken. Maar nu, Geert hou je gemak, terug in de 21ste eeuw: Met een tuintafel kan je frisbeeën, in een bos, na paar flessen vodka, das logisch…
Chelyabinsk style freesby [Chelyabinsk, Челя́бинск]
Dagsluiting

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dagsluiting – Klein Nieuw SIBERIË

Wiegend en eniszins besmet door de afstand afgelegd
Ploeteren we onszelf verder, niet zozeer door weg getemperd of practische ongemakken
Maar door onze eigen verwachtingspatronen. Teveel dagen van arbeid, te weinig ledigheid.
De bus stopt, twee dollars, blablabla, en in de taxi. Waarom? Dat weten we niet meer. We weten niet eens meer waar we naartoe gingen.

Oost, dat wel. Verder Oost. Naar een beloofde land.

Little Novosibirsk. De hoofdstad van Siberië.
Dagsluiting

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige Volgende