Pentagon roept hulp van superhelden in.

Of ze nou gewoon net iets teveel op had of dat er een echte huwelijkscrisis is zullen we waarschijnlijk nooit weten. Feit is dat Laura Bush gisteren ongemeen fel uithaalde naar Sjors. Hieronder een paar quotes:

“I am married to the President of the United States and here is our typical evening. Nine o’clock, Mr. Excitement here is sound asleep, and I am watching Desperate Housewives. With Lynne Cheney. Ladies and gentleman, I am a desperate housewife. I mean if those women on that show think they’re desperate, they ought to be with George. One night after George went to bed, Lynne Cheney, Condi Rice, Karen Hughes and I went to Chippendales….I won’t tell you what happened, but Lynne’s Secret Service code name is now Dollar Bill.”

“George always says that he’s delighted to come to these press dinners. Baloney. He’s usually in bed by now. I’m not kidding. I said to him the other day, George, if you really want to end tyranny in the world, you’re going to have to stay up later.”

“The amazing thing is that George and I were just meant to be. I was a librarian who spent 12 hours a day in the library, yet somehow I met George.”

“People often wonder what my mother-in-law is really like. People think she’s a sweet, grandmotherly Aunt Bee type. She’s actually more like Don Corleone.”

“I’m proud of George. He’s learned a lot about ranching since that first year when he tried to milk the horse. What’s worse, it was a male horse.”

“George’s answer to any problem at the ranch is to cut it down with a chainsaw. Which I think is why he and Cheney and Rumsfeld get along so well.”

Ryanair heeft een nieuw speerpunt in haar kostenbesparingscampagne: vanaf nu wordt het opladen van je mobiel op het werk gezien als stroomdiefstal.

De maatschappij, die vorig jaar 226 miljoen euro winst maakte, bespaart hier een kaakzakkende 41 euro 90 mee. Per jaar.

Verder moet Ryanair-personeel al zelf hun uniformen, maaltijden en cursussen betalen. Als gevolg van deze maatregelen wil geen Ier meer werken voor de maatschappij en zijn ze gedwongen personeel uit het voormalige oostblok aan te trekken.

Een Belgische man, in 1985 veroordeeld wegens het verkrachten van diverse kinderen, heeft één van zijn slachtoffers aangeklaagd omdat hij zijn naam in een boek voluit heeft genoemd. Als gevolg hiervan is de (voormalig?) pedofiel zijn baan kwijtgeraakt en als compensatie eist hij 10.000 euro.

Het klinkt misschien gek, maar ik vind dat de man wel een beetje gelijk heeft. Hij heeft zijn straf immers uitgezeten, en op die manier zijn schuld aan de samenleving voldaan. Nu wordt hij weer gestraft.
Ik snap de gevoelens van het slachtoffer, maar zijn reactie: “Dit is surrealistisch. Hij heeft al mijn leven verwoest en wil nu nog eens van mij profiteren” is niet helemaal kosher. Ten eerste omdat het een vorm is van kwaad met kwaad vergelden en ten tweede omdat hij nu probeert zelf geld te verdienen met zijn ervaring. Een beetje “pot verwijt de ketel”.

Natuurlijk is wat die man doet ook niet erg slim. Hij vestigt immers nu de aandacht op de zaak en dat zal het leven voor hem zeker niet makkelijker maken.