De Raad voor het Openbaar Bestuur (een “onafhankelijk” adviesorgaan voor het parlement en de regering) heeft ongevraagd een adviesrapport geschreven over de staat van de democratie in Nederland en aangeboden aan Minister Pechtold van Bestuurlijke Vernieuwing:
Concrete aanleiding was de stagnatie van een aantal bestuurlijke vernieuwingsprojecten (gekozen burgemeester, wijziging kiesstelsel) en het onbehagen in de Nederlandse politiek zoals die in de (beschouwingen over) de uitslag van het referendum over de Europese Grondwet tot uitdrukking kwam.
Interessant zou je denken. Het rapport is afgelopen donderdag gepresenteerd. En afgezien van een kort item op Radio1 heb ik er verder niets van teruggezien in de media. Als het volk steen en been klaagt over hoe het gaat en schreeuwt om “vernieuwing” zou je verwachten dat de media er wel gelijk bovenop zouden springen. Niets is dus minder waar.
Het zou nog te verklaren zijn als het een oninteressant rapport zou zijn, maar dat is in mijn ogen toch niet het geval.
Dus zat er weer niets anders op dan het hele stuk maar zelf door te ploegen.
En als ik toch bezig ben, jullie deelgenoot maken van mijn belangrijkste bevindingen.
Maar het wordt geen lange uitweiding. Want eigenlijk is mijn belangrijkste conclusie dat iedereen die geïnteresseerd is in vernieuwing van de politiek het zelf moet lezen. Het hele rapport is uitermate leesbaar. En het zijn maar ongeveer 50 bladzijden met tekst.
Waarom is het dan zo aan te bevelen? Voornamelijk omdat het een aardig overzicht geeft van de huidige problematiek. En er wordt gelijk een historische kader geschetst waarbinnen ons huidig democratisch stelsel tot stand is gekomen.
Ze geven wel aanbevelingen, maar het stuk lokt wel uit tot zelf nadenken en zelf conclusies trekken.