In het vvd-blad Liberaal Reveil roept een zekere "Frankenvrij" op om de Koran te herschrijven. Vervolgens mag deze versie alleen nog maar verkocht worden in Nederland. Volgens de schrijver is de Koran "primitief, haatdragend en ongenuanceerd", en maakt iemand die er uit voorleest zich al schuldig aan "discriminatie en opruiing". Dat is nog eens klare taal! En een prima plan trouwens. Maar laten we eerst zelf het goede voorbeeld geven, en hetzelfde doen met dat andere Dikke Boek, de bijbel. Daarin kunnen ze er namelijk ook wat van. Alle gelovigen van Nederland zullen blij hun oude boek in de openhaard gooien en braaf de nieuwe, gekuisde, versies aanschaffen. Goedgekeurd door de Staat. En eindelijk, eindelijk, ligt de wereldvrede binnen handbereik.
Deze had ik compleet gemist, maar wil ik jullie niet onthouden. Van der Poel licht de keuze geen bloggie uit te reiken toe.
(Via)
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Vier dagen is het proces tegen Willem Holleeder nu bezig, en er viel al heel wat te genieten: explosies, raketwerpers, Hirsch Ballin die uit bed wordt gebeld. Holleeder wordt de opwinding zelfs allemaal een beetje te veel; meneer ligt hyperventilerend en met uitputtingsverschijnselen in zijn beklaagdenbankje. Dat belooft nog wat, want het proces zou wel eens een tijdje kunnen duren.
Zoals dat hoort bij een mediaspektakel, stonden journalisten in groten getale voor de rechtbank. Mooie plaatjes heeft het echter niet opgeleverd. Dat heeft alles te maken met die afzichtelijke bunker in Osdorp, waar het proces plaatsvindt. Ik bedoel, een bunker is al niet het meest esthetische object uit de architectuur, maar een bunker in Osdorp?! Dat is zoiets als Sharon Dijksma in een fluorescerend jurkje van Hans Textiel.
Ik denk dat Moszkowicz achteraf ook wel blij is dat hij de verdediging van Holleeder heeft opgegeven. Zelfs het duurste Italiaanse designerpak verbleekt tegen de achtergrond van zo’n troosteloze bunker. Het schijnt zelfs dat kasjmier spontaan ontbindt zodra het in contact komt met de ijle Osdorpse buitenlucht. Holleeders nieuwe advocaat, Jan-Hein Kuijpers, lijkt me trouwens ook wel een jongen die van mooie dingen houdt. Geen wonder dat hij er wat beteuterd bijstond maandagochtend. Ik verdenk hem er zelfs van dat hij zélf die raketwerper ter hand heeft genomen. Gewoon omdat ie hoopte dat het proces verplaatst zou worden naar een plek met wat meer grandeur. Het is tenslotte ook zijn feestje.
Tijd voor een hormonaal puberaal scheldmomentje. Want niet alleen de juryvoorzitter van de Dutch Bloggies moet deaud voor het niet uitreiken van de prijs voor de Beste Politieke Weblog, maar ook Ferry Mengele Mingelen moet deaud. Als er namelijk een teringheaumeau journalist is die volgend is aan de actualiteit en geen eigenstandige opinies of gezichtspunten debiteert, dan is het onze grote vriend van Den Haag Vandaag wel. En wij, politieke webloggers volgen hem allemaal. Alsof we achter de Messias aanlopen.
U zult wel denken, daar komt hij nu nog eens mee, twee weken na de Dutch Bloggies-uitreiking. U kunt ongewenst de t#fus krijgen wat mij betreft, ik weiger namelijk af en toe de actualiteit te volgen. Zo. Dat lucht op.
De komende tijd wordt het volgen van Den Haag Vandaag mijn prioriteit nummer één, om te kijken of Ferry nog leeft. Of hij de actualiteit nog steeds volgt. Of hij nog steeds naar lekkere schandaaltjes zoekt en ruzies tussen ministers, in plaats van eens naar de inhoudelijke kant van het verhaal te vragen. Ja, Ferry, lekker bezig jongen? Val eens neer!
Intussen zal ik proberen mijn leven te beteren en verrassend, hyperindividueel door de bocht te gaan, net als Arie Slob. En ik zal eens uitzoeken wat het verschil is tussen opinies en gezichtspunten. Want anders wint GeenCommentaar.nl natuurlijk nooit die Dutch Bloggie 2008 voor het Beste Politieke Weblog. Tering!
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De Tweede Kamer debatteert over de deelname aan de Irak-oorlog. Discussieer mee in het Sargasso Café. Stream 1 / Stream 2 / Dossier
“Niet gedomineerd door de tucht van de markt, maar door de verleiding van de kwaliteit. Niet gestuurd door machtige kapitaalstromen, maar door een democratisch samenspel van deelbelangen. Niet opgejaagd door consumptiedwang en arbeidsethos, maar door verantwoord consumeren en een ontspannen werksfeer. Deze onlosmakelijke samenhang lijkt naar de achtergrond te verdwijnen.”
250 groenlinksers stuurden maakten gisteren een manifest bekend over de partijkoers. Een initiatief van o.a. eerste kamerlid Leo Platvoet dat vooral werd ondertekend door lokale bestuursleden. Het bovenstaande citaat zou de koers van de partij moeten aanduiden, is dat dan de kern? De kern die de partij gaat redden, van haar aankomende ondergang?
In de nieuwe reporter stond in de “aftermath” van de Dutch Bloggies een stuk van Theo van Stegeren die het met de strekking van het juryrapport eens is. Volgens hem zijn we inderdaad volgend aan de actualiteit en debiteren we geen eigenstandige opinies.
Ik ging daarop in en vervolgens ontspon zich een interessante discussie tussen de auteur en diverse genomineerden. Want natuurlijk heeft de juryvoorzitter Van der Poel gedeeltelijk gelijk. We volgen grotendeels het nieuws, en onze opinies zijn niet altijd even baanbrekend. De discussie ging vervolgens al snel over wat je kan verwachten van een Nederlands weblog.
Theo van Stegeren zei hierover in zijn artikel:
“de blogosfeer zou er een stuk onmisbaarder en gevaarlijker op worden als deze (of andere, nieuwe) blogs het politieke proces consequenter zouden volgen, af en toe het politieke of ambtelijke wereldje in duikend om nieuwtjes, geheimen of schandaaltjes op te delven en nieuwe onderwerpen op de politieke nieuwsagenda te pushen. Dat kost tijd en geld, wierp een Stemhok-redacteur mij gisteravond tegen. Zeker, maar die moeten met enige creativiteit te vinden zijn, was mijn reactie.”
Hij noemt vervolgens de bloggers van The Sunlight Foundation als voorbeeld van hoe het wel moet. Hij heeft gelijk. En Stemhok heeft ook gelijk. Dat kost tijd en geld. Met een beetje goede wil is de tijd nog wel te vinden. Het geld niet. Zeker niet voor een weblog met 500-1000 unieke bezoekers per dag. Qua bezoekers doet de Nieuwe Reporter het iets beter dan wij. Maar zij hebben 140 schrijvers, als we de zijkant mogen geloven, én subsidie. Van Stegeren geeft zelf toe dat hij niet zou weten wat te doen zonder die subsidie.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Een leuk onderzoekje uitgevoerd onder parlementariërs wijst uit dat veel van hen naast de pers en zichzelf ook ons de schuld geven van de kloof tussen burger en politiek.
Nu vraag ik me af of die kloof groter is dan honderd of vijftig jaar geleden. Ik denk eigenlijk dat de kloof kleiner, maar tegelijkertijd zichtbaarder is dan ooit. De oorzaak? Internet. Door het Internet wordt het steeds makkelijker politiek te bedrijven en je mening te laten horen. Op dit medium gonst het dan ook van de meningen en staan er 16 miljoen stuurlui aan wal. Iedereen praat, dsicussieert en schreeuwt er door elkaar. Dit alles is weinig gecontroleerd en gecoördineerd, maar toch. Op microschaal wordt er volop politiek bedreven. Echter, volgens onze parlementariërs zijn we weinig politiek betrokken en stellen we het eigenbelang te veel voorop.
Waarom zie ik dan overal politieke en maatschappelijke betrokkenheid, van de reageerpanelen van Sargasso tot die van GeenStijl, en ziet de politiek het niet? Misschien zit het hem in de definitie “politiek betrokken”. Want wat is dat eigenlijk? Wat is politiek betrokken zijn? Lid worden van een politieke partij? Proberen de gemeenteraad in te komen?
Vijftien jaar geleden, ja, maar nu niet meer. De oude manier van politiek betrokken zijn is namelijk niet de onze. Die is van een andere tijd, een tijd zonder internet. Je hoeft niet meer lid te zijn van een politieke partij om “betrokken te zijn”, je hoeft zelfs niet elke keer op dezelfde partij te stemmen! Dus, misschien zou de politiek eens moeten stoppen met proberen ons meer “politiek betrokken” te maken. In plaats van campagnes om meer (slecht-geïnformeerde) kiezers naar de stembus te krijgen zouden er campagnes moeten zijn om kiezers [i]goed geïnformeerd[/i] naar de stembus te krijgen. Betrokkenheid heeft niets te maken met het opkomstcijfer van een verkiezing, maar met hoe goed een burger zijn of haar keus kan maken.
Nu deden er wel meer mensen de afgelopen dagen een wilders, maar wie het dit keer deed verraste vriend en vijand. Niemand minder dan Jan Marijnissen, eeuwige roerganger van de SP zei het volgende:
“Het zou een dikke extra plus zijn als ze dat zouden doen. Om de beeldvorming. Een bewindspersoon heeft een voorbeeldfunctie” (Hele interview hier)
Hij heeft het hier dus over het afzweren van een tweede nationaliteit. Oei, Jan! Wat doe je nu? Marijnissen probeert de schade nog wel een beetje te beperken door op zijn weblog te stellen dat hij het heel anders dan Wilders bedoelt:
Als een migrant of een kind van migranten kiest voor een toekomst in Nederland, en uit zichzelf kiest om zijn of haar andere nationaliteit op te geven, dan heb ik diep respect voor die moedige beslissing. En als het iemand is met een voorbeeldfunctie, vind ik het een extra dikke ?plus? omdat het kan helpen de beeldvorming te verbeteren. Namelijk de beeldvorming en bevestiging dat zij – en met hen vele migranten- definitief gekozen hebben voor een toekomst in Nederland, niet meer en niet minder. Maar ik zal het nooit iemand vragen, het zal altijd een beslissing van die persoon zelf moeten zijn en daar wil ik geen enkele druk op uitoefenen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Zou Marijnissen nu echt gedacht hebben dat hij weg kon komen met de uitspraken in het Telegraaf-interview van vanochtend? Natuurlijk, het was een interview in een krant die hem maar wat graag een hak zal zetten, wat al te zien is aan de beschrijvingen in de inleiding van het interview, maar vervolgens is het stuk integraal geplaatst op zijn weblog. En zeker, letterlijk zegt hij precies de goede dingen om niet over de schreef te gaan. Maar in de politiek is minstens zo belangrijk wat je tussen de regels door zegt. En daar zit ‘m de kneep.
Op de vraag “Dus u bent het eens met VVD-leider Rutte dat het Albayrak zou sieren als ze haar Turkse nationaliteit opgeeft?” antwoordt Marijnissen: ‘Daar was ik het niet mee eens omdat hij het op dat moment om opportunistische redenen zei. Woorden hebben een betekenis, maar de timing is ook van belang.(…) Als u me nou vraagt, wat heeft uw voorkeur, dan zeg ik: ik vind het beter dat mensen kiezen. Maar het is vrijblijvend. Mensen mogen zelf bepalen. De loyaliteitsdiscussie staat hier los van.'”
Niks mis mee, zou je zeggen. Over de dubbele nationaliteit kun je verschillend denken, daar valt ook prima over te debatteren. Wilders speelde op de man/vrouw, Rutte ging daarin mee en Marijnissen wijst juist dat af. Loyaliteit en nationaliteit zijn verschillende dingen en Marijnissen zegt dat letterlijk zo. Maar als de interviewer de connectie met Albayrak legt, voelt Marijnissen nattigheid: “Ik zou dat over Albayrak op dit moment zo niet meer zeggen, omdat ik niet in het kamp van Wilders en de VVD wil zitten.”