"Prinsjesdag is een ledige dag, waarin je in een ceremonie mag figureren. Sommigen van mijn collega’s van andere partijen vinden het prachtig, zijn al maanden met hoedjes in de weer, maar mij overvalt elke keer weer dat gevoel van niksigheid, van beeldvulling. Kijken en gezien worden, dat is het motto. En o ja, de Koningin las een feestrede voor en het kabinet meldt dat het ons weer voor de wind gaat. De drie miljard die nodig is om de riolering in het land op orde te brengen als gevolg van het veranderende klimaat, daar werd vandaag niet over gerept. Ook niet door mij overigens. Figuranten wordt nu eenmaal niets gevraagd." Eerstekamerlid Jos van der Lans van Groenlinks kijkt met veel cynisme naar prinsjesdag. Hierin staat hij niet zo heel ver van de non-discussie op sargasso van gisteren. De geluiden voor een grondige herziening zoniet afschaffing van prinsjesdag komen hier en daar naar boven. Al langer is er in Nederland een discussie over het nut van de troonrede. Vooral omdat er zoveel moeilijke woorden instaan, of misschien beter gezegd, omdat de taalkennis van de gemiddelde Nederlander zo drastisch laag is. Kan prinsjesdag beter, moet het beter? Of is het allemaal wel best zo á la ach, het zijn maar belastingcenten?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
