"Prinsjesdag is een ledige dag, waarin je in een ceremonie mag figureren. Sommigen van mijn collega’s van andere partijen vinden het prachtig, zijn al maanden met hoedjes in de weer, maar mij overvalt elke keer weer dat gevoel van niksigheid, van beeldvulling. Kijken en gezien worden, dat is het motto. En o ja, de Koningin las een feestrede voor en het kabinet meldt dat het ons weer voor de wind gaat. De drie miljard die nodig is om de riolering in het land op orde te brengen als gevolg van het veranderende klimaat, daar werd vandaag niet over gerept. Ook niet door mij overigens. Figuranten wordt nu eenmaal niets gevraagd." Eerstekamerlid Jos van der Lans van Groenlinks kijkt met veel cynisme naar prinsjesdag. Hierin staat hij niet zo heel ver van de non-discussie op sargasso van gisteren. De geluiden voor een grondige herziening zoniet afschaffing van prinsjesdag komen hier en daar naar boven. Al langer is er in Nederland een discussie over het nut van de troonrede. Vooral omdat er zoveel moeilijke woorden instaan, of misschien beter gezegd, omdat de taalkennis van de gemiddelde Nederlander zo drastisch laag is. Kan prinsjesdag beter, moet het beter? Of is het allemaal wel best zo á la ach, het zijn maar belastingcenten?
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
