Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | The Stooges

, door

Op de Summer of Love volgde de deceptie en op de deceptie volgde de punk. Een van de eerste bands die opteerde voor zelfdestructie en snoeiharde muziek was The Stooges uit Detroit, met als voorman James N. Osterberg Jr., beter bekend als Iggy Pop. Het in 1969 uitgebrachte “I wanna be your dog” (inderdaad, drie akkoorden en drie minuten, dus klassieke punk) is hun bekendste nummer.

Iggy Pop vertelde later dat hij het nummer losjes had gebaseerd op het één jaar oudere “A thing called love” van Jerry Reed, waarmee Johnny Cash later furore zou maken. Het zal waar zijn dat Pop andermans muziek naar zijn hand zette, maar het consequente gebruik van een arresleebel was toch echt zijn eigen idee.

Closing Time | Jules Deelder

, door

Ik kwam laatst met de fiets door de Benelux-tunnel, waar op een 900 meter lange tegelwand het gedicht “Lieve Ari” van Jules Deelder is aangebracht. Het ontroerde me. Op het clipje hierboven hoort u hoe Deelder het rapt.

Lieve Ari

Lieve Ari
wees niet bang.
De wereld is rond
en dat istie al lang.

De mensen zijn goed
de mensen zijn slecht,
maar ze gaan allen
dezelfde weg

Hoe langer je leeft
hoe korter het duurt.
Je komt uit het water
en gaat door het vuur.

Daarom lieve Ari
wees niet bang.
De wereld draait rond
en dat doettie nog lang.

https://www.youtube.com/watch?v=GoodPCh7aa4

Closing Time | Thurston Moore

, door

De New York Noise band Sonic Youth die haar hoogtepunt had in de jaren 80/90 bestaat inmiddels niet meer, helaas, maar niet getreurd: gitaristen Thurston Moore en Lee Renaldo gaan ieder op zichzelf gewoon door. We hoeven mijn favoriete alternative rockband dus niet echt te missen.

Thurston Moore woont tegenwoordig in London en heeft daar een band gevormd waarmee hij keurig om de zoveel jaar een album uitbrengt. Dit jaar komt hij met zijn nieuwe plaat “Rock n Roll Consciousness“. In de sound herkennen we de late Sonic Youth, die naar mijn mening niet onderdoet voor het vroege werk. Nog steeds de flink opzwepende soundscapes met gierende crescendo’s, maar het klinkt vriendelijker. Het openingsnummer ‘”Exalted” duurt een kleine 12 minuten. Wat Moore doet is niet nieuw meer, we kenden hem inmiddels al een kleine veertig jaar, en zijn laatste plaat klinkt niet alsof hij na zijn eerste nog enige majeure stijlverandering heeft willen ondergaan… maar waarom zou hij ook? Het is schitterende muziek.

Closing Time | Amii Stewart

, door

“Knock on wood” was in de jaren zestig een hit geweest van Eddie Floyd, en Amii Stewart maakte er dertien jaar later, in 1979, een dijk van een disco-single van. Hierboven het officiële clipje, dat de jaren zeventig toont op hun allerergst.

Hieronder nog eens. Zelfs de pretentie tot playbacken is opgegeven maar je kunt ook zien dat Stewart beter kon dansen dan de begeleidende balletgroep.

Closing Time | Multatuli

, door

U mag de Havelaar gerust ongelezen laten,* als u van Multatuli de Woutertje Pieterse maar leest: het onvoltooid gebleven maar prachtige verhaal over een sensitieve jongen die opgroeit in het negentiende-eeuwse Amsterdam. Een van de voorvallen is dat de tienjarige Wouter, begeesterd door een roman over een roofridder, een roverslied schrijft dat zijn leermeester, Meester Pennewip, bijkans een hartverzakking bezorgt.

Fay Lovsky zette Multatuli’s tekst (hieronder) op muziek (hierboven). Als u de roman wil lezen: er zijn verschillende versies, waaronder een hertaling door Ivo de Wijs (die er een overtuigend einde aan toevoegde), een versie met mooie tekeningen van Jan Kruis, of de online-versie van de DBNL.

Closing Time | The Supremes

, door

The Supremes behoeven geen toelichting:  Florence Ballard, Diana Ross en Mary Wilson vormden een van de meest succesvolle Amerikaanse popgroepen uit de jaren zestig en waren een van de bekendste Motown-bands. “The Happening” uit 1967, met een tekst die even schrijnend is als de muziek vrolijk klinkt,  is het laatste nummer waarop Ballard is te horen: een paar weken later werd ze ontslagen.

Closing Time | Barking Aunts

, door

Het weinige dat singer-songwriter Rudy Brinkman loslaat over zichzelf, is dat Barking Aunts een studioproject is waarbij hij soms wordt bijgestaan door zijn vrienden en dochters. De stad die hij in “Down in the city” bezingt, is onmiskenbaar Groningen. Het ontspannen nummer heeft iets prettig repetitiefs, tegen het hypnotiserende aan.

Closing Time | Dadras

, door

Percussie en ritme staan centraal in de muziek van ex-drummer Alex Dadras. Er is geen video bij dit nummer – van het album Rubaiyat II – maar met de cover art kun je je ook best 7+ minuten vermaken (wie het in detail wil bekijken kan hier inzoomen).

Closing Time | Mount Kimbie

, door

Als je niet meer weet hoe je een bepaalde muziekstijl moet noemen kun je altijd nog het meest passende genre pakken en er het woord ‘post’ voor zetten. Het duo Mount Kimbie weet zelf ook niet wat het moet met het label ‘postdub-step’, maar hoe dan ook luistert hun tweede album Cold Spring Fault Less Youth lekker weg.

Closing Time | Aram Khachaturian

, door

Ik overnachtte onlangs in Yerevan, de vriendelijke hoofdstad van Armenië, in een hotel met uitzicht op het als museum in gebruik genomen huis van de componist Aram Khachaturian (1903-1978). Dat is eigenlijk de enige reden waarom u vandaag wordt getrakteerd op de opzwepende Sabeldans uit het ballet Gayane (1942).

De Sabeldans  is niet de enige compositie van Khachaturian die wereldberoemd werd. Ook deze golvende melodie staat, vermoedelijk, in het collectieve geheugen gegrift.

Closing Time | Joni Void

, door

Joni Void maakte jarenlang onder een ander alias, Johnny Ripper, muziek op SoundCloud. Selfless is zijn eerste officiële album. Er staat van alles op, zonder dat het incoherent wordt: piano, rap, voorbijrijdend verkeer en brekend servies, stevige beats, en, in dit nummer, filosofische spoken word (voor de liefhebber: de tekst is te lezen onder de video).

Closing Time | The Dwarfs of East Agouza

, door

The Dwarfs of East Agouza zijn drie muzikanten uit Cairo (de wijk Agouza, om precies te zijn). Ze komen regelmatig bij elkaar om een mix van psychedelische rock, jazz, folk en elektronische muziek te spelen en maakten samen het album Bes.

Vorige Volgende