serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


https://www.youtube.com/watch?v=sFFpzip-SZk

Closing Time | Mysteries of the Macabre

Van het ene percussiestukje naar het andere. Hier zagen en hoorden we een stukje beginnen met ‘vocale percussie’. Dat doet we denken aan Barbara Hannigan. Een sopraan die een bijna popster-achtige divastatus heeft in de moderne serieuze muziek. Inmiddels maakt ze ook naam als dirigent. Vandaag laten we zien dat ze zang, dirigeren en theater moeiteloos beheerst.

U ziet en hoort ‘Mysteries of the Macabre’ van de in 2006 overleden componist György Ligeti. Mysteries of the Macabre is een door Ligeti gearrangeerd stuk van drie aria’s uit zijn opera Le Grand Macabre.

Closing Time | Attraction

Hoewel het grootste deel Closing Time vocaal van aard is (je onderhoudt een weblog tenslotte om je stem te verheffen nietwaar?) komt er best wel eens wat instrumentaals voorbij. Dat dan weer veelal in groepsformaties. Soms een solostuk of wat.

Vandaag nog een solo dagsluiter. Percussionist Christoph Sietzen op marimba en vibrafoon, met een korte versie van ‘Attracation’, oorspronkelijk een 10 minuten durende compositie van Emmanuel Séjourné (ook een percussionist).

Closing Time | Patatje Metal

Eigenlijk had ik hier qua kerstgezapigheid de versie van Oh Denne(n)boom willen plaatsen, maar helaas, daar was geen jijbuis van. Dus dan maar dit. Ook leuk en vast herkenbaar. Voor iemand. Op Sargasso.

Closing Time | Jay-Z

Nog eentje uit Pitchforks jaaroverzicht in protestmuziek: ‘The Story of O.J.’. Toevallig kwam dit nummer van Jay-Z’s nieuwe album 4:44 uit in de dezelfde week dat er in Nederland ophef was over deze racistische tekening in de nieuwste Suske en Wiske. Bij het uitkomen van deze clip, bij een nummer over niet alleen racisme maar ook klassisme, gentrificatie, commercie en het gebrek aan investering in zwarte gemeenschappen, maakte niemand een punt van de stereotieperende tekening, maar wél van die ene antisemitische zin. De makers van Suske en Wiske zeiden sorry, Jay-Z beriep zich op artistieke vrijheid.

Closing Time | Hurray for the Riff Raff

Pitchfork blikt terug op 2017 aan de hand van protestmuziek. In de nasleep van orkaan Maria afgelopen september schreef de Puerto-Ricaanse band Hurray for the Riff Raff het nummer ‘Rican Beach’, waarin een fictieve stad wordt beschreven die totaal gemilitariseerd en gesegregeerd is en ontdaan is van enige verwijzing naar de oorsprong.

Closing Time | Condolence

Nog maar eens Benjamin Clementine. De singer-songwriter verhuisde als Londense tiener naar Parijs, leefde een artiestenleven, spelend in café’s en nu en dan slapend op straat.

Hij maakte naam voor zichzelf, mocht in 2013 optreden in het populaire muziekprogramma van Jools Holland en wordt sindsdien overal gevraagd om zijn kunsten te laten horen.

Vorige Volgende