De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Zangeres Elohim baadt een breekbare stem in synthmelodietjes, maar zodra het te gemakkelijk begint te klinken gooit ze er een mariachiband tegenaan of wat flarden gesproken tekst. Met een evenzeer vervreemdend clipje erbij.
Zomeravondmuziekje van Oliver Koletzki, een oudgediende uit de Berlijnse dancescene. Hier met assistentie van Fran.
Het tragische aan een serie als deze, is dat je als schrijver met je eigen muzikale onkunde wordt geconfronteerd. Want dat onbekende rockbandje, waar je een leuk nummer van hebt gevonden op een gratis verzamelaartje, blijkt dan opeens een Canadese cultband te zijn, die al 14 albums uit heeft, als je Wiki er even op na slaat.
Ach. Who cares. The Wherewithal, een lekker rocknummer, van een mij verder volslagen onbekend bandje. Het nummer is van, en dat moet toch echt even gezegd worden, het gratis verzamelaartje met denk ik de slechtste naam ooit. Omdat het van de platenmaatschappij RCA is, leek het ze daar leuk en creatief om het “Rocks Cool Attack” te noemen. Brrrr. Doe dan gewoon “RCA gratis meuk nummer zoveel” of zo.
The Killing Floor van Defiance komt, net als het nummer van Xentrix van een tijdje terug, van het verzamelaartje Songs of Pain (1992). Defiance is een thrash metal band uit de VS, die actief was tussen 1985 en 2012.
The Killing Floor begint met een heerlijk stukje gitaarwerk, dat nóg mooier klinkt als je het volume wat omhoog draait.
Beware the Heavens is het titelnummer van de gelijknamige debuut-cd van Sinergy. Het is een heel fijn nummertje melodieuze powermetal, met als bijzonderheid de vrouwelijke vocalen.
Deze past wellicht niet helemaal in de categorie “gratis meuk”, want al ken ik het nummer van een gratis verzamelaartje*, Sinergy is een heuse metal super group. Deze werd opgericht eind jaren 90 door de toenmalige toetseniste van Dimmu Borgir en een gitarist van In Flames. Voor de eerste cd werden leden van Children of Bodom en Arch Enemy aangetrokken.
Ik heb de aantrekkingskracht van gepiel met synthesizers nooit zo begrepen, maar dit nummer van Nils Frahm vind ik dan wel weer rustgevend.
Weer eens wat anders dan piano’s en pleeborstels.
Hongaarse black metal met trompet. Hoe vet is dat? Sear Bliss bestaat nog steeds, als ik Wikipedia mag geloven. Het is typisch zo’n bandje waar ik één vet nummer van ken via zo’n gratis reclame-cd’tje*, maar waarvan ik nooit de moeite heb gedaan meer werk op te zoeken. Geen idee of ik mezelf daar niet gruwelijk tekort mee heb gedaan. Op basis van de kwaliteit en originaliteit van Aeons of Desolation zou dat best wel eens kunnen.
We blijven nog even bij de Anatolische rock. Ik schreef gisteren dat een aantal mensen werkt aan de heropleving ervan, en de groep Altin Gün is daar een goed voorbeeld van.
Anatolische rock is een mengvorm van Turkse folk en (progressieve) rockmuziek. Het heeft z’n wortels in de jaren vijftig en zestig, maar liefhebbers werken hard aan een revival.
Dit is echte een ouwetje: Gurbet van Özdemir Erdoğan.
Soms hoor je een sample in een hiphop-track waarvan je denkt: hmmm, vergeten klassieker; laat ik die eens even opsnorren, want dit klinkt best goed.
Zo stuitte ik op zangeres duendita, die gewoon een 22-jarige millenial blijkt en in eigen woorden “a nonbinary fem hood bitch from Queens”.
Ehmm… ja, ik krijg dus acuut jeuk van dergelijke modieuze etiketjes; maar hé, ze maakt wel fijne deuntjes, dus ik zal het haar niet euvel duiden.
Diemonds is een Canadees gezelschap dat lekkere, ongecompliceerde hardrock maakt. Nou ja… in ieder geval met Over It een lekker, ongecompliceerd nummer gemaakt heeft. Het is afkomstig van hun album Never Wanna Die uit 2015, maar ik hoorde ‘em op een gratis verzamelaartje van Napalm Records. Mooi is dat, dat ook in deze tijd, waar vrijwel iedereen muziek streamt, er toch nog gratis meuk-cd’tjes worden weggegeven. Al was het maar voor in de auto.
Ineens weer populair vanwege Guardians of the Galaxy 2 is ‘The Chain’ van Fleetwood Mac. Dat nummers uit 1977 nog eigentijds kunnen klinken bewijzen The Show Ponies met deze cover, die lekker dicht bij het origineel blijft.