Closing Time | Shkoon
, door
Shkoon is een trio uit Hamburg dat met piano, viool en elektronica uitgesponnen dancetracks met oriëntaalse invloeden maakt.
De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Closing Time | Drive –the Quadrant System
, door
‘Every frame a painting’ is een kanaal waar twee filmliefhebbers (Taylor Ramos and Tony Zhou) de moeite namen om uit te leggen waarom sommige films uitstaken boven de rest — en waarom sommige films je toch de bioscoop uit lieten gaan met een gevoel alsof ze iets misten. Dus niet alleen de vraag ‘waarom boeit een film als Drive’ maar ook de vraag ‘waarom hebben de Marvel-films geen herkenbaar muziekthema?’. Kortom, een cursus cinematografie geillustreerd met de nodige classics.
Closing Time | Lego Resistance
, door
Wie retro zegt, zegt Legowelt. 8-bit-fans kunnen hun hart ophalen bij deze crossover tussen electro en chicago house. Meer hiervan op sfeervolle album ‘dark days’.
Closing Time | Under the Influence
, door
Sommige bandjes hebben om de een of andere reden nooit het succes gekregen die ze verdienden, terwijl hun muziek niet onderdoet voor bands die wel doorbraken. De speedmetal-band Overkill overkwam dat bijvoorbeeld. Degelijke solo’s, fanatieke dubbele bassdrummert, etc, maar helaas, nooit dat goudgerande platencontract gekregen in de tijd dat metal trendy werd.
Closing Time | Alone
, door
De ‘shorts’ voor het 40-jarige zijn hier al een keer eerder langsgekomen. Het aardige van dit genre is dat het afgeronde ideeen zijn, die allemaal hun eigen uitbreidingen doen in het alien-universum. Zoals dat robots echt niet te vertrouwen zijn in de alien-wereld. Daarnaast, extra fijn voor de ADHD’ers onder ons: geen uitgebreid expose, maar direct to the point, sfeerzetting, en binnen 9 minuten een conclusie. Maar ja, er komen dan ook geen Iraanse bergherders voor in Alien.
Closing Time | Nogmaals gebaren
, door
Om de dag af te sluiten waarmee het ook begonnen is: gebarentaal. Best lastig om te leren. Maar een liedje uitbeelden, leuk spelletje op feestjes, kan misschien een alternatief zijn. Eigenlijk is het en soort ‘mime-maar-ook-weer-niet-helemaal’ en werkt alleen als de ‘interpreteur’ goed is.
In het Britse televisieprogramma ‘Fast en Loose’ (2011) verzorgde acteur en comedian David Armand in elke aflevering een zgn. ‘interpretative dance’. En natuurlijk, het heeft uiteindelijk helemaal niets met de echte gebarentaal te maken.
Closing Time | Evoluerende traditie
, door
Geen idee hoeveel traditities er vandaag in het land te zien waren, maar grote kans dat er maar weinig eigentijdse klompendansen bij waren. Elders in de wereld is dat wel anders, waar Ierse en hillbilly klompendansen geëvolueerd zijn.
Uiteraard bestaat het traditionele werk daar ook nog, maar het zou best eens kunnen dat door de traditie te moderniseren, de folklore ook levend blijft. Wellicht iets voor de uitstervende Oranjeverenigingen om over na te denken.
Closing Time | Marion Jola
, door
R&B en hiphop uit Indonesië vanavond, gewoon omdat het kan. De achttienjarige Marion Jola is een ster in eigen land dankzij een spetterend optreden in Indonesian Idol. Hierboven is ze in gezelschap van rapper Rayi, die alweer een jaar of tien meedraait in de lokale scene. Ze koos dit nummer om uit te voeren toen ze eind vorig jaar in Seoul een prijs mocht ophalen. “Jangan” betekent “Niet doen”.
Closing Time | Molotov
, door
Molotov is een band uit Mexico City. Ze zingen in het Spaans (met vet Amerikaans accent) en Engels (met licht Mexicaans accent), wat een behoorlijk komisch effect geeft.
Closing Time | Chronixx
, door
Chronixx is een jonge Jamaicaan die zich een klassiek reggaegeluid heeft aangemeten. Met bijbehorende iconografie.
Closing Time | Gebaar
, door
De gedachten zijn vrij. Of is dat meer een gebaar?
Meer na de ‘lees verder…’
Ook popmuziek kent covers door ‘sign language interpreters’. En ja, dan blijkt tolken ook een kwestie van interpretatie. Vergelijk deze twee ‘covers’.
“TRY” Musical performance by PINK ASL Interpretation by Amber G
en
“Try” by Pink in ASL
Closing Time | LP – Lost on you
, door
Ik heb een hele tijd gedacht dat dit een gozer met een heeeele hoge stem was. Pas vandaag kwam ik erachter dat ik het mis heb, omdat ik voor deze Closing Time wat research deed. LP staat voor Laura Pergolizzi en ze is ook op andere vlakken best wel mysterieus. Zo weet Wiki blijkbaar niet of ze in 1981 of 1968 is geboren. Holy moly, dat is nogal een verschil. Maar ze ziet er zo apart, androgyn en bijna tijdloos uit dat ik het in dat opzicht wel kan begrijpen. Eigenlijk is het ook helemaal niet belangrijk. Ze maakt originele en vooral prachtige muziek.