De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Nah dit is geinig zeg! Totaal van de pot gerukte clip en best een lekker liedje. En rijmen dat die meid kan. En pas 17 jaar! Ik denk wel dat ze redelijk verknipt is. Dat mag ik zeggen, want dat vindt zij ook; de bad guy waar het over gaat is ze zelf. Duh.
Meestal pakken elektronische producers zonder veel vragen vooraf een origineel nummer en geven daar een draai aan. Muzikant Rodrigo Gallardo en producer Nicola Cruz werkten juist innig samen, wat leidde tot een plaat waarop de nummers twee keer staan, één originele en één bewerkte versie. De video is een ingekorte versie van dit Deense project.
Onze homage aan de blokfluit beleefde vorige keer al een hoogtepunt met de uitvoering van Gesti (Berio) door Frans Brüggen. Nu was dat voor sommigen iets te ontoegankelijk, ook al zat er een beetje theater in (de manier waarop het wordt uitgevoerd, c.q. de theatrale vingerzetting).
De Duitse blokfluitheldin Agnes Dorwarth heeft een serie theatrale stukken geschreven, die ook door de jeugd (= de toekomst) enthousiast en uiterst kundig worden uitgevoerd. Hier Artikulator IV.
Om enigzins tegemoet te komen aan mensen voor wie een heel blokfluitorkest teveel is zetten we vandaag één enkele fluiter in de schijnwerpers. De componist van indrukwekkende solo-stukken voor diverse instrumenten (de Sequenza’s van Luciano Berio) schreef in 1966 voor de Nederlandse ‘blokfluitgodfather’ Frans Brüggen deze ‘Gesti’.
Meer werk van Berio in Closing Time: Sequenza voor hobo, voor fagot en voor trombone.
Zo nu en dan gaan hier de spotlights op een bepaald instrument en met name als dat instrument de enige en fantastische hoofdrol heeft. Wat vreemd dat de blokfluit hier nog niet is bejubeld.
Want wat is dat ding populair! Niet alleen Europa (bijv. Noorwegen en de U.K.), ook de V.S. en menig Aziatisch land (o.a. Zuid-Korea, Maleisië, Taiwan) kent blokfluitorkesten, enembles en virtuoze solisten. Op die solisten komen we nog terug, nu warmen we u op met het Iraanse ‘Pars Blokfluit Orkest’.
Het Franse Opa Tsupa speelt uptempo jazz/swing met allerlei invloeden erin. Hierboven klinkt de Balkan duidelijk door.
Aphex Twin is een van de invloedrijke muzikanten binnen de elektronische muziek. Het is dan ook opvallend dat zijn twee meest gewaardeerde nummers – althans, op spotify – ingetogen pianosolo’s zijn.
Ska Cubano, dat zegt eigenlijk alles wat u over bovenstaande muziek moet weten. Het vaker uitgevoerde nummer Babalú is een referentie naar een godheid uit de Cubaanse volksreligie Santeria.
Los Aguas aguas is een achtkoppige band uit Veracruz, Mexico, die een mengsel van mariachi en cumbia speelt. Voor al uw feesten en partijen.
Umoja is een duo uit Amsterdam, dat elektronische beats en wereldmuzieksamples door elkaar mixt, met een behoorlijk laid back resultaat.
Alsof Clannad een stel Mongoolse keelzangers en een verdwaalde hillbillie tegen het lijf zijn gelopen, zo klinkt deze Tataarse volksmuziek. Vertolkt overigens door een Pools duo, Karolina Cicha & Bart Pałyga.
Van ‘Oh well’ naar ‘Well this could be the last time’. Ofwel songs met prominente gitaarriffs. Vanavond draagt Brian Jones het hele nummer met een ‘goud-van-oude’ riff. Jawel, het is vreselijk oud, maar je vervangt een klep en hij doet het weer. Wellicht heeft de gedachte hem wel bezig gehouden….
Een wat beter geluid in dit filmpje.