De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Molotov is een band uit Mexico City. Ze zingen in het Spaans (met vet Amerikaans accent) en Engels (met licht Mexicaans accent), wat een behoorlijk komisch effect geeft.
Chronixx is een jonge Jamaicaan die zich een klassiek reggaegeluid heeft aangemeten. Met bijbehorende iconografie.
De gedachten zijn vrij. Of is dat meer een gebaar?
Meer na de ‘lees verder…’
Ook popmuziek kent covers door ‘sign language interpreters’. En ja, dan blijkt tolken ook een kwestie van interpretatie. Vergelijk deze twee ‘covers’.
“TRY” Musical performance by PINK ASL Interpretation by Amber G
en
“Try” by Pink in ASL
Ik heb een hele tijd gedacht dat dit een gozer met een heeeele hoge stem was. Pas vandaag kwam ik erachter dat ik het mis heb, omdat ik voor deze Closing Time wat research deed. LP staat voor Laura Pergolizzi en ze is ook op andere vlakken best wel mysterieus. Zo weet Wiki blijkbaar niet of ze in 1981 of 1968 is geboren. Holy moly, dat is nogal een verschil. Maar ze ziet er zo apart, androgyn en bijna tijdloos uit dat ik het in dat opzicht wel kan begrijpen. Eigenlijk is het ook helemaal niet belangrijk. Ze maakt originele en vooral prachtige muziek.
Nah dit is geinig zeg! Totaal van de pot gerukte clip en best een lekker liedje. En rijmen dat die meid kan. En pas 17 jaar! Ik denk wel dat ze redelijk verknipt is. Dat mag ik zeggen, want dat vindt zij ook; de bad guy waar het over gaat is ze zelf. Duh.
Meestal pakken elektronische producers zonder veel vragen vooraf een origineel nummer en geven daar een draai aan. Muzikant Rodrigo Gallardo en producer Nicola Cruz werkten juist innig samen, wat leidde tot een plaat waarop de nummers twee keer staan, één originele en één bewerkte versie. De video is een ingekorte versie van dit Deense project.
Onze homage aan de blokfluit beleefde vorige keer al een hoogtepunt met de uitvoering van Gesti (Berio) door Frans Brüggen. Nu was dat voor sommigen iets te ontoegankelijk, ook al zat er een beetje theater in (de manier waarop het wordt uitgevoerd, c.q. de theatrale vingerzetting).
De Duitse blokfluitheldin Agnes Dorwarth heeft een serie theatrale stukken geschreven, die ook door de jeugd (= de toekomst) enthousiast en uiterst kundig worden uitgevoerd. Hier Artikulator IV.
Om enigzins tegemoet te komen aan mensen voor wie een heel blokfluitorkest teveel is zetten we vandaag één enkele fluiter in de schijnwerpers. De componist van indrukwekkende solo-stukken voor diverse instrumenten (de Sequenza’s van Luciano Berio) schreef in 1966 voor de Nederlandse ‘blokfluitgodfather’ Frans Brüggen deze ‘Gesti’.
Meer werk van Berio in Closing Time: Sequenza voor hobo, voor fagot en voor trombone.
Zo nu en dan gaan hier de spotlights op een bepaald instrument en met name als dat instrument de enige en fantastische hoofdrol heeft. Wat vreemd dat de blokfluit hier nog niet is bejubeld.
Want wat is dat ding populair! Niet alleen Europa (bijv. Noorwegen en de U.K.), ook de V.S. en menig Aziatisch land (o.a. Zuid-Korea, Maleisië, Taiwan) kent blokfluitorkesten, enembles en virtuoze solisten. Op die solisten komen we nog terug, nu warmen we u op met het Iraanse ‘Pars Blokfluit Orkest’.
Het Franse Opa Tsupa speelt uptempo jazz/swing met allerlei invloeden erin. Hierboven klinkt de Balkan duidelijk door.
Aphex Twin is een van de invloedrijke muzikanten binnen de elektronische muziek. Het is dan ook opvallend dat zijn twee meest gewaardeerde nummers – althans, op spotify – ingetogen pianosolo’s zijn.
Ska Cubano, dat zegt eigenlijk alles wat u over bovenstaande muziek moet weten. Het vaker uitgevoerde nummer Babalú is een referentie naar een godheid uit de Cubaanse volksreligie Santeria.