De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Ik heb The Teskey Brothers al eens eerder onder de aandacht gebracht. Een prettig blues/soulbandje, dat je zonder poespas op een podium plempt en dan komt het helemaal goed. Met poespas trouwens ook, ik heb een groot live-concert van ze gezien en daar ging ’t dak eraf. Shiny Moon vind ik nóg beter dan die uit mijn vorige Closing Time. Prachtig!
Wat deze jazzfunk met een Boeddhistische chant heeft te maken vertellen we u onder dit filmpje, waarin Tal Wilkenfeld, een van ’s werelds beste bassisten, een hoofdrol speelt.
Mike Clark, de drummer verantwoordelijk voor de oorspronkelijke groove van dit nummer vertelt in dit filmpje meer over hoe dat in elkaar steekt. En op de website van Herbie Hancock legt hij in dit stuk uit waarom ‘Nam Myoho Renge Kyo’ uiteindleijk ‘Actual Proof’ is gaan heten:
Aanstaande maandag is schrijver Alfred Birney te gast bij Boek & Meester, een programma dat ik mede organiseer. In de voorbereiding kwam ik deze video tegen waarin Birney, die ooit gitarist was en zelf nog altijd les geeft, uitlegt hoe ingenieus het nummer Black Eyes van de Tielman Brothers is.
De Tielman Brothers waren de eerste Nederlandse rock ’n roll act. De uit Surabaya afkomstige broers hadden aanvankelijk (1960) vooral in Duitsland succes. Vanaf 1965 bezweek ook Nederland. Ze traden nog tot begin deze eeuw in wisselende samenstelling op.
Niet meer onder ons sinds vandaag: Mory Kante. Als solo-artiest vooral bekend van zijn hit Yéké Yéké (hierboven uitgevoerd in gezelschap van Carlos Santana), maar zijn carrière omspande vele decennia en begon bij de Super Rail Band du Buffet de la Gare de Bamako, waar hij Salif Keita opvolgde als lead zanger.
Kennelijk hebben tientallen miljoenen mensen, waaronder onze eigen Karin van der Stroop, van Laura Pergolizzi (LP) gehoord. Ik moet bekennen dat deze artiest volledig aan me voorbij was gegaan.
Bij deze rechtgezet.
Ik hoor ’t je bijna denken: “Heb je haar weer met d’r geile liedjes”. En dat klopt. Ik vind muziek geil en ik ben dol op geile liedjes. En als er dan ook nog wat eye candy bij komt kijken, heb je ’t bij mij wel gemaakt.
Over Iza is niet veel te vinden op internet, tenminste niet in het Engels. Ze is een Braziliaanse schone, veel meer weet ik ook niet. Behalve dat ze een prachtige stem heeft, geweldige covers maakt en in dit clipje des te geiler is omdat ze zo decent gekleed is. Met dat hooggesloten blouseje en die wiegende heupen. Als ik op vrouwen zou vallen zou ik op slag verliefd zijn geworden, denk ik. Wat een wijf! En dat zingt dan I Put a Spell On You. Ga er maar even bij zitten zou ik zeggen. Of juist niet natuurlijk.
Sandrine Kiberlain is een Franse actrice met twee Césars op de schoorsteenmantel. Tussen de tientallen films door nam ze ook twee albums met chansons op.
Both sides, now is een van de meest geliefde nummers van singer-songwriter Joni Mitchell. Wanneer je dan bedenkt dat het al uit 1967 stamt, dan is het nummer goed gerijpt.
Ik vond Tony Baboon via een cover waarin hij Tina Turners ‘Goldeneye’ verrassend dicht benadert. Hij blijkt een veelzijdig artiest met een groot stembereik.
Les Filles de Illighadad is een sahara blues band rond Fatou Seidi Ghali, die stiekem leerde spelen op de gitaar van haar broer.
Een vrolijk popliedje van de Australische Lenka
Latin jazz met Pink Martini uit Portland, Oregon.