Voorpagina

Zoekresultaten voor

'privacy'

Foto: Tom Davidson (cc)
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

KSTn | Elektronisch Leerlingdossier

, door

Logo kamerstukken van de dagTerwijl ik woensdag bezig was nog wat punten uit te zoeken over het stemgedrag van de partijen op het punt privacy, kwam ik alweer een nieuwe inbreuk tegen. Tot mijn schande moet ik bekennen dat deze nog niet in de lijst stond, terwijl er eigenlijk al enige tijd sprake van is.
Het betreft hier de zogenaamde Elektronische Leerlingdossiers. Die bestaan al een tijdje blijkt als ik de memorie van toelichting lees bij een wetsvoorstel hierover. Alleen moeten er nog wat zaken in de wet vastgelegd worden, zodat het allemaal netjes geregeld is.

Wat dan? Nou, het gezamenlijk gebruik van de dossiers en het hebben van een uniek persoonsgebonden nummer voor iedere leerling. Dit laatste is verhullende poli-babbel voor het BurgerServiceNummer. Ja, u leest het goed, alle informatie van schoolgaande kinderen en studenten wordt gekoppeld aan het BSN.

Is dat erg dan?

Ja, dat is erg. Ze leggen namelijk nogal wat vast bij dat BSN. Uiteraard gewone gegevens zoals cijfers en diploma’s. Maar ook het spijbelen, gedragsproblemen, dyslexie, gezinsproblemen, geloofsovertuiging van de ouders en wat docenten nog meer relevant vinden in het kader van de “begeleiding”.
Combineer dit met het EKD waarin ook alle privé-gegevens van kinderen tot 4 jaar worden vastgelegd, neem daar de verwijzingsindex bij waarin alle problemen van jeugdigen netjes beschreven staan en je hebt een volledig overzicht van iedere jeugdige in Nederland.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

KSTn | Privacy stemgedrag per partij

, door

Logo kamerstukken van de dagHet was de volgende uitspraak tijdens een debat over terrorismebestrijding die de letterlijke druppel was die de emmer liet overlopen: “De heer Heerts (PvdA): Het is maar goed dat er nog zonder het CDA moties kunnen worden aangenomen. Uw partij heeft weinig met privacy. Dat blijkt hier ook nog een keer. Dat is op zichzelf ook niet nieuw.”

Waar haalt de PvdA het lef vandaan om het CDA aan te vallen op privacy? Ze hebben namelijk de afgelopen jaren net zo hard meegestemd bij privacy-inbrekende maatregelen als het CDA zelf. Maar deze uitspraak doen, betekent dat ik het hard moet maken. Dus kon ik niets anders dan de het steeds uitgestelde klusje van het in kaart brengen van het stemgedrag van de politieke partijen in de Tweede Kamer bij alle voorstellen die iets met privacy te maken hebben, in kaart te brengen.

Op basis van mijn eigen lijst treft u hierbij alvast het eerste overzicht aan.
Update 23-12-2009: Deze lijst is wederom uitgebreid met een aantal relevante stemmingen. Bovenstaande tekst blijft staan vanwege het historische perspectief.


Update (2013-03-12): Tabel wordt niet langer goed weergegeven. Hier link naar plaatje waar ook alles in staat.

Wet/maatregel Dossier Jaar
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Maakbaarheid is dood, leve maakbaarheid

, door

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit stuk is van Dimitri Tokmetzis, een journalist die op zijn weblog over privacy, controle en toezicht in Nederland en daarbuiten schrijft.

Hij prijkte al een tijdje op mijn desktop en zojuist eindelijk eens tijd gehad om de laatste Verwey Jonker lezing (.pdf) over de maakbare samenleving door te spitten. Dat was geen straf. Interessant betoog van Marojolein van Asselt. Tijdens het lezen moest ik denken aan die ijzersterke observatie van Rene Boomkens in zijn boek De Nieuwe Wanorde: Globalisering en het einde van de maakbare samenleving. Hieronder zijn citaat, dan een filmpje en daarna enkele fragmenten uit de lezing. Goed om tijdens een frisse najaarswandeling eens verder op te kauwen.

“Al decennialang is de overheid aan het ‘liberaliseren’, ‘privatiseren’ en ‘dereguleren’, maar geconfronteerd met de verontrustende toename van onveiligheidsgevoelens onder de bevolking en met de groter wordende onrust rond integratie, moslimfundamentalisme en criminaliteit onder tweedegeneratie migrantenjongeren ontpoppen de overheid en de politiek zich plotseling als kampioenen van de maakbare samenleving. Dat is echter geen maakbaarheid die, zoals in de jaren zestig en zeventig, in het teken staat van emancipatie, vooruitgang en solidariteit, maar een die in het teken staat van surveillance, controle, misdaad- en terreurpreventie, bewaking, zero tolerance, spreidingsbeleid, inperking van privacy, kortweg: van het herstel van een autoritaire, gesloten samenleving.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Onzichtbaar in een digitale wereld

, door

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit stuk is van Dimitri Tokmetzis, een journalist die op zijn weblog over privacy, controle en toezicht in Nederland en daarbuiten schrijft.

Hier en daar duikt het verhaal op van de Amerikaanse journalist Evan Ratliff. Hij onderzocht of het nog mogelijk is een maand onzichtbaar te blijven in een digitale wereld. Zijn (lange) verhaal is bijzonder ? mede omdat het hem niet lukt.

Ratliff neemt een andere identiteit aan en reist door de VS, terwijl een aantal Wired-lezers hem digitaal op de hielen zit. Ze hebben inzicht in zijn betalingsgegevens en andere informatie die een privedetective boven water haalt. De moraal van het verhaal is dat het een slopende levenswijze is om onzichtbaar te blijven. Het kost veel geld, tijd en energie en al die inspanningen blijken na bijna een maand vergeefs als hij toch wordt achterhaald door de internetmeute.

Het verhaal draagt een zeer interessant thema: in de informatiemaatschappij is volstrekte anonimiteit onmogelijk. En een keuze is er niet meer: je zult vindbaar zijn, of je wilt of niet. Je laat dagelijks zoveel digitale sporen achter, door te betalen, te reizen, te communiceren, tja eigenlijk door te leven, dat je niet meer onzichtbaar kunt zijn.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het Saillant | Ank Jank maakt debat dood

, door

SaillantLOGO

Wie jankend bij justitie aanklopt beperkt de ruimte voor een inhoudelijk debat.

Als jong paaps meisje liep Anna Theodora Bernardina Bijleveld-Schouten (geboren te IJsselmuiden op 17 maart 1962, en momenteel woonachtig te Goor) vroeger op het schoolplein bijna dagelijks met dikke tranen op haar bolle wangetjes naar de schoolmeester. Als zij verloren had met knikkeren. Als iemand haar stom vond. Of als zij niet voor iemands verjaarspartijtje was uitgenodigd. Of gewoon, als iemand iets onaardigs zei. En toen iedereen uit de klas haar Ank Jank ging noemen, werd dat alleen maar erger. Zo stel ik mij voor. Gelukkig is ze toch nog best aardig terecht gekomen. Hoewel het kleine Ankje Jankje af en toe weer even boven komt bij deze CDA-mevrouw.

Gisteren deed ze aangifte bij justitie. Want de alleraardigste folder van Het Nieuwe Rijk tegen de massale registratie van onze vingerafdrukken vindt zij smakeloos. Of eigenlijk: ze vindt het geen probleem hoor dat je tegen die vingerafdrukken bent. Maar zeg dat dan normaal. Want zo hoort dat. Bijkomend voordeel is dat niemand dan naar je luistert.

Wie in het publieke debat iets naar voren wil brengen – ik noem maar wat: argumenten of zo – heeft als niet-politicus eigenlijk maar twee opties. Je fijnbesneden met goede argumenten wapenen in de hoop dat je iemand overtuigt. Een bijna onbegonnen zaak, want bezwaren tegen overheden worden niet op argumenten beoordeeld, maar op basis van regels. Ja natuurlijk zou dat beter zijn, maar Europa. Nee natuurlijk is dat onwenselijk, maar internationaal verdrag zus. Uiteraad zou dat moeten, maar afspraken zo. En als dat niet zo is, dan is het maar de vraag of er uberhaupt naar die argumenten wordt geluisterd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Weinig privacy en toch vrij

, door

Op Sargasso bieden we regelmatig ruimte voor gastbijdragen. Vandaag wederom een bijdrage van Dimitri Tokmetzis, freelance journalist te New York. Het artikel is ook op zijn eigen blog te lezen.

nakedsociety150Ligt het aan mij, of steekt er eindelijk een privacystorm op in Nederland? De laatste tijd lijken de mainstream media eindelijk het onderwerp te hebben opgepakt, met als boegbeeld de activistische Telegraaf. De ontwikkeling van het Elektronisch Patienten Dossier ligt ineens onder een vergrootglas en stuit op onverwacht veel verzet. De herstart van Bits of Freedom werd met veel gejuich ontvangen. Op internet en daarbuiten zijn inmiddels meerdere blogs en bewegingen actief die er niet voor terugschrikken naar de rechter te stappen.

Toch stel ik mezelf geregeld de vraag: is het nu echt zo erg gesteld met onze privacy? De onderstaande passage illustreert mijn punt. Het komt uit het boek The naked society van de Amerikaanse journalist Vance Packard.

A quite different kind of electronic surveillance – and control – has become possible through the development of giant memory machines, each month more and more information about individual citizens is being stored away in some gigantic memory machine. Thus far, the information about individuals is usually fed into the super-computers to serve a socially useful or economically or politically attractive purpose. But will it always be? This might especially be asked concerning those memory machines that are building up cumulative files on individual lives.

If information is power, Americans should be uneasy about the amount of information the federal government is starting to file on its citizens in its blinking memory banks. There are, for example, the gigantic memory machines that the Internal Revenue Service is starting to use to check data from our tax returns against data accumulated about us from other sources, such as employers and banks. The computer also watches for unlikely patterns. Obviously these memory banks are useful tools for fair and efficient tax collecting. But what are the implications for two decades from now, in 1984? If future bureaucrats choose, they can build up so-called ‘cum’, or cumulative files, on each taxpayer over decades, and thus will have, instantly recallable, a vast amount of personal information about the living habits of every adult in the realm.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

KSTn | Kilometerprijs en privacy

, door

Logo kamerstukken van de dagEven een korte KSTn tussendoor voor het volledig houden van ons privacydossier. U heeft vast wel de berichten vernomen over de mooie plannen van minister Eurlings voor het invoeren van de Wet Kilometerprijs. U zult dan ook wel vernomen hebben dat daar een kastje in uw auto voor nodig gaat zijn. En dat dit kastje uw reisgedrag op basis van GPS gegevens nauwkeurig vast gaat leggen. En dat u zich geen zorgen hoeft te maken over uw privacy omdat alleen de “relevante en geaggregeerde” gegevens doorgegeven worden naar de bevoegde instanties.

Dream on. Met dank (ja, dit keer expliciet) aan de wakkere Telegraaf (via) blijkt dat er uiteraard een uitzondering is. Nu is dat niet zo verwonderlijk, want die zit eigenlijk al in bestaande wetgeving. Maar het kan geen kwaad het betreffende stukje “toelichting” even expliciet hier te tonen.

“De persoonsgegevens mogen niet verder worden verwerkt op een wijze die onverenigbaar is met de doeleinden waarvoor ze zijn verkregen. De Wbp geeft in artikel 9 aan met welke aspecten de verantwoordelijke rekening moet houden bij de beoordeling of een verwerking al dan niet verenigbaar is. Die belangenafweging blijft buiten toepassing als het gaat om bijvoorbeeld de voorkoming, opsporing en vervolging van strafbare feiten of om de veiligheid van de Staat. In die gevallen mogen de gegevens worden gebruikt.”

Oh, en de gegevens blijven 5 jaar bewaard. En let vooral op het woordje “voorkoming”. Dat is een vrije vertaling voor het maar vast gaan volgen van iedereen waar een verdenking op rust. Net zoals bij die duizende telefoontaps.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kilometerheffing: een spagaat

, door

Als ‘gelegenheidsautomobilist’, die slechts af en toe gebruik maakt van de auto, irriteer ik me al jaren aan het feit dat ik voor mijn paar duizend kilometertjes per jaar het volle pond aan wegenbelasting moet betalen. Wat mij betreft is het dus goed nieuws dat het kilometerheffing wordt ingevoerd. De gebruiker en vervuiler betaalt, en zo hoort het. Als je 40.000 kilometer rijdt op het Nederlandse wegennet is het niet meer dan logisch dat je óók meer betaalt dan iemand die pak ‘m beet 10.000 kilometer rijdt op jaarbasis.

Maar ik zit een beetje in een spagaat. Want aan de andere kant is het systeem zoals het nu is opgezet nogal privacygevoelig. Er wordt niet alleen gekeken naar hoeveel je rijdt, maar ook naar wanneer en waar. Het achterliggende idee is dat autoverkeer zo op basis van tijdstip en eventueel locatie aanvullend kan worden ontmoedigd, zodat het verkeer zich meer verspreidt buiten de spits, en weg van erg drukke wegen. Dit ontlast het wegennet én het milieu. Dat klinkt allemaal erg goed.

Maar, natuurlijk is er een maar, als bijkomend ‘voordeel’ heeft de overheid een extra instrument om te controleren wanneer elke automobilist zich waar bevindt. Een fantastisch extra opsporingsinstrument, dat hoogstwaarschijnlijk met net zulk enthousiasme als telefoontaps gebruikt zal worden door de Nederlandse politie en AIVD. Ik legde al eerder uit wat het gevaar is van grote databanken.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

CDA vuistdiep in spamdatabase

, door

slotAh! leuk onderzoekje vandaag: Uit onderzoek van GemeentelijkOnderzoek.nl is gebleken dat maar liefst 97,6% van de ondervraagden haar eigen gemeente een voldoende geeft voor het gevoerde gemeentebeleid. Van de 441 gemeentes in Nederland kregen maar liefst 420 een cijfer van 5,5 of hoger.

Een beetje vreemd alleen: de resultaten zijn al gepresenteerd, maar het onderzoek staat nog steeds online. En hé, wat gek! Nadat ik me met al mijn NAW-gegevens, telefoonnummer, burgelijke staat en rekeningnummer heb aangemeld, gaan alleen de eerste twee van de vijftig vragen op de website gemeentelijkonderzoek.nl daadwerkelijk over mijn gemeente. De rest van de vragen gaan over mijn hypotheek, hoeveel ik verdien, welke partij ik stem, hoe vaak ik naar de wc ga en of ik mijn vrouw bedrieg. Dat ze dat voor een gemeentelijk onderzoek allemaal moeten weten!

Inmiddels zijn gemeenten zelf, na verontruste telefoontjes, ook wakker geworden. Zelfs de Vereniging van Nederlandse Gemeenten gaf een persbericht uit: de enquête is een ordinaire fuik, waarin naar informatie van bezoekers wordt gehengeld.

De bedoeling van gemeentelijkonderzoek.nl, en moederbedrijf Daisycon, is duidelijk: het creëren van een grote marketingdatabase, waarin klanten als KPN, Oxxio, Ziggo, Rabobank en een aantal goede doelen (dus daar gaat uw geld naartoe!) hun direct marketing op kunnen afstemmen. Het staat allemaal, na een beetje zoeken, keurig op de website.

Vorige Volgende