Zoekresultaten voor

'privacy'

Foto: Takeshi Kawai (cc)

Kapot

COLUMN - Nu is het officieel: de NSA, de Amerikaanse geheime dienst, heeft elke vorm van vertrouwelijke communicatie kapot gemaakt. De nieuwe serie documenten die Edward Snowden vorige week aan The Guardian en The New York Times heeft prijsgegeven, toont aan dat de NSA een kostbaar en al tien jaar lopend project heeft, Bullrun, dat erop is gericht om encryptie te breken of te ontzeilen.

Bullrun is, in de ogen van de NSA en haar Britse evenknie GCHQ, een groot succes. (De Britten schepten er intern zelfs enorm over op.) Grote delen van het versleutelde internetverkeer kunnen beide diensten inmiddels met gemak ontcijferen: haast niets is nog veilig voor ze.

Ze zijn daar vooral in geslaagd door bedrijven die cryptodiensten leveren, te koeioneren. Die hebben, vaak na grote druk van de NSA, geheime achterdeurtjes en zwakheden in hun software ingebouwd. Daardoor zijn bestanden die op zich goed zijn versleuteld, door de NSA alsnog makkelijk te ontcijferen. Sommige bedrijven hebben bijvoorbeeld stiekem ‘master keys’ ingevoerd. Alle sloten die gebruikers van zulke software zelf op hun bestanden hebben aangebracht, zijn met die cryptoloper eenvoudig ongedaan te maken.

Voorts heeft de NSA in allerlei veiligheidsprotocollen diverse regels doorgedrukt die zwakheden introduceerden. Vele veiligheidsexperts vermoedden al langer dat zoiets gaande was, maar door Snowdens klokkenluiderij liggen er nu documenten op tafel die zulks onomstotelijk bewijzen.

#Dezeweek | De magie is weg

COLUMN - Mijn eerste leraar op de basisschool kon iets heel gaafs. Meneer Guus kon met een beetje wrikken en sjorren zijn linker duim van zijn hand af trekken. Hij nam de duim dan in z’n rechterhand en liet die aan mij zien. Ongelofelijk.

Totdat een klasgenootje – die de truc al kende – mij vertelde dat het niet echt was. Dat meneer Guus gewoon zijn linkerduim in zijn linkervuist had verstopt, om mij vervolgens frauduleus zijn rechterduim tussen zijn rechtervingers te tonen. Het was gedaan met mijn ontzag. De magie was weg.

Een beetje hetzelfde gevoel kreeg ik bij de Apple keynote van afgelopen dinsdag, waarop onder andere de nieuwe iPhones werden aangekondigd. De tijd dat ik bij dergelijke presentaties van de ene verrassing in de andere donderde, is lang en breed verstreken. Apple lijkt sinds de dood van Jobs achter de feiten aan te lopen. Want dat iOs 7 flat design, hebben ze dat nou van Windows of van Nokia? Vooruit, het unlocken met de vingerafdruk is heel cool en futuristisch, maar wat betekent dat eigenlijk voor de privacy? De grootste aankondiging is dan misschien nog wel dat de telefoon in verschillende kleuren komt. Daar krijg ik dan toch wel een beetje het rechterduimgevoel van. De magie is weg.

Foto: Public Citizen (cc)

Vrijhandelsakkoord EU-VS: pepmiddel met stevige risico’s

ANALYSE - Deze zomer zijn de onderhandelingen begonnen tussen de EU en de VS over een Trans-Atlantisch vrijhandels- en investeringsakkoord (Transatlantic Trade and Investment Partnership: TTIP). De start van de onderhandelingen werd zowel in de VS als in de EU met breed gejuich ontvangen. Een dergelijk akkoord tussen de twee grootste handelsblokken ter wereld wordt in deze tijden van crisis gezien als een welkome economische stimulans. Maar de voorspellingen omtrent de omvang van de baten zijn niet alleen onzeker, maar gaan ook voorbij aan reële risico’s voor burger en consument in Noord en Zuid, waarschuwt onderzoeker Roeline Knottnerus van SOMO en het Transnational Institute.

De extra concurrentie zal leiden tot economische herstructurering die aanvankelijk kan leiden tot een verlies aan werkgelegenheid. Zeker op korte en middellange termijn kunnen de sociale kosten significant zijn. Bovendien zal meer concurrentie de kloof tussen de kern en de periferie in Europa verder vergroten. De exportbelangen van de VS liggen immers vooral in die sectoren waarin de Europese periferie defensieve belangen heeft, zoals de landbouw.

Daarnaast biedt op belangrijke terreinen de Amerikaanse wet- en regelgeving beduidend minder bescherming dan de Europese. De voorgenomen harmonisering van regelgeving betekent dat het Europese niveau van consumentenbescherming sterk in zal boeten, bijvoorbeeld op het gebied van marktoegang voor genetisch gemodificeerde organismen, hormoonvlees en met chloor ontsmette kip.

#Dezeweek | Leave Miley Alone

Nog geen dag geleden voegde de Oxford Online Dictionaries de woorden ‘selfie’ en ‘twerking’ aan hun database toe. De selfie deed onherroepelijk haar intrede op het moment dat een meisje voor het eerst haar telefoon meenam naar de badkamer, terwijl het twerken haar status pas definitief verkreeg door de billenschuddende Miley Cyrus, op de MTV Video Music Awards van afgelopen zondag.

Het was een zogenoemd raunchy optreden waarin de betreffende Miley onder andere danste met reusachtige teddyberen in een glitterbadpak met een beertje erop, om enkele minuten later een schuimen hand met een grote rode nagel tussen haar plastic ondergoed te steken als een fallussymbool. Dit klinkt als een onsamenhangende zooi, maar als emulgator van het geheel gebruikte Miley Cyrus onder andere een ver uitgestoken tong en de zogenaamde traditionele volksdans ‘twerken’, die zich in het Nederlands het best zou laten vertalen als ‘schuren’ (als in: “Melissa heeft Mitchell geschuurd”). Wellicht is het te complex om slechts tekstueel uit te drukken, een video zou verhelderend kunnen zijn.

Een paar dagen eerder was het Wouter Bos die met zijn draaiende kont het internet beheerste, maar, baas boven Bos, de billen van Miley waren bijna overal. De verontwaardiging was groot. Hoe het schattige kinderidool Hannah Montana zich slechts in enkele jaren had kunnen ontpoppen tot een satanskind dat zich vrijwillig liet sodomiseren in de openbare ruimte was onbegrijpelijk, en dan ook een vraag die vele mensen op het internet bezighield. Zoals een zekere lijmstift het internet van die dag zeer treffend samenvatte: “Miley Syrië.”

Foto: Sean MacEntee (cc)

Privacy iets uit het verleden?

OPINIE - In de week dat Google ronduit zei dat Gmail-gebruikers geen privacy moesten verwachten, in het jaar van Snowden en de NSA, in het tijdperk van Google Glass, kochten wij een nieuwe fotocamera. Met ingebouwde zoomlens die optisch tot vijftig keer en digitaal tot honderd keer vergroot. U kunt op Flickr zien wat 50x zoom betekent voor een dorpje op vier kilometer afstand (gemeten in Google Maps). Dat is geweldig leuk natuurlijk, als je zoals ik een beetje een uitzicht hebt om te verkennen.

alfa

Maar je hoeft het niet op vier kilometer afstand te zoeken. Dit is een auto op 250 meter afstand van mijn badkamerraam (een uitsnede; opklikken voor origineel formaat); deze man weet niet eens dat ik besta, laat staan dat hij mijn camera gezien heeft – zo’n telelenskanon heeft het ding niet. Ik zal u de blik in de keuken van de buren op 50 meter afstand besparen.

Het punt is dat we kunnen piepen over Google Glass, bezwaar kunnen maken tegen Gmail en kunnen protesteren tegen PRISM totdat we een ons wegen (of totdat de Amerikanen “ineens” met een terror alertkomen natuurlijk), maar dat iedereen inmiddels met een cameraatje van zo’n vijfhonderd euro de houdbaarheidsdatum van het biertje van de overbuurman kan lezen. Bij wijze van spreken – maar dat is nog maar een kwestie van tijd want vijf jaar terug was mijn “oude” cameraatje met 10 keer zoom nog da bomb.

Foto: oatsy40 (cc)

Achtervolgd door prullenbak en wc

COLUMN - Eind vorig jaar hoorden we voor het eerst over etalagepoppen die het winkelend publiek observeren. De zogeheten EyeSee paspoppen zijn uitgerust met camera’s – die, heel slim, in de poppenogen zijn verborgen – en beschikken over gezichtsherkenning. Winkelketens die de poppen gebruiken, kunnen op die manier ongemerkt hun potentiële klanten volgen en hun gedrag analyseren. Welke routes lopen mensen door de winkel, waar blijven klanten het langste hangen, komen dezelfde klanten vaker terug, hoe vaak komt een klant in de winkel voordat hij of zij iets koopt.

Dat voelt eigenlijk al betrekkelijk akelig. Maar dat het nog stukken onsmakelijker kan, bewees een bedrijf in Londen. In het centrum van die stad worden mensen sinds kort heimelijk gevolgd door de prullenbakken die her en der op straat staan.

Het bedrijf Renew plaatste kort voor de Olympische Spelen van 2012 honderd afvalbakken in het centrum, en rustte die uit met digitale advertentieschermen. Via een internetconnectie konden de advertenties snel worden ververst of aangepast, en konden adverteerders zodoende handig inspelen op de sportuitslagen.

Deze zomer heeft Renew twaalf van deze afvalbakken, allemaal gepositioneerd langs een drukke winkelstraat, opgewaardeerd. Het bedrijf voorzag ze van software die via wifi contact probeert te maken met de mobiele telefoons van de mensen die voorbij lopen. De afvalbakken lazen het unieke nummer uit dat elke mobiele telefoon (het MAC-adres) en bewaarden dat. Op die manier volgden de afvalbakken de route, het wandeltempo en het patroon van de voorbijgangers: bij welke etalages stopten ze, in welke winkels gingen ze naar binnen.

Foto: Radio Nederland Wereldomroep (cc)

Terreurdreiging is campagne van veiligheidsdiensten

OPINIE - Dinsdag opende RTL Nieuws met een ruim twee minuten durende reportage over de terrorismedreiging uit Jemen. Verbaasd bleef ik kijken. Ambassades worden gesloten, buitenlanders moeten het land verlaten en Schiphol is in verhoogde staat van paraatheid. Het is merkwaardig nieuws en ik begrijp niets van de urgentie. Waarom is dit zo belangrijk?

Ons wordt verteld dat er heel veel terroristen zijn in Jemen, en dat deze nu een grote dreiging vormen. Maar waarom nu plotseling? Waren die terroristen er vorige week niet dan, en waarom was er toen geen dreiging? Het is frustrerend om naar te kijken omdat geen enkele poging wordt gedaan om dit uit te leggen. Wel worden spannende verhalen verteld over een slimme bommenmaker die exploderende onderbroeken maakt. We zien een drone opstijgen. Maar de vraag naar het waarom wordt zelfs niet eens gesteld. De officiële reden van de waarschuwing is een conference call van topterroristen.

Wie verspreidt dit nieuws dan? Het kan haast niet anders dan dat dit van Amerikaanse geheime diensten komt. Maar vragen waarom die iets doen of zeggen, is net zo zinvol als vragen naar de zin van het leven.

De echte reden

Ook de NOS had dinsdag een reportage over dit onderwerp, maar de nieuwslezer van het NOS-journaal gaf ongemerkt een verklaring voor het nieuws. Want het hij eindigde de reportage aldus:

Foto: buzzthrill (cc)

Sluiting van het Zandpad

INTERVIEW - Alexandra van Dijk werkt voor Buro Bryck, een bureau dat overheidsinstellingen en andere belanghebbenden informeert over prostitutie (meer). Hoe kijkt zij aan tegen de sluiting van het Utrechtse Zandpad?

Wat is er nu eigenlijk aan de hand in Utrecht?

‘Het Zandpad en de Hardebollenstraat zijn de enige twee zones in Utrecht waar raamprostitutie mag plaatsvinden. Het gaat om zo’n 162 werkruimten, die in diverse “shifts” worden gebruikt. De ramen kunnen uitsluitend worden gehuurd van een exploitant, die ook de eigenaar is van de boot of het pand en die elke drie jaar zijn vergunning moet verlengen. Wie in Utrecht in de raamprostitutie wil werken, moet de ruimte voor minimaal vier aaneengesloten weken huren bij zo’n exploitant.

De prostitutie op het Zandpad staat onder verscherpt toezicht sinds de zogeheten SNEEP-affaire: toen werd vastgesteld dat Saban B., vrouwen dwong te werken aan het Zandpad. Omdat er ook na die affaire aanwijzingen waren voor mensenhandel, heeft de gemeente dit keer de vergunningen niet verlengd.’

Weet je of er ook werkelijk sprake is van mensenhandel?

‘Het lijkt er sterk op dat er op het Zandpad inderdaad sprake was van grootschalige mensenhandel. De pooiers, of je ze nou “boyfriends” noemt of niet, liepen er vrij rond en hielden meisjes in de gaten. Wat ik niet weet is of ook de exploitanten een rol speelden in de mensenhandel.

Vorige Volgende