Royal Baby

COLUMN - De Britten hebben sinds gisteren een troonopvolger. Vier uur na de geboorte, zo’n beetje precies op prime time – en dat mag u toeval noemen maar dan zijn we het oneens – kregen we bericht vanuit Paddington of Islington of Kensington of whatever. Het is een jongetje. Welcome to the Truman Show, knul.

Wij worden opgevoed met de gedachte dat een prins of prinses zijn zo’n beetje het hoogst (on)haalbare is. Prinsen en prinsessen figureren in sprookjes als onwezenlijk mooie, onnoemelijk wijze en ontzettend lieve mensen en het komt dan ook niet snel in ons op om het leven van een jonge troonopvolger vanuit een negatief standpunt te bekijken. Jawel hoor, denkt u nu, republikeinen genoeg die vinden dat ze maar een baan moeten zoeken. Maar dat bedoel ik niet. Natuurlijk hebben ze “alles” en zijn ze stinkend rijk en zo, maar hoe vrij is het jochie?

Want stel je nou voor dat de jonge Windsor een baan wil zoeken. Over vijf jaar wil hij brandweerman worden, zoals we allemaal wel wilden op die leeftijd. Het hoogst haalbare voor hem is echter dat ze hem in een ceremonieel brandweeruniform hijsen om Beschermheer der Britse Brandweer te worden. In die functie mag je hooguit een brandje blussen in een trainingscentrum, scherp gecontroleerd door professionals die echt brandweerman mochten worden. Vijf minuutjes voor de photo op, babbeltje met de commandant, klaar, op naar het volgende lint om door te knippen.

En stel je nou voor dat de jonge Windsor over zestien jaar verliefd wordt. Op een brandweerman, bijvoorbeeld. Overgrootmoeder heeft vlak voor zijn geboorte de wet ondertekend die homohuwelijken toestaat in Groot-Brittannië, maar ze had daar vast de troonopvolger niet bij in gedachten. Of misschien valt hij wel op een mooie Afrikaanse. Het is maar zeer de vraag of dat kan – ondanks dat de Middletons niet van adel zijn, hangt er toch nog altijd een zweem van blauw bloed rondom een koningshuis. Thuis komen met een blonde Argentijnse met de verkeerde godsdienst, dat kan nog nét, maar veel exotischer moet het niet worden want dat beschadigt het sprookje.

Misschien ontdekt hij op een gegeven moment dat het boeddhisme beter bij hem past dan de Anglicaanse Kerk. Probleem: hij is voorbestemd om het hoofd van de Anglicaanse Kerk te worden en die staan niet bekend om hun voorliefde voor beelden van glimlachende dikke oosterlingen.

Ik weet wel dat het uiteindelijk allemaal kan. Hij kan een homoseksuele boeddhistische brandweerman met een zwarte echtgenoot worden; er is niemand die hem dat verbiedt. Maar de druk om zich te conformeren aan de tradities is vast enorm. The future of the Realm and all that.

Wat hij ook kiest, zijn leven is nu al publiek bezit en blijft dat. Al zou hij het koningshuis achter zich laten en in de sloppenwijken van Makassar gaan wonen; de Daily Mail en de Sun vinden hem wel.

Erfopvolging is je reinste cruel and unusual punishment.

  1. 1

    Edge:

    Want stel je nou voor dat de jonge Windsor een baan wil zoeken.

    Zijn vader William is helikopterpiloot bij de reddingsdienst. En lijkt dat redelijk serieus te nemen. Ik heb verder helemaal niets met royalty maar dit neemt me toch wel een beetje voor hem in. Ik kan me niet herinneren dat W.A. van Buren zich ooit ergens zo nuttig heeft gemaakt.

    Erfopvolging is je reinste cruel and unusual punishment.

    Onzin. Voor de ongemakken worden ze – letterlijk – royaal gecompenseerd. En voor zover ik weet hebben ze ook stuk voor stuk persoonlijk de optie om uit het systeem te stappen, hun privileges op te geven. Er is dus geen enkele reden voor medelijden.

  2. 3

    @2: Ronald, het stukje zit me ook niet helemaal lekker maar de zaken die je noemt zijn het probleem niet. Het kan immers al een paar dagen geleden zijn geschreven. En het kind waar het over gaat is wel degelijk troonopvolger. Derde in de rij zelfs, na grootvader en vader.

  3. 5

    ”De Britten hebben sinds gisteren een troonopvolger.”

    Begrijpelijke fout, maar Charles is niet letterlijk van gisteren.

    “Erfopvolging is je reinste cruel and unusual punishment.

    Ja, jeetje, wat erg, maar je gaat voorbij aan het feit dat geboren worden voor niemand leuk is. (Waarom denk je anders dat pasgeboren baby’s moeten huilen?)

    Ik bedoel, de arme kindertjes van Britney Spears, Michael Jackson en Madonna hebben het volgens mij ook niet makkelijk. Maar ja, die kunnen nog shoppen en reizen. De ‘gewone’ kinderen van ongeschoolde arbeiders kunnen dat al nauwelijks, en ze hoeven maar één blik op de sociale-mobiliteitscijfers te werpen om te weten dat ze erin geluisd zijn, dat ze met 90% zekerheid zijn veroordeeld tot een leven lang geestdodend kutwerk. Tenminste, als ze het geluk hebben dat ze geestdodend kutwerk kunnen vinden natuurlijk. Hún pech valt uiteraard weer in het niet bij die van de kindslaven die geboren worden om het fortuin van de Brenninkmeijers in stand te houden, en díé zijn weer beter af dan de grofweg 20.000 kindertjes onder de 5 jaar oud die iedere dag het leven laten uit pure, perverse armoede. En zij hebben uiteraard nog het geluk dat ze niet als plofkip of kiloknaller zijn geboren.

    Pasgeboren royals mogen in hun handjes knijpen wil ik maar zeggen.

  4. 6

    Erfopvolging is je reinste cruel and unusual punishment.

    Oh my poor heart fucking bleeds..

    [img]https://fbcdn-sphotos-h-a.akamaihd.net/hphotos-ak-prn2/1075778_549837868407518_825616458_n.png[/img]

  5. 7

    Wat de mensen zoal niet bezig houdt:

    Ontelbare journalisten bij een ziekenhuis voor een kind dat nog geen stom woord kan zeggen.

    Ontelbare journalisten en op het strand van Copacabana om een man in een jurk aan de waterkant te zien (z’n “baas” kon er tenminste nog op lopen)
    ;-)

  6. 9

    Wij worden opgevoed met de gedachte dat een prins of prinses zijn zo’n beetje het hoogst (on)haalbare is.

    Alleen als je veel sprookjes (mainstream-media) leest en gelooft.