De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
7 moderne plagen – 4: spindocters
Politici en populisten zijn van alle tijden. Ze zijn plaag en zegen tegelijk, elk op hun eigen manier. Politici zijn een zegen omdat ze het überhaupt willen doen. Want ik zou het eerlijk gezegd niet willen, het land leiden. Liever blijf ik veilig en met schone handen aan de kant een potje kankeren. Politici doen het toch maar, en dat is nou gelijk het probleem, want zij hebben een verborgen drijfveer die hen vaak weer tot een plaag maakt: zij berijden hun stokpaarden. Populisten zijn zonder meer een plaag, maar hebben tegelijk weer een waarschuwingsfunctie. Als je er dan op tijd bij bent kun je een hoop ellende voorkomen.
Wat pas echt een probleem is met politici is de batterij spindocters die hen omringt. Op zich ook geen heel nieuw verschijnsel, maar ze blijven tegenwoordig zo onzichtbaar. De uitvinder van het spindocteren, Joseph Goebbels, trad tenminste op de voorgrond en liet weten wat zijn ideeën waren. Niet dat je er toen nog iets aan kon doen, maar de Duitsers wisten tenminste waarvoor zij hun ogen en oren afsloten. Nu staat er achter elke politicus tenminste één spindocter (gemiddeld, want je hebt er ook die het niet kunnen betalen) en wat daar in omgaat weet niemand.
?Vrouwen zijn ook mensen, en dat is prima?
Vanaf vandaag een wekelijks artikel van de satirische website de Speld op GeenCommentaar! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.

Balkenende-IV wil op een optimistische wijze vrouwen steeds meer onderdeel maken van de maatschappij. De overheidscampagne ?Vrouwen zijn ook mensen, en dat is prima? gaat vandaag van start met de beslissing ?vrouwtjes? eigen parkeerplaatsen te geven en ?bepaalde vormen van zelfbeschikking op de arbeidsmarkt?.
De missie werd afgetrapt met de nota ?Stilstaan bij parkeren? van CDA-kamerlid Ger Koopmans. De komende jaren moeten er vijf miljoen parkeerplaatsen bij, waaronder veel extra brede en goed verlichte parkeerplaatsen voor vrouwen. Koopmans: ?Vrouwtjes worden steeds vaker gezien als gelijkwaardig. Dat is misschien wat overdreven, maar om ze het recht op een geschikte parkeerplaats te ontnemen gaat te ver. Grotere parkeerplaatsen met goede verlichting zorgen ervoor dat de juffertjes geen brokken maken. Maar het is natuurlijk helemaal handig bij het in- of uitladen van de boodschapjes of het kinderstoeltje.?
De door het kabinet ingestelde Taskforce DeeltijdPlus onder leiding van niemand minder dan tv-presentatrice Pia Dijkstra doet daar een schepje bovenop. Pia Dijkstra, zelf zowel vrouw als werkzaam, is van mening dat vrouwen niet alleen recht hebben op een plaats op de arbeidsmarkt, maar ook zelf mogen kiezen of ze willen werken en ?hoe lang ongeveer?. ?Zeker met de vergrijzing in het vooruitzicht is het belangrijk dat ook vrouwmensen aan de slag gaan,? aldus de Taskforce DeeltijdPlus, die van mening is dat er bij een deeltijdbaan best wat uurtjes opgeteld mogen worden. De Taskforce (niet te verwarren met de Task Force Verantwoorde Vetzuursamenstelling en de Task Force Uruzgan) gaat de komende maanden vrouwen informeren over de consequenties van meer werken. Dijkstra: ?feitelijk komt dat er op neer dat je, als je meer werkt, ook meer centjes krijgt en dus ook meer boodschappen en tasjes kan kopen.?
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Verkiezingsnieuws uit Sierra Leone
Gin zit al weer enige tijd in Freetown, Sierra Leone. Heel af en toe ontvangen we weer een teken van leven. Hier een recente bijdrage over de lokale verkiezingen van morgen.
Donderdag 3 Juli, 2008 – Freetown
Woensdagnacht in nachtclub Paddy’s, Freetown is er een optreden van Artist’s for Peace, een initiatief van de UN ter plaatse. Populaire artiesten trekken door het land om mensen er van te overtuigen toch vooral geen geweld te gebruiken tijdens de lokale verkiezingen van aanstaande zaterdag. Het idee is niet gek; vanwege het hoge aantal ongeschoolden en analfabeten is muziek de nummer één tool om je boodschap over te brengen. Sierra Leonezen houden van muziek en als de boodschap niet te ingewikkeld wordt verpakt, is de hele bevolking in staat het bericht te begrijpen. Het optreden is bruisend, Paddy’s is afgeladen met bezoekers, en iedereen geniet van de lekkere beat van de nummers. Aan het einde van het optreden moet iedereen opstaan, een ketting met elkaar vormen en het volkslied zingen om ervan doordrongen zijn dat geweld geen oplossing is. De aanwezige Sierra Leonezen zingen uit volle borst mee met het volkslied. Men wil onder geen beding meer rottigheid zien in de samenleving. De tranen staan me in de ogen, en een moedeloos gevoel bekruipt me. Er is de afgelopen weken zoveel geïnvesteerd in dit soort initiatieven, en toch kan je al bijna op je tien vingers natellen dat de verkiezingen niet vredig zullen verlopen. Hoewel het een ‘moral booster’ zou moeten zijn, geeft het bij de mensen om me heen toch vooral een gevoel van zinloosheid. De lokale verkiezingen zijn een grote test voor Sierra Leone, waar zes jaar geleden een burgeroorlog werd beëindigd.
Afgelopen Augustus werden de nationale verkiezingen gehouden, die boven verwachting vreedzaam zijn verlopen. ‘Sierra Leone is een voorbeeld voor andere Afrikaanse landen’, kopten de internationale kranten. De verkiezingen waren ‘free and fair’, hoewel er toch op grote schaal fraude werd gepleegd, waar men het op straat nog dagelijks over heeft. Van de lokale verkiezingen hangt wat meer af dan van de nationale verkiezingen, dit gaat om je directe leefomgeving, je dagelijks leven, en dus is er behoorlijk wat te doen op campagnegebied. Intimidatie op intimidatie, geweldsincidenten in de provincies, en dubieuze terugtrekkingen van kandidaten maken de verkiezingen al voordat ze hebben plaatsgevonden niet ‘free and fair’. De verkiezingen gaan, hoewel er ook onafhankelijke kandidaten meedoen, grotendeels om een strijd tussen de twee grote politieke partijen in dit land: regerende partij APC, afkomstig uit het Noorden van het land en grotendeels bestaand uit leden van de Temne stam, en oppositiepartij SLPP, afkomstig uit het zuiden van het land en grotendeels bestaand uit leden van de Mende stam.
Traditioneel gezien hebben beide partijen hun strongholds, waar ze sinds jaar en dag de scepter over zwaaien, en die gebieden staan nu onder druk.
Onder het bewind van de APC is de Sierra Leonese economie in een neerwaartse spiraal geraakt, waardoor de partij behoorlijk wat support verliest en daarbij wordt er door de APC flink aan de democratie getornd, waardoor veel mensen zo hun bedenkingen hebben gekregen over de goede bedoelingen van deze partij. De APC regeerde van 1973 tot 1991 over Sierra Leone in een semi-dictatuur, waarbij intimidatie en onderdrukking belangrijke regeringsmiddelen waren. Het bewind van de APC leidde in 1991 tot een elfjarige burgeroorlog, die gekenmerkt werd door zulke ongekende wreedheden, dat de oorlog vaak getypeerd wordt als ‘de meest wrede en brute oorlog aller tijden’.
Quote van de Dag: Waterboarding
…, if waterboarding does not constitute torture, then there is no such thing as torture.
Aldus opper-atheist en neo-con Christopher Hitchens nadat hij zelf vrijwillig aan de marteling was blootgesteld, uitgedaagd door een Vanity Fair redacteur. Al na een paar seconden gaf Hitchens aan dat hij ‘onverdraagzame stress’ onderging en werd het experiment afgebroken, Hitchens verbijsterd en een wijze les rijker achterlatend. Bezigde hij vorig jaar in een Slate-artikel nog het CIA-eufemisme ‘extreme interrogation’, dat laat hij nu wel uit z’n hoofd.
Zijn verslag van het experiment is te lezen op de site van Vanity Fair, de (toch nog vrij gruwelijke) video van het experiment is daar ook te zien.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Republikein McCain onder vuur

Het zijn een paar zware dagen voor John McCain. Terwijl de Republikeinse presidentskandidaat zijn campagne aan het reorganiseren is, wat nooit een goed teken lijkt, komt hij onder vuur te liggen van oud-generaal Wesley Clark. In een discussie over de waarde van de militaire prestaties van McCain voor het presidentschap, hield de interviewer aan Clark voor dat Barack Obama nooit neergeschoten is en vastgehouden als gevangene in een oorlogssituatie.
De oud-generaal vond dat deze gebeurtenis in Vietnam in de jaren zestig John McCain niet automatisch geschikt maakte om president te worden. Een smerige aanval of een beargumenteerde mening?
Herinnering aan John Kerry?
Commentatoren in Amerika trekken een vergelijking met de verkiezingen van 2004. Oud-veteranen uit de Vietnamoorlog trokken John Kerry in twijfel in een verkiezingsspotje. De Democratische presidentskandidaat gebruikte juist zijn tijd in Zuid-Oost Azië om zich af te zetten tegen George W. Bush die geen enkel militair verleden had. Dit thema speelt elke verkiezing een grote rol, aangezien de president ook de ‘Commander in Chief‘ is. Net als John Kerry destijds, krijgt John McCain dus te maken met zijn verleden. Tegen een kandidaat als Obama zonder deze achtergrond, zal zijn militaire achtergrond ook zijn achilleshiel worden? Er is immers niets prettiger dan een discussie over iemands capaciteiten tegen de achtergrond van de
Raconteurs speelt nabij perfectie
Soms vraag je je wel eens af of de Nederlandse podia hun programmering met elkaar afstemmen. Afgelopen dinsdag was dit zeker niet het geval. In het Amsterdamse Westerpark stond Radiohead, in Paradiso was Live, in Tivoli Vampire Weekend en in de Melkweg stonden The Raconteurs. Het is natuurlijk ook festivaltijd (a.s. weekend vindt alweer de 21e editie van Werchter plaats) waardoor veel bands in de buurt zijn en makkelijk kunnen worden geboekt. De ware muziekliefhebber stond gisteren echter voor een lastige keuze, of beter gezegd een paar maanden geleden, omdat de concerten bij de start van de voorverkoop binnen een mum van tijd waren uitverkocht.
Als ware sterren lieten The Raconteurs even op zich wachten in een uitverkochte Melkweg. Het publiek werd onrustig, misschien wel door de eerste rookvrije horeca-dag maar zeker ook door de slome blues die als achtergrondmuziek de handelingen van de overijverige roadies inlijstte. Bij opkomst van de band waarvan men verwachtte dat het een eenmalig nevenproject van zanger/gitarist Jack White zou zijn, leek het er ook op of de leden onenigheid hadden gehad want de opkomst was kil en er kon geen lachje van af. Plichtmatig werden de eerste nummers afgewerkt.
Het is misschien ook niet makkelijk om Jack White binnen de gelederen te hebben. De muzikant is de sterrenstatus al lang ontstegen en alleen al zijn naam op het affiche zorgt voor een toeloop van een schare fans. Zelf bleef hij er bescheiden onder tijdens het concert; haast verlegen nam hij plaats naast het andere muzikale brein, Brendan Benson en maakte hij zich volledig ondergeschikt aan het geheel. White staat erom bekend dat hij alle oude blueslegendes goed heeft bestudeerd en waarschijnlijk kan hij met de Raconteurs met meer instrumenten zijn ei beter kwijt dan bij het minimalistischere White Stripes. En dat zal dan ook de reden zijn dat deze band een langer leven beschoren is dan aanvankelijk verwacht.
Onrust in Rotterdam
De Pers: In Rotterdam zijn vrijdag opstootjes ontstaan tijdens een protest voor de Essalammoskee. Enkele tientallen hadden zich ’s morgens verzameld om te protesteren tegen het bestuur van de nieuwe moskee.
Quote du Jour: Hitler vor dem Ende
“In seinem Gesichtsausdruck ist zu sehen, dass er kurz vor dem Ende ist”
Aldus de 32-jarige Stefan Wessels, de Duitser die het wassen beeld van Adolf Hitler kneedde en neerzette in de Berlijnse vestiging van Madame Tussauds.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Milland project voor kust NL toch een hoax