Saint Kitts & Nevis: verkiezingsmoe

De 32.766 kiezers van Saint Kitts & Nevis, een staatje van twee eilanden in de bovenwindse Antillen, gaan vandaag naar de stembus om een nieuw parlement te kiezen. Ze zullen blij zijn dat het voorbij is, want de politici zaaien vooral onnodige onrust op de anders kalme eilanden, die het moeten hebben suiker, toerisme en schimmige financiële dienstverlening. Vier partijen - twee op ieder eiland - strijden om elf zetels. Labour bezet er daar nu zeven van en gaat naar alle waarschijnlijkheid de absolute meerderheid houden. Het maximum is acht, want drie zetels zijn toebedeeld aan Nevis en daar doet Labour niet mee. Nevis heeft ook nog een eigen vijfmansparlement, met aparte verkiezingen, maar er gaan stemmen op die in elkaar te schuiven. Anders blijf je bezig. De verkiezingen verlopen overigens allemaal netjes volgens de regels. En waar gáát die hele verkiezing over? Nou, dat lijkt ondergeschikt. Premier Denzil Douglas beweert het toerisme naar ongekende hoogten gestuwd te hebben en beloofde zeven nieuwe politieagenten aan Nevis. Allemaal onzin, meent de oppositie, die er ook nog wat beschuldigingen van corruptie tegenaan gooit. Dat is overigens wederzijds. Maar dat de bewoners een beetje moe worden van het moddergooien is wel begrijpelijk.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

het Saillant | Camieleke, ouwe KVP’er

SaillantLOGO
Dat minister Eurlings een grote rol geeft aan de ANWB in de beslissing over de kilometerheffing is niets anders dan een politieke manoeuvre, die het wantrouwen in de politieke leiding van Nederland alleen maar vergroot

Afgelopen vrijdag liet verkeersminster Camiel Eurlings weten dat er geen kilometerheffing komt als de ANWB-leden de plannen afwijzen.
Wat nou handelen volgens een bepaalde politieke visie of zelfs maar leiding geven in het beslissingsproces. Nee, heel even had het er op geleken dat de ANWB zichzelf van de zwartepiet had bevrijd door met uitgestreken gezicht te kunnen verklaren dat de eigen achterban tegen is. Dat kon Pontius Pilatus Eurlings niet op zich laten zitten: ANWB geen zwartepiet, dan hij ook niet. Het hele idee dat de echte volksvertegenwoordiging en beslissingsmacht in het parlement zit, lijkt Eurlings maar luxe te vinden. Zodra je een regeringscoalitie met een meerderheid hebt is de zaak afgekaart, basta. En dat een leidinggevende die vooral achter de schermen macht uitoefent maar zo min mogelijk verantwoordelijkheid wil dragen geen vertrouwen wekt, lijkt ook niet aan hem besteed. Eigenlijk is Eurlings, hoewel een jonge CDA-minister in 2010, een KVP’er van de oude stempel.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende