Quote van de Dag: Sterke leider

[qvdd] De instelling bevindt zich in een transformatie. Wij wilden dat een sterke leider als Harchaoui die zou uitvoeren. We wisten dat hij daarbij tegenstand zou ontmoeten. Om hem voor FORUM te behouden, is zijn salaris naar boven bijgesteld. Pauline Meurs (PvdA), lid van de raad van toezicht van Forum, praat het hoge salaris van de directeur goed. Maar hoe goed is een directeur die een hoger salaris nodig heeft om niet weg te lopen bij een beetje tegenstand? Was voormalig Forum-directeur Ahmed Aboutaleb, die het voor aanzienlijk minder deed, geen sterke leider of gewoon een sukkel die geen Audi A6 eiste? Of was hij misschien zo'n sterke leider dat hij Forum kon transformeren (namelijk er een betekenisvolle organisatie van maken) zonder op tegenstand te stuiten?

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

‘Journalist verzaakt als het om cannabis gaat’

, door

Dit artikel is overgenomen van de site van de Vereniging voor Opheffing van het Cannabisverbod. Het verscheen ook op Villamedia en was hier kort waanlink.

Als het om cannabis gaat verzaken Nederlandse journalisten structureel hun taak: het controleren en kritisch volgen van de macht en het toepassen van wederhoor. Zou dat komen omdat zoveel journalisten alcoholverslaafd zijn?, vraagt Derrick Bergman zich af.

Vrijwel dagelijks berichten de media over cannabis en coffeeshops. Elke opgerolde wietkwekerij krijgt een een-kolommertje en elke politicus of politieman die iets te melden heeft over cannabis vindt een luisterend oor. Het controleren van beweringen of het toepassen van wederhoor wordt daarbij steeds zeldzamer. Hoe vaak hebben we niet gehoord en gelezen dat ‘tachtig tot negentig procent van de Nederlandse wiet voor de export bestemd is’? Deze volkomen uit de lucht gegrepen schatting is afkomstig van Max Daniel, voormalig hoofd van de Taskforce Opsporing Georganiseerde Hennepteelt. Dezelfde Daniel beweerde jarenlang dat alle Nederlandse wietkwekerijen samen de oppervlakte van de provincie Utrecht overtreffen.

Dit soort bizarre claims wordt klakkeloos overgenomen. Nooit stelt een journalist de voor de hand liggende vraag naar welke landen al die Nederlandse wiet wordt geëxporteerd. Anno 2011 wordt namelijk in heel Europa wiet geteeld; een Engelse politieman verklaarde onlangs op de BBC dat zijn land volledig zelfvoorzienend is geworden en geen gram wiet meer hoeft te importeren. Nog belangrijker is het gegeven dat zolang cannabisteelt verboden is, niemand ook maar bij benadering weet hoeveel wiet er hier wordt gekweekt, laat staan welk deel daarvan bestemd is voor export. Iets soortgelijks geldt voor het THC-percentage in Nederwiet. Al jaren melden de media dat dit percentage blijft stijgen. Wat zijn de feiten? Elk jaar koopt het Trimbos Instituut wiet bij vijftig coffeeshops. Vanaf 2004 daalt het THC-percentage van deze samples gestaag; alleen bij de meest recente meting was -voor het eerst in zes jaar- een lichte stijging waarneembaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zetelschuiver, the day after

, door

Het ontstond uit frustratie over het ondoorzichtige systeem waarmee de Eerste Kamer gekozen werd. Maar het groeide uit tot een instrument waarmee het spel zelf beïnvloed werd. Het kan raar lopen.
De Zetelschuiver werd door tenminste drie partijbureau’s gebruikt om vooraf scenario’s te simuleren. Het CDA kwam er openlijk voor uit. En waarom niet? Waarom zelf iets verzinnen als je zo’n fantastisch tooltje tot je beschikking hebt?

Het drong door tot de wereld van de omroepen. De NOS vond het een link waardig op hun aparte pagina’s over deze verkiezingen, net als Nieuwsuur. De Belgische omroepen hadden het nodig om wijs te worden uit de Nederlandse mystiek.
Maar ook andere mensen uit de media gebruikten het. En last but not least bleek zelfs cijferkoning Maurice de Hond een fan.

Maar het leukste van alles was nog wel dat al snel duidelijk was dat een meerderheid voor de coalitie zo goed als onmogelijk was, terwijl de media daar nog steeds naar op zoek was.
Hoewel het er alle schijn van had dat de coalitie bezig was die meerderheid wel te verkrijgen, lijkt dit toch vooral ingegeven te zijn door de noodzaak om juist niet een zetel te verliezen.
We hebben heel veel scenario’s voorbij zien komen en zelf ook uitgeprobeerd, maar daaruit bleek dat de mogelijkheden voor de oppositie iets groter waren dan die voor de coalitie. Maar wat vooral bleek was dat je daar heel veel voor nodig had en dat de “tegenpartij” dan vooral niets moest doen (onwaarschijnlijk). En dus was een verschuiving onwaarschijnlijk.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Beperk Koehandel in de Eerste Kamer

, door

Mooi was het niet. Dat stemmen voor de Eerste Kamer. Om restzetels te verdelen stemden allerlei Provinciale Statenleden op andere partijen. Maar waarom is dit stelsel eigenlijk zo? En kan het anders?

Het huidige stelsel is pas vier jaar geleden ingesteld. Daarvoor was er sprake van een stelsel met lijstverbindingen. Omdat de lijsten en de lijstverbindingen na de Provinciale Statenverkiezingen ingeleverd moesten worden, leidde dit ook tot “koehandel” met als doel om de coalitie of de oppositie van een meerderheid af te houden. De rekenmeesters van de partijen maakte zulke lijstverbindingen dat partijen hier optimaal van zouden profiteren. Ideologische verwantschap telde daarbij minder. Bijvoorbeeld: de PvdA en GroenLinks kunnen sterk ideologisch verwant zijn, maar als het qua zetels beter is voor de PvdA om zelfstandig te gaan, dan zal ze het doen. Het stelsel leidt dus ook tot bonte combinaties: het OSF (een verbond van regionale partijen), de VVD en D66 hadden toen een lijstverbinding. Nu werkte het OSF samen met de 50+, de VVD met de PVV en CDA en D66 met de PvdA. Het huidige stelsel zonder lijstverbindingen had als doel om deze koehandel te ondermijnen. Maar de mogelijkheid van strategisch stemmen was door de wetgever onderschat.

Waarom is er sprake van koehandel? In essentie omdat er restzetels zijn. Sommige partijen halen 1.4 zetel andere 2.6. Die 0.4 en de o.6 zetel moeten zo eerlijk mogelijk gedeeld worden tussen de partijen. Omdat er een lange tijd zit tussen de verkiezing van de Provinciale Staten en de Eerste Kamer, worden de lijsten met lijstverbindingen pas ingediend na de verkiezingen. Daardoor konden er in het verleden allerlei deals gesloten worden met lijstverbindingen en nu kunnen er dus lijsten worden ingediend (Koornstra) die op het eerste gezicht geen zetel zouden kunnen winnen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Beelden uit de Eindtijd: Tornado Alley

, door


“It is irresponsible not to mention climate change. … The environment in which all of these storms and the tornadoes are occurring has changed from human influences”. Dr. Kevin Trenberth, vooraanstaand klimatoloog reflecteert op het dodelijkste tornado seizoen in de VS sinds 1953. Een willekeurige regenbui of afwijkend seizoen linken aan het al dan niet optreden van klimaatverandering is een geliefde volkssport op het internet. Maar een feit is dat in de traditionele Tornado Alley door toedoen van de mens de luchttemperatuur inmiddels 1 graad hoger is en de luchtvochtigheid 4% is gestegen en dat dit factoren zijn die het optreden van een tornado bevorderen. Enwel daarom zullen we het er over moeten hebben: klimaatverandering. Het resultaat van deze tornado’s heeft veel weg van hoe (gelovige) mensen zich de Eindtijd voorstellen. Groot-foto site The Big Picture brengt u een apocalyptisch scroll moment voor bij de lunch en een gesprekje over …klimaatverandering.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De NRC, de economische crisis en de verwende jeugd

, door

De krant is een meneer zeggen ze wel eens, maar gisteren was de NRC een ouwe heer.
In het redactioneel van 23 mei 2011 over de verkiezingen in Spanje en elders in Europa stelt zij dat er een trend is waar te nemen:

Partijen die nu in crisistijd verantwoordelijkheid dragen, worden gestraft.

Volgens NRC-Handelsblad is hiervoor een “simpele verklaring”:

Veel burgers voelen zich niet verantwoordelijk voor de economische crises en geven liever de schuld aan de regeringspartij die voorhanden is. Maar er is meer aan de hand. In Spanje werden de verkiezingen overvleugeld door het jeugdprotest dat, als een kopie van de beweging in Egypte, de pleinen van de grote steden bezet houdt. De boodschap van dit protest is vooral: Tegen! De jongeren zijn tegen de twee grote partijen die afwisselend regeren en meer of minder corrupt zijn. Ze zijn tegen een gedereguleerde economie die hun flexibele arbeidscontracten wegsnijdt en ook geen betaalbare woningen produceert.
Dat oogt een beetje verwend.

Dat zittende regeringen worden afgestraft voor de slechte economie is een natuurlijk een open deur. Maar wat wordt er bedoeld met “liever de schuld geven”, en welke verantwoording moet de burger dan nemen?

In Spanje is de nood op dit moment heel groot met een werkloosheidspercentage van maar liefst 21%. De reden dat de werkloosheid zo hoog is is dat een implosie van de huizenmarkt in Spanje heeft plaatsgevonden. Deze is het gevolg van de monetaire politiek van de ECB. Ook de oplossing van deze crisis wordt door het zelfde monetaire beleid geblokkeerd. Het land moet “als straf” voor het wanbeleid van die zelfde ECB hard bezuinigen waardoor de economie alleen maar verder krimpt. Is het vreemd dat burgers hun ongenoegen uitten over het dereguleren en bezuinigen die de crisis alleen maar erger maken?

Quote du Jour

Quote du Jour | Italiaanse schulden bepalen lot euro

, door

“Italy’s per-capita GDP growth was 5.4% in the 1950s, 5.1% in the 1960s, 3.1% in the 1970s, 2.2% in the 1980s and 1.4% in the 1990s. A rough-and-ready extrapolation of this decade-long continued slowdown would lead to expect no more than 0.5% in the 2000s.” (EconPapers, via)

De Italiaanse econoom Francesco Daveri voorspelde een lage economische groei voor Italië in het eerste decennium van de 21ste eeuw. Hij deed deze voorspelling in 2006 op basis van een trend in historische cijfers. Uiteindelijk zat hij er niet ver naast: de Italiaanse economie groeide de laatste tien jaar slechts 0,6%. Maar nu het tweede decennium: weet Italië deze neerwaartse trend van de afgelopen decennia om te buigen? Standard & Poor’s Ratings heeft er voorlopig geen vertrouwen in en stelde haar verwachting van de Italiaanse kredietwaardigheid gisteren naar beneden bij. Zonder economische groei kan Italië de rente over haar staatsschuld niet betalen. Een schuld die voor een belangrijk deel in handen is van buitenlandse banken, velen malen groter is dan die van Spanje en waarbij de Griekse staatsschuld een olijvenpit lijkt. Daarom is niet Spanje maar Italië ‘de olifant in de euro kamer’. Als het Italië de komende maanden niet lukt de essentiële groei te realiseren dan zijn in de eurozone de rapen gaar.

Vorige Volgende