Bosma: NRC-columnisten extreem-links
, door
Bosma: NRC-columnisten extreem-links
Uitdaging: Hoe classificeren we Indymedia nu?
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Quote van de dag: Historische weigering
, door
[qvdd]
Het Historisch Bureau van de Senaat weet van geen ander moment waarop het Congres de president toestemming weigerde om te spreken voor gezamenlijke sessie van het Congres.
Betty Koed, historica van de Senaat, is er duidelijk over: de weigering van de Republikeinse meerderheidsleider Boehner om Obama een toespraak te laten houden voor het Congres is een unicum. De reden slaat nergens op, want er zijn die dag geen belangrijke stemmingen die niet opgeschoven kunnen worden. Wat waarschijnlijk wél een rol speelt is dat er diezelfde avond een debat is tussen de twee belangrijkste Republikeinse presidentskandidaten.
En Obama? Die kiest – wederom – eieren voor zijn geld en gaat het Congres en de natie een dag later toespreken. Tijdens de opening van het American Football seizoen…
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Opstand van de elite
, door
In 1814 kwam de Notabelenvereniging bij elkaar om een mening uit te spreken over het ontwerp voor de Grondwet. Het was een bont gezelschap van lokale bestuurders, rechters, hoogleraren, officieren en kooplieden van stand. Velen hadden een van adellijke titel en beoefenden de politiek in de Staten-Generaal, gemeentebesturen of waterschappen.
In de loop der geschiedenis dunde de adel uit, maar notabelen hielden lang stand. Naast burgmeester en wethouders werden huisartsen, onderwijzers, notarissen, predikanten, advocaten en directeuren van wat grotere bedrijven tot de notabelen gerekend. Zij maakten op lokaal niveau de dienst uit.
Zij waren doorgaans loyaal waren aan het geldende gezag en droegen bijbehorende normen en waarden uit. Als je ze al op straat zag marcheren, dan was dat vooral achter hun eigen vaandel, op jaarlijkse festiviteiten, processies en herdenkingen. Hun ambt en/of titel was genoeg om als vanzelfsprekend met respect bejegend te worden.
Tegenwoordig moet ook een notabele respect verdienen. In 2009 verzuchtte de toenmalige minister van Binnenlandse zaken, Guusje ter Horst, in een interview in Vrij Nederland, dat het tijd werd “voor een offensief tegen het gebrek aan respect, het onderlinge wantrouwen en de vergroving van de samenleving”. Ze pleitte voor een opstand van de elite.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
PVV: SP-financier bezit 9 procent van NRC Handelsblad
, door
PVV: SP-financier bezit 9 procent van NRC Handelsblad
De Partij voor de Vrijheid heeft verontrust gereageerd op het nieuws dat SP-financier Derk Sauer maar liefst 9 procent blijkt te bezitten in NRC Media, het bedrijf dat NRC Handelsblad en NRC Next uitgeeft.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Niet-vechten in Kunduz: losse definities
, door
Tijdens het debat begin dit jaar waarin tot de missie in Kunduz werd besloten, werd klare taal gebruikt over de bevoegdheden van de door Nederlandse militairen op te leiden Afghaanse agenten. Zij mogen, aldus André Rouvoet van de ChristenUnie, ‘niet schouder aan schouder met het Afghaanse leger tegen de Taliban vechten’ en zullen ‘niet gemandateerd zijn om militaire taken uit te voeren.’ Jolande Sap van GroenLinks eiste en kreeg van premier Rutte de keiharde garantie ‘dat de agenten in de praktijk alleen voor civiele taken worden ingezet.’ Het is nadrukkelijk niet de bedoeling dat agenten ‘offensieve of militaire acties’ uitvoeren, aldus Sap.
In de zeven maanden sinds het debat is zeer ter discussie komen te staan wat deze ‘keiharde garantie’ nog waard is. Halverwege februari bleek uit een artikel in de Volkskrant al dat agenten in Kunduz juist graag willen vechten en niets zien in de Nederlandse voorwaarde dat dat niet mag. ‘Aan politie die alleen achter winkeldieven aangaat en door de straten patrouilleert, is weinig behoefte in Afghanistan,’ aldus de agenten.
Twee maanden later citeerde dagblad Trouw de plaatsvervangend politiecommandant van Kunduz, Abdurrahman Aktash. ‘De ervaring leert dat de politie in Kunduz vaker in gevecht raakt met de Taliban dan het Afghaanse leger,’ liet hij de krant weten. Dat de agenten soms moeten vechten noemt Aktash ‘de realiteit van vandaag.’
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Een eeuw in dans
, door
A viral for Westfield Stratford City, London, UK. The film is a 100 year countdown to the grand opening of Westfield Stratford City on September 13th 2011, and celebrates a century of East London fashion, dance and music. The film was shot over 4 days in east London locations with hundreds of costume changes.
Meer bij The Presurfer.
Familiekiekjes Gadaffi
, door
Zweden missen de gloeilamp
, door
Gloeilampen boven de 40watt mogen volgens een nieuwe EU-richtlijn vanaf 1 september niet meer verkocht worden. Volgens de Zweedse krant Dagens Nyheter betekent dit dat het rond de poolcirkel de komende winter donkerder zal worden omdat de spaarlampen minder licht geven. De krant heeft ook een openbaar debat en inspraak van de burgers bij deze beslissing van de EU gemist. “Als we niet willen dat de vlam van de democratie in de EU op zijn beurt gaat flakkeren, is het van belang om inwoners inspraak te geven bij besluiten die gevolgen hebben voor hun dagelijks leven en voor de toekomst van de Unie.”
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
George Orwell en de Like-button
, door
Photo Credits: Flickr CC Chaotic Good01, via OWNI.eu
Amerikaanse functionarissen hielpen Gaddafi
, door
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.