Meer 40-plussers met soa bij poli

Soa-poli’s constateren steeds vaker geslachtsziektes bij heteroseksuelen van 40-plus. Zij zien vooral vaker chlamydia en genitale wratten langskomen. In 2010 had 5,9 procent van de geteste vrouwen tussen de 45 en 49 jaar chlamydia. In 2008 was dat nog 3,6 procent. Bij mannen is een lichte stijging te zien in de leeftijdscategorie 40-44 en 55-plus. Dit blijkt uit een analyse door ANP en Sargasso.nl van cijfers van het RIVM. ,,Het is hiermee niet gezegd dat er ook meer risicogedrag vertoond wordt door de 40-plussers. De vraag is wat deze groep eerder deed met hun SOA. Misschien bleven ze er toen mee doorlopen en vinden ze nu beter de weg naar de soa-poli”, zegt Jan van Bergen, huisarts en verbonden aan Soa Aids Nederland. ,,Een andere oorzaak kan zijn dat ‘herintreders’, gescheiden mensen die weer wisselende seksuele contacten hebben, minder opgegroeid zijn met campagnes over veilig vrijen. Door het internet is het ook eenvoudiger geworden om seksuele contacten te leggen.” Behalve chlamydia komen ook genitale wratten vaker voor.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wiebelend duimpje

We liepen door de Gamma, mijn dochters en ik. Ik hou van mijn kinderen, maar er zijn projecten nodig om de liefde in goede banen te leiden.
    Ik had aan Vera, de oudste, uitgelegd wat we zochten: een flexibel stuk buis waar haar duim in paste. Als een speurhond trok ze langs de schappen.
    Er waren bijna geen andere bezoekers. Aan de klantenbalie hingen vier medewerkers de tijd te doden. Ze begroetten ons vriendelijk.
    Af en toe riep Vera dat ze het gevonden had. Er was geen montageset voor een mengkraan of doosje van dertig PVC-bochten voor electriciteitsbekabeling of ze ontdekte er een duimdik, flexibel ogend buisje tussen.
    Ik had gehoopt dat ze tuinslang van verschillende diameters per strekkende meter zouden verkopen. Ik had maar twee handlengtes nodig. Maar de tuinslangen waren alleen te koop in geplastificeerde trossen van vele meters.
    Toen moest ze plassen.
    We gingen op zoek naar een toilet.
    Op de sanitairafdeling ontdekte de dames tot hun grote vreugde een WC. Vera maakte al aanstalten om haar broek te laten zakken. Ze reageerde enigszins confuus op mijn betoog dat deze toiletten niet gebruikt mochten worden.
    Ik vroeg een medewerker  waar ik de toiletten kon vinden.
    Zijn arm ging al in de richting de sanitairafdeling. Toen liet hij hem zakken en vroeg: ‘Bedoelt u een toilet om meteen te gebruiken?’
     Met zijn drieën brachten we vijf gezellige minuten door op het toilet van de Gamma.
    Aan Vera legde ik uit dat het rode koord langs de plint bedoeld was voor mensen die gevallen waren en niet meer konden opstaan. Jules vond het koord zelf interessanter dan de uitleg. Terwijl ik met Vera bezig was, stak ik een been uit om Jules op voldoende afstand van het koord te houden.
    Poging twee. We passeerden opnieuw de vier hangende medewerkers bij de klantenbalie. Goedemiddag, goedemiddag.
    Ergens voorbij het sanitair meldde Jules dat ze ook moest plassen. Ze draagt pas twee weken geen luier meer, dus ik complimenteerde haar met het feit dat ze het aan me meldde voordat het te laat was. Toen holden we terug naar de toiletten.
    Poging drie. De hangende medewerkers keken nu enigszins wantrouwend.
    Het aanbod flexibele buisvormige voorwerpen van de Gamma was teleurstellend. Helemaal achterin, net voor het timmerhout en de tuintegels, vonden we cilindervormig isolatiemateriaal voor radiatorbuizen. Beter dan dit werd het niet. Vera wilde graag de maat die zo strak om haar duim ging dat ze ‘m er bijna niet meer uit kreeg. Ze neemt opdrachten heel serieus. Na enig retorisch hoogstandje van mijn kant, nam ze genoeg met een buis die haar bloedsomloop niet geheel stillegde.
    Op de weg terug naar de kassa, vonden we nog een kleurrijke verzameling tie-wraps. Er zat geen roze bij, maar het pakket werd toch met vreugde ontvangen.
    Voor mijn vrouw nam ik een emmer wasmiddel mee van industriële omvang – zo groot dat het wel een enorme besparing moest zijn. De bijbehorende rekensom kon ik zo snel niet uitvoeren, maar gaat om het gebaar.
    Toen we eenmaal thuis waren, knipte ik twee stukken van de buis, van een handlengte elk. Daarna knipte daar weer een stuk uit, zodat het over haar duim en langs haar de zijkant van haar hand paste. Ik prikte er een gat in en bevestigde het geheel met een tie-wrap rond Vera’s pols. Toen hadden we, voor vier euro twintig, twee anti-duimzuig-apparaten gefabriceerd.
    We keken met trots naar het resultaat.
    ‘Het is echt mooi, pappa,’ zei ze.
    Ik knikte.
    ‘Kijk, ik kan wel zo mijn duim eruit halen.’ Ze trok het elastische buisje omhoog en toonde een wiebelend duimpje.
    Ze zag de teleurstelling op mijn gezicht. Toen zei ze snel: ‘Maar dat zal ik niet doen. Echt niet.’ Ze legde een hand op mijn onderarm. ‘Dat beloof ik, pappa.’
    Troost van een zesjarige. Soms is falen mooier dan succes.

Het dogma van de eigen verantwoordelijkheid

Een gastbijdrage van blogger Les Clochards.

Zo’n 30% van de werkloos geraakte 55-plussers is na 12 maanden weer aan het werk. Voor 45 tot 55-jarigen is dat 50%, voor alles jonger dan 45 is het 71%, volgens onderzoek van het UWV. Eén van de factoren die blijken de kans op werkhervatting te kunnen voorspellen is persoonlijk contact met de beoogde werkgever En daar gaat het mis: vrijwel niemand nodigt een 55-plusser nog uit voor een gesprek.

Dat wisten we natuurlijk al, maar het kan nooit kwaad als zoiets eens ordentelijk wordt onderzocht en in cijfers uitgedrukt. Ongeveer 17% van de 55-plussers slaagt erin op sollicitatiegesprek te gaan. Mensen die jonger zijn dan 45 lukt dat bijna tweemaal zo vaak: 28%. Achterliggende oorzaak: werkgevers hebben een positief beeld van bijvoorbeeld de loyaliteit, kundigheid en creativiteit van oudere werknemers, maar een negatief beeld van hun productiviteit. Dat laatste geeft de doorslag.

Gebaseerd op onderzoeksgegevens gaat het UWV dus nu werkloze 55-plussers extra begeleiden, speciaal om ze in persoonlijk contact te brengen met die werkgever. Enig effect zal dat vast gaan sorteren en ook als het dat niet doet, biedt het de oudere werkloze een gelegenheid om aan het UWV te laten zien dat het vinden van een baan hen ernst is. Da’s namelijk wel nodig als je in de WW zit.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wat valt er te hacken aan armoede?

DATA - Weblog Sargasso houdt samen met ANP morgen (vrijdag 9 maart) een armoede-hackathon. Wat is dat en wat komt daarbij kijken?

Om meteen maar met de deur in huis te vallen: de armoede hackathon is in de eerste plaats een experiment. Is het mogelijk om met een diverse groep deskundigen – programmeurs, ontwerpers, journalisten en statistici – uit grote datasets te destilleren hoe de economische crisis in Nederland huishoudt?

De laatste maanden wordt veelvuldig gesproken over de beloften van datajournalistiek. En dat werd tijd. Daar waar haast iedere sector inmiddels heeft ontdekt dat het bedwingen van big data tot waardevolle inzichten leidt, raken journalisten – informatiebewerkers pur sang – al in paniek bij het openen van een spreadsheet.

Dat is jammer en onnodig. Er is ongelooflijk veel data beschikbaar en waarom zouden journalisten zelf er niet mee aan de slag gaan? Er zijn maar weinig journalisten die kunnen programmeren, of een database kunnen opzetten, maar dat hoeft ook niet, tenminste nog niet. Er zijn genoeg programmeurs die op zoek zijn naar een leuke klus of een mooi project. Sargasso maakt daar al vaker gebruik van. We brengen verschillende disciplines en groepen bij elkaar – hackers, academici, NGO’s –  zodat we gebruik kunnen maken van elkaars expertise.

Op zoek naar goede data

Hackathons worden al vaker georganiseerd, maar tot nu toe niet rondom een nieuwsthema. Meestal zijn de data leidend voor wat wordt gemaakt. Toen we besloten om een hackathon over armoede te houden, moesten we dus eerst op zoek naar goede data. Armoede is geen toevallig thema geweest: we wisten dat er veel over wordt vastgelegd.

Allereerst moet je natuurlijk je vraag beperken. We hebben ervoor gekozen om te proberen eenduidige informatie te krijgen over:

  • Economische indicatoren
  • Van 2005-2011
  • Op gemeenteniveau (liefst lager)
  • Naar geslacht, herkomstgroep (allochtoon, etc), CBS leeftijdscategorie, opleidingsniveau en beroepsgroep (ook CBS definitie)

Het verkrijgen van de data was relatief eenvoudig. Het CBS beschikt natuurlijk over veel. Maar we wilden de data op zo’n laag mogelijk aggregatieniveau – liefst postcodes, leeftijdsgroepen, herkomstgroepen, opleidingsniveau, etc. Het CBS levert vooral op gemeenteniveau, of nog hogere aggregaties.

Het UWV heeft meer. Die heeft zijn bronsystemen aangesloten op een online applicatie waarmee je zelf rapportages kunt maken op een zeer laag aggregatieniveau: je kunt zover doorklikken dat je bijna op het niveau van de werkzoekende kan komen.

Een nadeel van de applicatie is dat we de extractie niet kunnen automatiseren. Meestal werkt het zo. Je komt een mooie database tegen, schrijft een ‘scrape’ en laat een programmaatje de data naar binnen halen die je zoekt. Bij het Kadaster is dat gelukt, maar het UWV heeft een zeer ingewikkelde java applet die haast onscrapebaar is. Gelukkig heeft een ijverige vrijwilliger alle data handmatig van de site gehaald.

Privacybezwaren

We hebben ook toegang gekregen tot het insolventieregister. Hierin staan alle gerechtelijke uitspraken omtrent faillisementen en schuldsanering. De informatie wordt op individueel niveau geleverd. Dit is open data en dus voor iedereen beschikbaar. Er zijn echter wel privacybezwaren om dit zomaar open te stellen, dus werken we nog aan een manier om de data veilig en geanonimiseerd te ontsluiten, zonder dat de analyses eronder lijden.

Dit zijn maar een paar flinke databronnen. Als het ons lukt om de data goed schoon te maken, goed te bewaren in een database en goed te ontsluiten, kunnen we allerlei analyse s uitvoeren – dat is tenminste de hoop. We kunnen kijken hoe de economische situatie zich in een gebied heeft ontwikkeld en hoe het stemgedrag in de laatste verkiezingen is geweest. Levert dit nog een lead op voor een onderzoekverhaal?

Er zijn zeker beperkingen aan wat we met de data kunnen doen en het is goed om die van tevoren helder te hebben. Het belangrijkste is dat de data hooguit een correlatie laten zien. Er zal altijd aanvullend onderzoek nodig zijn om te zien of ook sprake is van een causale relatie tussen twee datasets. Het kan best zijn dat een regio ineens veel linkser is gaan stemmen en terzelfdertijd economisch harde klappen heeft gekregen. Maar er kunnen ook andere verklaringen zijn, lokale omstandigheden die grotere zeggingskracht hebben.

Niet alle datasets zijn gratis beschikbaar

Jammer genoeg hebben we niet alle data kunnen krijgen. Persoonlijk vond ik het teleurstellend dat een aantal datasets niet geleverd werden, met name door academici. Op zich was er wel de wil om data vrij te geven, maar daar moest dan wel flink voor betaald worden. We kunnen in ieder geval maar hele beperkte sets gratis krijgen. De data zijn bezit van onderzoeksgroepen of kennisinstituten, zoals het COELO (gemeentelijke lasten) en ROA (arbeidsmarktvoorspellingen). Ik begrijp dat die centra ook ergens hun geld vandaan moeten halen, maar in mijn bescheiden optiek dient alle data die met belastinggeld is geproduceerd openbaar te zijn.

Volgende week bericht ik over hoe de hackathon is verlopen en of het experiment is geslaagd.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Spinnenvluchtelingen

The severe flooding in Australia isn’t just impacting humans, it’s also forcing spiders to vacate their homes along swollen riverbanks. Here are creepily pretty photographs of a sort of spider refugee camp near an inland residential area.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende