Wereldtemperatuur | update april 2012

La Nina lijkt definitief ten einde. Kan de gebruikelijke trend weer opgepakt worden. Vermaakt u zich in de tussentijd even met wat Dr. Roy Spencer in zijn stukje schrijft. Voor de outsiders, dhr Spencer is iemand die heel hard zijn best doet met meetgegevens aan te tonen dat de opwarming niet bestaat of anders in ieder geval meevalt. En daar haalt hij wat trucjes voor uit. In dit stukje is dat best grappig om te lezen. Eerst zegt hij dat april in de VS best meeviel qua warmte. Nou ja, vergeleken met maart dan. Niet zo raar, want dat was de op een na warmste maand in zijn overzicht. Maar veel interessanter is wat hij niet verteld in zijn drievoudig gecorrigeerd overzicht.... Namelijk dat het lopende jaargemiddelde een nieuw record heeft bereikt. Niets aan de hand mensen, gewoon doorlopen. Na de grafiek nog even over de zeespiegel.

Door: Foto: Toshiyuki IMAI (cc)

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Méditerranée, zo grauw

Je zou in dit land met zijn aardbevingen en aanslagen bijna vergeten dat de grootste tragedie van de eenentwintigste eeuw ook nog aan de gang is. Nederland kennende waag ik een gokje en stel ik dat u daar ook niet meer bij stilgestaan hebt – het is ook moeilijk om tussen Dibi en het Songfestival door ook nog de bijzaken in het oog te houden.

Gisteren vertelden overlevenden weer van tien tot dertig doden in het Kanaal van Sicilië, tussen Libië en Italië. U kent ze wel uit de kolommen van uw favoriete blogs: gelukszoekers die alleen voor de uitkering naar Nederland willen. De eerste vier maanden van dit jaar verdronken naar schatting van de UNHCR al 81 mensen die vanuit Libië vertrokken. Het totaal van 2011 zou zo’n 1500 slachtoffers zijn. Fortress Europe heeft een nieuwsoverzicht voor u, in het Italiaans. En een statistisch overzicht:

Sinds 1988 zijn minstens 18.278 jonge mensen overleden tijdens hun poging om Europa binnen te komen*, waarvan alleen al 2.352 in de loop van 2011. Deze aantallen zijn geactualiseerd tot 26 mei 2012. We hebben de bewijzen.

Ik vraag me wel eens af wat er zou gebeuren als de afgeladen wrakke bootjes vol wanhopigen voor de kust van Scheveningen op zouden duiken. Als de lijken de Nieuwe Waterweg op zouden drijven tot aan de Maasbruggen. Als u om acht uur bij de slappe koffie getrakteerd wordt op Journaalbeelden uit de haven van IJmuiden, waar politie, brandweer en marine uit alle macht proberen snel de vluchtelingen van een zinkende tobbe te trekken. Het zou de hardste schreeuwers doen verstommen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Brief aan Gerdi Verbeet

Geachte mevrouw Verbeet,

Na deze week begint voor het parlement het zomerreces. Ik vind het wel prima, twee maanden lang even wat minder politiek. Ook voor u als voorzitter van de Tweede Kamer lijkt het me lekker. Schoenen uit, benen op tafel, wijntje erbij en vooral even geen gedoe over bezuinigingen en de economie. Even geen politieagente spelen tussen een stel bekvechtende betweters. Wordt u daar nooit moe van?

Ik wel. Ik ben er eerlijk gezegd wel even klaar mee. Dat Lenteakkoord kan me gestolen worden. We doen alsof dat de toekomst van Nederland gaat bepalen, maar dat is niet zo. Het akkoord is er voor de bühne. Voor Europa en de financiële markten. Dáárvoor was het nuttig. Verder was de totstandkoming van het akkoord vooral een partijpolitiek steekspel waarbij de posities voor de verkiezingen zijn bepaald. Dat proces was erg interessant; het uiteindelijke akkoord totaal niet. Op 12 september gaat alles op de schop. Dat is niet erg, maar laten we dan nu niet doen alsof dat akkoord iets voorstelt.

Alle reacties waren zo voorspelbaar dat je eigenlijk niet snapt waarom de politici nog de moeite nemen om ze steeds weer uit te spreken, en waarom de journalisten nog zin hebben om het op te schrijven. Je kunt het allemaal zó uittekenen: Rutte & co zeggen dat het voor iedereen pijn doet, maar dat bezuinigingen nu eenmaal nodig zijn. Ze prijzen zichzelf de hemel in om het feit dat ze verantwoordelijkheid nemen. Samsom en Roemer vinden het akkoord veel te rechts, zeggen dat ´het socialer moet´ en roepen nog iets lelijks over banken en mensen met veel geld. Wilders vindt akkoorden per definitie linkse, door Europa opgelegde hobby’s.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Ik ben te lui om het even op te zoeken

In de auto richting het midden des lands luisteren wij naar Radio 1, waarop het programma Tros Kamerbreed bezig is. Arie Slob, Jolande Sap en Thijs Berman zijn aanwezig om te praten over de consequenties van het Lente-in-Kunduz-akkoord.

Terwijl mijn zoon achterin om zijn speentje jengelt, hoor ik hoe met name Jolande Sap het zinloos zwaar te verduren krijgt dankzij de vragen van de mannelijke helft van de twee interviewers. De interviewer heeft een onwaarschijnlijk zeikstem, de  verzuurde zelfgenoegzaamheid sijpelt uit de luidsprekers en brandt zich een gat in de vloer waardoor er imaginaire walmen ontstaan die de beperkte ruimte in onze gehuurde Volkswagen Polo zodanig vullen dat het, ondanks de wind die door de open staande ramen raast, niet te harden is. Maar wij blijven luisteren, uit solidariteit en piëteit met Sap. Zo zijn wij. In- en ingoede mensen.

De man vraagt aan haar wat ze ervan vindt dat Stef Blok heeft gezegd dat het belasten van de reiskostenvergoeding wat de VVD betreft in de toekomst gecompenseerd zal worden. Zij zegt geen problemen te hebben met die uitspraak. Er is een akkoord, waarover door vijf partijen is onderhandeld. Je hoeft, als deelnemer aan de coalitie, niet elk punt van het akkoord te blijven verdedigen. Als politieke partij heb je de plicht om aan de kiezer uit te leggen waarvoor je staat. Dat je het niet op alle punten eens bent met het akkoord dat mede door jouw partij tot stand is gekomen, is volstrekt legitiem. Daarom heet het ook een akkoord: het hangt aan elkaar van compromissen, het is geven en nemen, het heeft geen enkele zin om geheimzinnig te doen over de maatregelen waarmee je moeite hebt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het gelijk van Dibi

De stemming is vandaag geopend, en er moet nu wel een klein wonder gebeuren wil hij het nog redden. Dibi. Onderzoek van Nieuwsuur eergisteren wees uit dat maar 11 procent van de Groenlinks leden op hem zullen stemmen. De race lijkt daarmee gelopen.

En toch is dat jammer, want ondanks alles wat er tegen Dibi te zeggen is, heeft hij met zijn kritiek op de koers van Groenlinks wél een beetje gelijk.

Groenlinks is een idealenpartij. Een partij die streeft naar een groene economie, een socialer Europa, en een arbeidsmarkt met gelijke kansen. Mooi natuurlijk, maar het probleem is dat de kiezer met Groenlinks niet meer zeker lijkt te weten of ze nog wel voor die idealen staat.

Groenlinks aanvallen is makkelijk tegenwoordig. De SP en de PvdA slagen erin om Groenlinks als asociaal weg te zetten omdat ze het ontslagrecht in wil ruilen voor een beter sociaal stelsel. De SP zet Groenlinks daarbij ook nog graag weg als een stel naïeve Eurofielen. En inzake de vergroening van de economie heeft de partij heftige concurrentie van D66 en de Partij voor de Dieren.

Alsof dat nog niet erg genoeg is wordt Groenlinks ook nog dagelijks om de oren geslagen met “Kunduz”. Want de grootste strategische misser van Groenlinks van het afgelopen jaar was natuurlijk niet de stekkerdoos. Met de Kunduz-missie heeft Groenlinks zich pas echt op meesterlijke wijze haar eigen achterban van zich vervreemd.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Freaks

Een man heeft een grote bek in een sushi-bar. Had hij beter niet kunnen doen. FX-bedrijfje Robot maakt mooie filmpjes, waar opvallend vaak Freaks in voorkomen. Goed, het is reclame, maar dan wel mooie.

Via The Presurfer

Foto: Riccardof (cc)

Inheemsen slaan terug via boeken en protest

Diep in het binnenland van Venezuela staat een wel heel bijzondere universiteit, een instelling voor inheemsen. De universiteit (een officiële erkenning is nog niet binnen) telt slechts 67 studenten en het curriculum is, wel, laten we zeggen aangepast aan de lokale behoeften. Naast Westerse denkwijzen wordt bijvoorbeeld ook het zorgen voor buffels onderwezen. Maar ook wordt er aandacht besteed aan inheemse filosofie. Opvallend is dat er maar vijf vrouwen studeren. Leren is er geen vrouwenaangelegenheid, zo luidt de verklaring van Al Jazeera.

Het tweede verhaal betreft een gevecht van een indianenstam tegen snode oliemaatschappijen. De Achua, een Amazonestam op de grens van Ecuador en Peru, proberen hun land te beschermen tegen verontreiniging door oliewinning. De documentaire komt nogal gemaakt over, inclusief matig nagespeelde gebeurtenissen, maar toont wel een aardig inkijkje in het leven van een geïsoleerde stam.

Brief van een forens

Les Clochards is trouw GroenLinks-stemmer en forenst al zijn hele werkende leven. Hij is boos.

Beste Ineke van Gent,

Gefeliciteerd, het is u gelukt, ik stem niet meer op GroenLinks. Mijn hele stemgerechtigde leven heb ik op uw partij gestemd, nu toch al zeker dertig jaar lang. De laatste jaren twijfelde ik al een beetje, vooral omdat Groen Links, nog onder Femke Halsema, ineens het liberalisme omarmde. Maar uw uitspraken over forensen de afgelopen dagen doen voor mij de deur dicht.

Ik ben zelf forens. Mijn hele werkzame leven al, ongeveer zevenentwintig jaar. Het grootste deel van mijn leven heb ik op ongeveer een half uur treinen van mijn werk gewoond. Ik woon in Amsterdam, de stad waar ik studeerde, en werkte in Diemen, Amersfoort, Utrecht, Woerden en Leiden. Anderhalf jaar heb ik in Duitsland gewerkt en drie weken in Breda. Waarom heb ik nooit in Leiden, Woerden, Diemen, Utrecht, Dortmund of Rüdesheim am Rhein gewoond? Heel simpel: omdat een mens niet gaat verhuizen voor een contract dat slechts tijdelijk is.

Slechts twee van de twaalf banen die ik de afgelopen jaren heb gehad betroffen vaste contracten. In de eerste helft van mijn werkzame leven heb ik gewerkt voor clubs die niemand in dienst namen, terwijl ik in dienst was van clubs die geen werk voor me hadden. In die periode werd ook de flexwet aangenomen. Pas de laatste elf jaar werk ik bij werkgevers die ook werk voor me hebben, vier en twee jaar daarvan binnen een vast contract. Slechts twee banen heb ikzelf, vrijwillig opgegeven. De rest valt allemaal onder het kopje ‘einde project’ of ‘onze opdrachtgever heeft je niet meer nodig’.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende