Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Verdeelprobleem van de politiek

VERSLAG - Hoe beïnvloeden veranderingen in de economie de democratie in Amerika? Daarover sprak Saskia Sassen op de Radboudlezing van de Universiteit Nijmegen. Tom van Doormaal probeert de lezing te vertalen naar de Nederlandse democratie.

Hebben wij last van een “onluikende verdringingslogica”? Waarom kan onze democratie de elementaire functie van het verdelen van de welvaart  niet goed meer vervullen? Ik schreef het hier vaker: politiek gaat om de vraag wie wat krijgt, hoe en wanneer. Maar die verdelingsfunctie staat onder druk door de crisis en de economische stand van zaken. Onze kakelverse regering heeft al een verdeelprobleem, voordat de regeringsverklaring is gepresenteerd.

Daarover sprak Saskia Sassen op 5 november in Nijmegen, waar zij de Radboudlezing uitsprak. ‘Democracy is a war zone,’ zei ze. En over de financiële wereld, die ze niet hoog heeft zitten: ‘Finance is not about money. A traditional bank gives capital loans, finance is about not having the money that you’re selling.’Sassen is hoogleraar aan de Columbia University, gehuwd met Richard Sennett en macro-socioloog met een grote liefde voor steden.  De lezing had als titel “Emerging logics of Expulsion”. Mijn vrije vertaling gaf ik hierboven: ontluikende verdringingslogica. Sassen schilderde de ontwikkeling van een economie waarin de massaproductie, met een productieve prestatie van mensen als  leidende kracht, naar een economie waarin finance, met zijn virtuele producten leidend is.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Bridge Jumping From Mostar, Bosnia

De brug van Mostar: in 1993 zinloos kapotgeschoten in de Kroatisch-Bosnische oorlog. Inmiddels is de eeuwenoude brug dankzij de Europese Unie weer hersteld en duiken de stoerste mannen er weer zomers vanaf in het koude ondiepe water van de Neretva rivier.

Rubberen Rutte en het onbehoorlijke bestuur

OPINIE - Mark Rutte maakt zich schuldig aan onbehoorlijk bestuur.

Rutte kan opgelucht adem halen: het zorgplan is van tafel. Buiten het feit dat het een beschamende vertoning was, is het zorgfiasco het zoveelste voorbeeld van onbehoorlijk bestuur.

Een paar andere voorbeelden:

Er komt een dierenpolitie. Er komt geen dierenpolitie. Schade: tientallen miljoenen.

Je mag overal 130 kilometer per uur rijden. Oh nee, toch niet overal. Schade: tientallen miljoenen en een verkeersbordenwoud.

Er komt een wietpas. Of toch niet. Schade: onbekend, maar reken maar op rechtszaken.

We zijn tegen Europa, of nee toch voor. Schade: een gebutst imago in het buitenland.

Er komt een forenzentaks. Er komt geen forenzentaks. Schade: een hoop onrust en gebutst imago van de politiek.

We moeten naar Kunduz. We moeten niet naar Kunduz, want zinloos. Schade: tientallen miljoenen.

Vul het lijstje gerust aan in de comments.

Het punt is niet zozeer het lijstje, maar de trend. Het probleem is natuurlijk dat Rubberen Rutte zich wel heel soepel tegen andere politieke partijen vlijt wanneer het hem uitkomt. In een jaar tijd heeft hij al het bed gedeeld met PVV, SGP, D66, GroenLinks, ChristenUnie en nu PvdA. Rutte zit in een spagaat en die spagaat kan alleen overbrugd worden door concessies.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Relschoppers

OPINIE - De publieke twist tussen Dries van Agt en Herman Loonstein bewijst eens te meer dat de media maar wat graag een platform geven aan publiciteitsgeile aandachtszoekers om zo een relletje te creëren.

‘Iets met Joden doet het, reltechnisch gezien, altijd goed,’ schreef Raoul Heertje afgelopen januari in NRC Next. Profetische woorden, gezien het een-tweetje tussen Dries van Agt en Herman Loonstein afgelopen week. Jammer dat niet meer journalisten ze ter harte hebben genomen.

Dries van Agt, die als minister-president van drie kabinetten, minister van Buitenlandse Zaken en vertegenwoordiger van de Europese Gemeenschap nooit een poot uitgestoken heeft voor de Palestijnen, probeert al een aantal jaar zijn kwade geweten af te kopen door in de herfst van zijn leven de Palestijnse zaak te bepleiten. Dat hij zich daarmee zo af en toe nog mag wentelen in de warme gloed van de schijnwerpers, is natuurlijk een mooie bonus voor de oude ijdeltuit.

Zo nu en dan laat Van Agt zich verleiden tot het doen van straffe uitspraken. Zo ook afgelopen week, toen hij tijdens een symposium van de Heilige Land Stichting debiteerde dat het logischer was geweest als Joden een staat in Duitsland hadden aangeboden gekregen, omdat de Duitsers immers de grote boosdoeners achter de Holocaust waren geweest.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

The day the earth stopped masturbating

De dag dat masturberen verboden werd omdat er anders nog meer slachtoffers zouden vallen. Maar is dit verbod wel vol te houden? Er zit maar één ding op: fappen totdat iedereen erbij neervalt.

Wellicht werkplekonveilig vanwege het onderwerp maar ook weer zo uitgevoerd dat het gemakkelijk kan doorgaan als Kunst of Humor met een grote KaaHaa.

Wat als het 1870 was geweest?

DATA - Bij Sargasso zijn we dol op kaartjes en grafieken. En al helemaal van verkiezingskaartjes. Bij Buzzfeed zijn ze dat blijkbaar ook, want zij maakten een aantal verkiezingskaartjes van de VS. Hoe hadden de uitslagen per staat er uit gezien als er gestemd was alsof het 1870 was? Of 1920? Of 1970. Kijk en ontdek hoe de Democraten naar verloop van tijd steeds meer staten veroverden.

In de rij staan doe je zo

In Amerika is het weer bijna Thanksgiving, dus ook bijna Black Friday. De vrije dag waarop half Amerika om vier uur ’s nachts in de rij gaat staan bij Macy’s, Target of een andere shopping mall omdat er fikse kortingen gegeven worden. Waar grote massa’s mensen zich verzamelen gebeuren er ongelukken, maar niet in Japan. Daar hebben ze een ontzettend georganiseerd systeem om mensen in rijen te laten staan, laat dit filmpje zien. Kunnen die Amerikanen nog wat van leren.

Media verheerlijkten generaal Petraeus

De Amerikaanse media hebben generaal David Petraeus jarenlang op een voetstuk geplaatst, en alles wat niet in het fraaie plaatje van de superintegere held paste, consequent genegeerd, schrijft journalist Michael Hastings.

Journalisten schreven lovende stukken en boeken over Petraeus, om vervolgens voor Pentagon-organisaties te gaan werken. “Petraeus more or less had journalists from many major media outlets slurping from the Pentagon’s gravy train.”

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende