Migranten moeten assimileren

Stel je voor: een zojuist naar Nederland geëmigreerde orthodoxe jood is na het zoveelste pro-Palestina stuk in de krant in de pen geklommen. In een vlammende brief legt hij uit dat de islam een achterlijke cultuur is, dat de koran een fascistisch boek is en dat de Israëli's dus nooit van z'n leven kunnen vertrouwen op een vredesovereenkomst met de Palestijnen. De krant plaatst. De schrijver zit het nog eens tevreden na te lezen, als de bel gaat. Het is Lodewijk Asscher. 'Meneer Yehudi,' zegt Asscher. 'Herinnert u zich nog dat contract dat ik u heb laten tekenen? Hier in Nederland hebben we respect voor elkaars geloof, dus we laten ons niet denigrerend uit over homo's, joden of vrouwen.'

Foto: copyright ok. Gecheckt 25-09-2022

Teeven brengt cijfers over verhuizingen asielzoekerskinderen

NIEUWS - Fred Teeven stuurde vorige week een brief naar de Tweede Kamer met daarin het aantal verhuizingen van asielzoekerskinderen in 2012. Maar veel wijzer zijn we nog niet.

‘Asielzoekerskinderen verhuizen gemiddeld één keer per jaar!’ luidden de krantenkoppen minder dan een maand geleden. Een rapport van een aantal samenwerkende NGO’s had een rapport (pdf) uitgebracht over de verhuisbewegingen van asielzoekerskinderen. Dat liep de spuitgaten uit, was de conclusie, en dat kon niet goed zijn voor die kinderen.

Op Sargasso analyseerden we het rapport en constateerden dat de situatie ernstig leek te zijn, maar dat concrete cijfers ontbraken. De samenwerkende NGO’s baseerden zich namelijk op incidentele onderzoeken. Het COA is door de Tweede Kamer in 2011 opgedragen vanaf 2012 de verhuisbewegingen te registreren. Dat heeft ze gedaan, en inmiddels heeft staatssecretaris Fred Teeven de cijfers naar de Tweede Kamer gestuurd.

Gezinnen met minderjarige kinderen in de asielopvang verhuisden in 2012 in totaal 3794 keer, schrijft Teeven. Om hoeveel gezinnen het dan gaat, staat het er niet bij. ‘Dat is niet gevraagd,’ zegt Martijn van de Koolwijk, woordvoerder van het COA.

Verhuizing vaak op eigen verzoek

 COA 2012: hoe vaak verhuizen asielzoekerskinderen

Bron: Kamerstuk 208804, brief Fred Teeven aan Tweede Kamer van 12 februari 2013.
NB: Hoewel Teeven in de brief spreekt van 3794 verhuizingen, blijkt het bij elkaar opgeteld om 3791 te gaan. Van de Koolwijk kan niet verklaren waar die fout vandaan komt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Nederland is subtopper bij im- en export vlees van paardachtigen

DATA - Er kwam in 2012 bijna 8,1 miljoen kilo vlees van ‘paardachtigen’ Nederland binnen. De export van paardenvlees lag wat lager, maar bedraagt nog altijd 5,33 miljoen kilo. Dat blijkt uit cijfers van de Britse krant The Guardian, die zich baseert uit Eurostat, de database van de Europese Unie.

Eurostat heeft het in de database over vlees van ‘paardachtigen’, zoals paarden, ezels en muildieren. Het overgrote deel van dat vlees dat naar Nederland wordt geëxporteerd, komt uit België: 7,3 miljoen kilo. Ook komt er ruim 400 ton uit Roemenië en bijna 300 ton uit Italië over onze landsgrenzen. Ierland, Duitsland en Frankrijk leverden kleinere hoeveelheden.
Paardenvlees dat juist vanuit Nederland wordt geleverd, kent veel meer bestemmingen binnen de EU. Grootafnemers zijn Frankrijk (2,1 miljoen kilo), België (1,4 miljoen kilo), Italië (973.000 kilo) en Finland (615.000 kilo). Maar ook Oostenrijk, Tsjechië, Denemarken, Duitsland, Luxemburg, Malta, Zweden en Zwitserland importeren paardenvlees uit Nederland.

Volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) ligt de productie van paardenvlees in Nederland rond de 1 miljoen kilo. Het CBS houdt niet specifiek bij hoeveel paardenvlees er door Nederlanders wordt geconsumeerd. Samen met de consumptie van geiten- en schapenvlees komt de totale consumptie op 1 tot 1,5 kilo.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Geen bal op tv | 24 uur met… Katja Schuurman

COLUMN - In 24 uur met… Katja Schuurman krijgen wij een Katja Schuurman te zien zoals Katja Schuurman zelf denkt dat Katja Schuurman hoort te zijn.

Wilfried de Jong is een goed interviewer. Oprecht geïnteresseerd, goed geïnformeerd, hij luistert echt, heeft het vermogen verrassende vragen te stellen en is nooit te beroerd om zich kwetsbaar op te stellen. Toch weet hij met zijn programma ’24 uur met…’ zelden écht te boeien. Van alle afleveringen die ik gezien heb, is eigenlijk alleen de uitzending met de kunstenaarszusjes L.A. Raeven mij bijgebleven. O, en Pierre Bokma was ook wel goed. En Jack Wouterse. Die leken beiden te hebben besloten om volledig met de billen bloot te gaan. Als je met die houding naar binnen stapt, dan zorgt Wilfried de Jong wel dat je excelleert. Anders niet en kabbelt het voort. Hij zal het niet uit je trekken. Daarvoor is hij, vermoed ik, te aardig.

Afgelopen vrijdag zat De Jong 24 uur opgescheept met Katja Schuurman. Het was gezellig, de twee konden het goed met elkaar vinden. Misschien had Schuurman zich ook wel voorgenomen om met de billen bloot te gaan. Ze vertelde over haar dwangneuroses. Dat bijvoorbeeld, als iemand zegt in 1954 te zijn geboren, zij de rest van de dag verschillende manieren zit te bedenken om uit te rekenen hoe oud hij of zij nu is. ‘Daar slik ik nu wat voor,’ zei ze. Heel even schoot er door me heen dat ze zich die neurose had aangemeten om wat interessanter over te komen, maar ze leek me niet het type om lichtzinnig met dat soort zaken om te springen.

Google gluurt achter ijzeren gordijn Noord-Korea

OPINIE - Noord-Korea watchers en Google helpen inzicht te geven in het gesloten land. Maar zo krijgen wij als buitenstaanders misschien een beter beeld van het land dan de inwoners zelf.

Eric Schmidt, topman van Google, ging er even langs en nu druppelen langzaam de steeds nauwkeuriger ingekleurde kaarten naar buiten. ‘Geen verband’, reageerde een woordvoerder van Google op de vraag of het bezoek iets met de ontsloten informatie te maken had, maar wel opvallend. Dat verband hoeft ook niet, want Google heeft nauwelijks informatie over Noord-Korea. Dat heeft een groepje enthousiaste amateur-cartografen jarenlang op Google Maps zitten plotten en die kaarten zijn nu zo gedetailleerd, dat het bedrijf heeft besloten die info te delen met de rest van de wereld.

Nog even en Noord-Korea is alleen nog maar een geheim voor haar eigen bevolking. Een gegeven overigens waardoor het lang duurt eer er verandering in de zaak komt. Het moet voor menig Noord-Koreaanse official angstaanjagend zijn om te zien hoe westerlingen hun vrije tijd opofferen om en detail Google Maps te bestuderen en zo stap-voor-stap de geheimen van het morbide regime bloot leggen. Een van hen van komt het land waarschijnlijk wel in, maar vervolgens nooit meer uit: Curtis Melvin. Hij runt North Korean Economy Watch. Een niche in regime-ontsluiting.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Mike Mantin (cc)

Structurele nalatigheid

COLUMN - Vergezichten zijn ver te zoeken in de politiek. Symptoombestrijding is nog steeds de norm. Terwijl er veel te winnen valt. Maar we zitten vast in de waan van de dag.

Wat hebben de Rijkspostspaarbank, de leerplichtwet, het Kinderwetje van Van Houten, het minimumloon, de mammoetwet en de 45-urige werkweek (Arbeidswet 1919) met elkaar gemeen? Het waren allemaal maatregelen vanuit de politiek ingezet die een structurele verbetering van de Nederlandse maatschappij en/of economie tot gevolg hadden.

Ze hebben nog een ding gemeen. Ze zijn allemaal ouder dan veertig jaar. Structurele verbeteringen, ingegeven door de overheid, zijn niet meer van deze tijd. Of u moet de privatiseringsgolf vanaf de jaren negentig durven mee te tellen. Maar daar was het streven toch vooral goedkoper en efficiënter te werken, hetgeen de maatschappij niet wezenlijk zou verbeteren. En het pakte ook niet helemaal volgens verwachting uit.

De huidige politiek is niet bezig met systeemveranderingen of structurele verbeteringen. Ja, misschien middels wat slappe aftreksels in hun verkiezingsprogramma’s. Maar niet meer in de dagelijkse politiek. Kent u een politicus die dag in dag uit, maand in maand uit in de belangstelling staat voor een groots plan? Ik niet.

Politici te over die iets roepen over de salarissen bij de banken of over het gesjoemel bij ROC’s. En natuurlijk weten ze dan ook maatregelen te verzinnen. Maar het is symptoombestrijding. Waar blijven de bevlogen, grootste plannen?

Plannen die het onderlinge vertrouwen verstevigen waardoor economische handelingen soepeler gaan. Plannen waarmee innovatie sneller gaat. Niet door er selectief geld in te pompen, maar door de spelregels zo te veranderen dat die innovatie vanzelf komt.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende