Op een maand na tien jaar geleden ontmoette ik een jonge vrouw die drie jaar eerder naar Nederland was gevlucht en asiel had aangevraagd (en ook zou krijgen). Ik zal haar hier aanduiden als H, omdat nog altijd een buitenlandse inlichtingendienst in haar is geïnteresseerd, zelfs al onthoudt ze zich hier van politieke activiteiten. Gisteren kreeg ze de Nederlandse nationaliteit en daarom reisde ik naar het provinciestadje waar de naturalisatieplechtigheid plaatsvond. U zult zich misschien herinneren dat deze jaarlijkse ceremonie een erfenis is van minister Verdonk en ik beken dat ik me er alleen al om die (slechte) reden wat ongemakkelijk bij voelde. Ik heb niet het idee dat allochtonen zich meer aangesloten voelen bij onze samenleving doordat ze in het openbaar een eed afleggen tegenover onze driekleur.
Unieke ontwikkeling. De recente geschiedenis mbt de Irakoorlog speelt vast een rol. De VS staan alleen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Nog geen dag geleden voegde de Oxford Online Dictionaries de woorden ‘selfie’ en ‘twerking’ aan hun database toe. De selfie deed onherroepelijk haar intrede op het moment dat een meisje voor het eerst haar telefoon meenam naar de badkamer, terwijl het twerken haar status pas definitief verkreeg door de billenschuddende Miley Cyrus, op de MTV Video Music Awards van afgelopen zondag.
Het was een zogenoemd raunchy optreden waarin de betreffende Miley onder andere danste met reusachtige teddyberen in een glitterbadpak met een beertje erop, om enkele minuten later een schuimen hand met een grote rode nagel tussen haar plastic ondergoed te steken als een fallussymbool. Dit klinkt als een onsamenhangende zooi, maar als emulgator van het geheel gebruikte Miley Cyrus onder andere een ver uitgestoken tong en de zogenaamde traditionele volksdans ‘twerken’, die zich in het Nederlands het best zou laten vertalen als ‘schuren’ (als in: “Melissa heeft Mitchell geschuurd”). Wellicht is het te complex om slechts tekstueel uit te drukken, een video zou verhelderend kunnen zijn.
Een paar dagen eerder was het Wouter Bos die met zijn draaiende kont het internet beheerste, maar, baas boven Bos, de billen van Miley waren bijna overal. De verontwaardiging was groot. Hoe het schattige kinderidool Hannah Montana zich slechts in enkele jaren had kunnen ontpoppen tot een satanskind dat zich vrijwillig liet sodomiseren in de openbare ruimte was onbegrijpelijk, en dan ook een vraag die vele mensen op het internet bezighield. Zoals een zekere lijmstift het internet van die dag zeer treffend samenvatte: “Miley Syrië.”
RECENSIE - Deze zomer bespreekt Marc van Oostendorp elke donderdag een gratis te downloaden meesterwerk uit de Nederlandse literatuurgeschiedenis. Deze week: ‘Historie van mejuffrouw Sara Burgerhart‘ van Elisabeth Wolff en Agatha Deken, uit 1778.
Met wie breng je liever je tijd door als je negentien bent, geld hebt, net ontsnapt bent aan het huis van je kwezelachtige tante? Met een betrouwbare man die je nooit zal aanraken voordat je degelijk getrouwd bent? Of met een charmante edele man die je de mooiste boeken uitleent en prachtig en vlammend kan vertellen over de meest uiteenlopende onderwerpen.
Sara Burgerhart weet het ook niet precies. In de gelijknamige roman, volgens sommige criteria de eerste in de Nederlandse literatuur, luistert ze beleefd naar alle volwassenen die haar aanraden om met de o zo beschaafde Edeling om te gaan, maar ondertussen voelt ze ook het avontuur met de man die van de auteurs vanaf het begin een initiaal krijgt zodat je weet dat het niet pluis is: R.
Zo’n 220 jaar oud is de roman Sara Burgerhart nu, en het behoort nog steeds tot de levendigste van de Nederlandse letterkunde. In een goede roman zie je een situatie door zoveel mogelijk verschillende ogen; zie je dat iedereen gelijk heeft ook al spreken alle personen elkaar voortdurend tegen. Sara Burgerhart heeft even gelijk dat ze met R. meegaat naar het huis van zijn vriend waar hij haar nog een heel mooie medicinale plant zal laten zien als haar hospita die haar voor R. waarschuwt.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Niets te zien mensen, gewoon doorlopen.
ACHTERGROND - Terwijl de voorbereidingen voor een militaire interventie in Syrië in volle gang zijn, heeft het politicologische blog The Monkey Cage een viertal zeer lezenswaardige stukken gepost over de effectiviteit van militaire interventies. In alle posts staan verdere verwijzingen naar de wetenschappelijke literatuur over interventies.
COLUMN - Komende week introduceren drie Nederlandse banken iets nieuws: betalen met je mobieltje. Hou je telefoon in de buurt van een betaalapparaat, en het verschuldigde bedrag wordt automatisch van je rekening afgeboekt. Je mobieltje hoeft niet eens aan te staan: de techniek werkt ook in de uit-stand.
De banken roemen de nieuwe technologie als ‘handig en snel’. Kassahandelingen worden vlotter afgehandeld: je hoeft geen pincode in te toetsen, en de kassa hoeft niet te wachten op een bevestiging van de bank dat je code klopt. De consument hoeft geen pinkaart meer bij zich te steken: zijn mobieltje wordt een wettig betaalmiddel.
De nieuwe techniek – die eerst in Leiden wordt geïntroduceerd, de rest van Nederland volgt later – heet NFC: Near Field Communication. Het komt erop neer dat we binnenkort overal met onze mobieltjes kunnen chipknippen. Per dag kun je tot een maximum van 50 euro contactloos pinnen; boven die limiet moet je alsnog een code intoetsen om de transactie te bevestigen.
Is dat nu echt handig? Het akelige is juist dat contactloos betaalverkeer buitengewoon ondoorgrondelijk is.
Wie garandeert ons dat zo’n contactloze kassa niet meer gegevens uitleest dan alleen het rekeningnummer? Mobiele telefoons dragen een schat aan informatie in zich: van Facebook-contacten en belgegevens tot adresboeken, e-mails en bezochte websites. De gemiddelde supermarktketen zou een moord doen om daar de hand op te kunnen leggen. Wanneer ik mijn pasje in een pinautomaat stop, weet ik tenminste zeker dat daar alleen opstaat wat mijn rekeningnummer is, en verder niks.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
UPDATE: Van dat budget krijgt de NSA een aardig deel, meldde The Washington Post. En de NSA besteedt miljoenen van het hun toebedeelde geld aan het zogenaamde Corporate Partner Access Project, waarbij Amerikaanse telecomaanbieders betaald worden om klantgegevens aan de NSA te leveren. In 2012 werd er 278 miljoen dollar aan uitgegeven, in 2011 nog veel meer: 394 miljoen.
DATA - Daar zijn we weer met de maandelijkse update van de afwijking van de globale thermometer ten opzichte van het langjarige gemiddelde. Oftewel, warmt het klimaat nou op of niet?
Op dit moment dus even niet. Het afgelopen half jaar staat het elfjaarsgemiddelde nagenoeg stil.
Wat maar een deel van het verhaal is natuurlijk, want veel warmte gaat bijvoorbeeld in de diepe oceaan zitten. Eerst maar weer even het maandelijkse plaatje, daarna wat nieuwtjes.
Dit artikel legt uit waarom er geen sprake is van een pauze in de opwarming en vooral ook hoe de huidige trend past binnen de voorspellingen van de IPCC-rapporten uit 2001 en 2007 (hieronder even het plaatje overgenomen).
Over IPCC gesproken, het vijfde rapport dat eigenlijk pas eind september uitkomt, is weer gelekt. Aangezien dit de laatste versie is voor het rapport definitief een stempel krijgt, zit het dicht bij de eindversie. En dachten de klimaatwetenschappers in 2007 nog met 90% zekerheid dat het klimaat opwarmde als gevolg van menselijk handelen, nu is dat 95%. Voor wetenschappers een significante stap.
Elders hebben ze even respectievelijk vijf en tien meest relevante punten uit het gelekte rapport op een rijtje gezet.
En tot slot een artikel waarin een verklaring staat voor de tijdelijke daling van de zeespiegel in 2011. Al het water schijnt in Australië terechtgekomen te zijn. Het duurde even voor het weer in zee spoelde.
Dit weekend pakte Trouw uit met een groot interview met Diederik Stapel. Stapel is terug. Hij heeft nu ‘vijf, zes keer sorry gezegd’, zijn doctorstitel en salaris ingeleverd, hij heeft geestelijk aan de grond gezeten en hij is veroordeeld voor een taakstraf van 120 uur. Op een gegeven moment is het klaar. Daarbij komt dat er gewoon brood op de plank komen voor Stapel en zijn gezin. Dus wil Stapel weer aan het werk: lezingen geven, strategisch advies, coachend chauffeuren (‘zinrit’), de theaters in met Anton Dautzenberg. Natuurlijk, Stapel verdient net als iedereen een tweede kans en hij verdient het ook om geld te verdienen. Maar dan moet hij ook echt afstand doen van zijn vorige, frauduleuze zelf en niet moeten willen profiteren van diens bekendheid.
De recensie in NRC Handelsblad van Stapel’s boek Ontsporing sluit af met de zin: ‘Diederik Stapel blijkt een man die niet alleen zijn onderzoeken, maar ook zichzelf steeds weer moet verzinnen.’ Zichzelf opnieuw verzinnen betekent in Stapel’s geval: ergens anders opnieuw een hoofdrol spelen, opnieuw gezien en gehoord worden, schitteren op een nieuw podium.
Stapel heeft natuurlijk toegang tot dat nieuwe podium, omdat hij een fraudeur was. Stapel’s bekendheid is verworven over de rug van collega’s, promovendi en studenten, en niet te vergeten: de belastingbetaler. Het is kapitaal dat is opgebouwd uit brokstukken van carrières van (jonge) wetenschappers en de wetenschap in het algemeen. Stapel’s bekendheid is niet van hem en niet iets dat hij te gelde zou moeten willen maken.
Een genuanceerder verhaal dan ‘misschien moet je wat minder coke snuiven.’
De World Meteorological Organization geeft orkanen al jaren reguliere voornamen, als Katrina, Sandy en Ivan. Een actiegroep is nu een petitie begonnen om voortaan namen te geven van klimaatsceptici. Zo zou de volgende orkaan bijvoorbeeld Rick Perry, Michele Bachmann of Marco Rubio genoemd kunnen worden, zodat men kan zeggen: ‘Michele Bachmann is extremely dangerous. If you value our life, please seek shelter from Michele Bachmann.’
Via Osocio.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.