Vanavond is het WK voorbij. Velen trekken weer huiswaarts, uitgezwaaid door Cristo Redentor. Een majestueus beeld op de top van een hoge berg. Het is slechts één van de vele Jezusverschijningen. De reuzejezus in Rio de Janeiro werd in januari nog getroffen door de bliksem en raakte een vingertopje kwijt. Ruim voor het WK was het beeld hersteld en verwelkomde de binnenvliegende voetbalfans. Het museum Vaals heeft geen bliksemschade maar meent toch het Jezusbeeld, dat bij de ingang de wacht houdt, te moeten renoveren. Kunstenaar Hugo Kaagman toog 24 juni aan het werk om er een Delfts blauwe Jezus van te maken. Voor meer heiligenbeelden moet je in dat Vaalse museum zijn. Wij beperken ons tot een aantal Jezusverschijningen uit de twintigste en hedendaagse eeuw. Salvador Dalí - Christ on the cross. De gekruisigde Jezus kent talloze variaties.
De laatste originele Ramone, drummer Tommy, is gisteren overleden.
Vandaar een dubbele Closing Time:
Blitzkrieg Bop:
En We’re a Happy Family met de onvergetelijke lyrics
Siting here in Queens
Eating refried beans
We’re in all the magazines
Gulpin’ down thorazinesWe ain’t got no friends
Our troubles never end
No Christmas cards to send
Daddy likes men
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
DOCUMENTAIRE - Tijdens zijn leven waarschuwde de Israëlische publieksintellectueel Yeshayahu Leibowitz keer op keer voor het pad naar nationalisme, racisme en fascisme. Het zijn profetische woorden gebleken.
Het betitelen van Israël als ‘nazistaat’ wordt in de regel veroordeeld als antisemitische retoriek.
Niet ten onrechte: doorgaans heeft het de bedoeling Israël (en per implicatie: Joden) als het ultieme kwaad in de wereld voor te stellen, of in een perverse omkering de voormalige slachtoffers van de Holocaust nu zelf in de rol van de grootste beulen te kunnen hullen en daarmee de Europese medeplichtigheid aan de Holocaust moreel te doen verschrompelen.
Toch zal niemand de Joods-Israëlische intellectueel Yeshayahu Leibowitz (1903 -1994) van antisemitisme kunnen beschuldigen als deze spreekt van een ideologische trend binnen Israël richting wat hij ‘Judeo-Nazisme’ noemt. Niet alleen was Leibowitz zelf orthodox-joods, maar ook was hij zestig jaar lang actief in het publieke debat in Israël. Amos Oz noemde hem ‘een van de grootste denkers van onze tijd’.
Van religieuze naar nationale identiteit
In het kort komt Leibowitz’ argumentatie hier op neer:
Met de emancipatie en assimilatie van de Joden in de 19e eeuw heeft er een wezenlijke verschuiving plaatsgevonden in het karakter van het Jodendom. Het kenmerkende aan het Joodse volk was tot dan duizenden jaren lang de Joodse godsdienst geweest; men had geen eigen land, geen gemeenschappelijke spreektaal, geen wereldwijd gedeelde cultuur, maar men had de religie die Joden samenbond en hen maakte tot wat ze waren.
ELDERS - Het is te rustig in Roemenië. Het land is een soort binnenstebuiten gekeerd Oekraïne. Er is veel om over te klagen, maar de Roemenen halen hun schouders op.
De zomer lijkt hun onvrede te sussen, want er is geen beter medicijn tegen misgenoegen dan de zon. Dit terwijl misgenoegen op zijn plaats is. Roemenië heeft namelijk een nieuwe soap voorgeschoteld gekregen met in de hoofdrol de corrupte broer van president Traian Băsescu. Het volkslied van het land gebiedt de Roemenen om te ontwaken. Het wordt tijd.
De toetreding van het Zuidoost-Europese land tot de EU wordt vanuit Nederland, met terugwerkende kracht, vol scepsis bekeken. Voor Roemenië is het lidmaatschap echter een zegen. Niet per se financieel; het binnenharken van Europese fondsen is ingewikkelder dan men dacht. Er is iets veranderd wat belangrijker is dan geld. Het positieve denken is gereanimeerd in een land waarin negativisme door de eeuwen heen welig om zich heen greep.
Dat heeft mijn inziens vooral met één belangrijk punt te maken: corruptie. De Duitse politicus en oud-Europees Commissaris Günter Verheugen zei eens in een interview dat als je hem vraagt ‘wie de meest corrupte landen zijn in de EU, Roemenië en Bulgarije daar niet bij horen’. Sympathiek, maar de reinste onzin natuurlijk. Zolang je doodziek in een ziekenhuis aankomt en eerst de portemonnee moet trekken voordat je wordt behandeld, ben je behoorlijk corrupt. Volgens officiële cijfers zijn alleen Griekenland en Bulgarije nog corruptere EU-leden. Dat vind ik al geloofwaardiger. Corruptie is hoe dan ook al jaren het gesprek van de dag binnen de landsgrenzen van Roemenië, aangewakkerd door de Europese Unie – waarvoor dank.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Als blanke Nederlanders iets doen en daarvoor worden geprezen, opgehemeld als vernieuwers, verfrissers, als erfgenamen van Spinoza enzovoort, terwijl etnische Nederlanders voor precies dezelfde vernieuwende, verfrissende spinozistische acties worden verketterd en uitgekotst, hoe heet dat dan?
Racisme, dat is de naam van het beest. Ik kan er niks anders van maken. […]
We zagen van de week twee treffende bewijzen. Het eerste is de zaak Jamal Nouhi, het Bredase PvdA-raadslid dat gisteren uit zijn fractie werd gezet vanwege zijn homofobe uitspraken. Wij van Frontaal Naakt hebben totaal geen medelijden met Nouhi, want homofobie, daar moeten we niks van hebben. […]
Maar de reacties op Nouhi waren gisteren wel ongekend fel, en dan vooral uit de hoek die wegloopt met websites als GeenStijl en The Post Online. Die horen we nou nooit als GeenStijl-hoofdredacteur Marck Burema een homo uitscheldt voor ‘smerige kutnicht‘, waarna zijn lezers even lekker losgaan over anale seks, smerige nichtenstreken en dat er dus wel degelijk iets mis is met homoseksuelen.
OPINIE - Het recht is geen onpersoonlijke natuurwet, maar een bouwsel gestoeld op morele idealen, die eindeloos multi-interpretabel zijn. En dus is ook de rechtsspraak niet objectief, vindt Jurriën Hamer.
Toen ik niet zo heel lang geleden rechten studeerde en fantaseerde over wat ik later wilde worden, dagdroomde ik weleens over het zijn van een rechter. In mijn verbeelding verscheen ik als een krachtig magistraat, die met verstandige besluiten, scherpe taal, priemende ogen en inspirerende argumenten recht sprak en de goede orde handhaafde. Tot mijn ontnuchtering leerde ik al snel dat de meeste in de realiteit rondlopende rechters meer streefden naar een heel ander ideaalbeeld dan de wijze man: het ideaalbeeld van de onvermijdelijke natuurwet.
Idealiter is de Nederlandse rechter namelijk geen individu met specifieke morele opvattingen, maar een representant van de Nederlandse rechtsorde, in elk relevant opzicht exact hetzelfde als alle andere Nederlandse rechters. Het parlement, gelijk een schepper van de natuur, creëert middels wetten de samenleving, en die onvermijdelijke orde dient simpelweg begrepen en toegepast te worden, in plaats van door individuele rechters aangepast en bepaald. Voor zover er hiaten blijken te zijn in de wet, vult ‘de rechter’ deze hiaten met uitspraken die dezelfde onvermijdelijke logica dienen te hebben als de oorspronkelijke wet zelf.
Wellicht is het dit natuurwetenschappelijke ideaalbeeld dat rechters de neiging geeft zich zo onpersoonlijk mogelijk op te stellen, en in de motivering van beslissingen van de bespreking van feiten in één klap over te gaan naar de juridische conclusie, alsof er eigenlijk maar één evidente uitslag mogelijk was. Het is wellicht dit ideaalbeeld dat rechters doet schuilen achter mystieke slagzinnen zoals ‘naar de omstandigheden van het geval’ en ‘naar redelijkheid’, frases waar het hoofd van menig filosoof flink van zou gaan tollen.
COLUMN - De verontwaardiging van Dennis Boutkan bij het woord dwangarbeid laat zien hoe de PvdA al haar begrip van arbeidsverhoudingen verloren heeft.
‘Schandig en verwerpelijk’. Zo typeert de Amsterdamse PvdA’er Dennis Boutkan in het Parool de gewoonte van de SP om verplicht werken voor een uitkering te betitelen als ‘dwangarbeid’.
Het antwoord volgde enkele dagen later. Volgens de SP en de FNV is ‘dwangarbeid’ precies het goede woord. Dwangarbeid is arbeid tegen iemands wil, onder dreiging van straf. En het gaat hier om gedwongen werk onder dreiging van het wegtrekken van het laatste vangnet. Duidelijk toch?
Maar… met de term dwangarbeid verwijst de SP naar de tweede wereldoorlog, huilt Dennis. Die associatie lijkt mij echter vooral voor rekening van Dennis. Ga niet je tegenstander een tekort aan ‘historische verantwoordelijkheid’ verwijten als je zelf met de Godwin in de discussie komt, Dennis.
Vervolgens begin Dennis in zijn stuk te zwammen over zijn eigen vakantiebaantjes. Dat was ook niet-leuk werk! Dennis meent dat hij daardoor juist veel geleerd heeft over werkverhoudingen.
Deze Arbeids- en Organisatiepsycholoog moet misschien dan maar weer even terug naar de schoolbanken. De werkverhoudingen van de re-integratietrajecten zijn immers fundamenteel anders dan die bij betaald werk. Dat is nu juist het probleem.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Kontrust klinkt in de verte een beetje als Garbage. Maar dan uit Oostenrijk. Meer lederhosen-ongein in deze clip.
OPINIE - Israël heeft de Palestijnse raketaanvallen vanuit Gaza welbewust uitgelokt om de verzoening tussen Fatah en Hamas in de kiem te smoren.
Ik doe meestal mijn best niet al te emotioneel te worden over de dingen waarover ik schrijf, maar deze keer keer heb ik moeite mijn boosheid in bedwang te houden. Bij de Israëlische aanvallen op de Gazastrook (onder de naam ‘Protective Edge’) worden hele families, inclusief oma’s en baby’s, onder het puin van hun huizen bedolven. En dat niet één keer, maar intussen vaker dan ik heb kunnen bijhouden.
Eergisteravond was een café doelwit, waar mensen naar Nederland-Argentinië zaten te kijken. Je zou zeggen dat de gestaalde pro-Israëlkaders nu wel ophouden met de leugen te verspreiden dat ‘Hamas op burgers mikt, terwijl Israël zoveel mogelijk de burgers spaart,’ zoals ik EO-coryfee Andries Knevel afgelopen maandag nog zag twitteren. Maar Israël zal wel met de verklaring komen dat Hamas of de Islamitische Jihad raketlanceerinstallaties onder woonhuizen en cafés had verstopt. En dan zijn deze Israël-gelovigen ook weer gerustgesteld.
Wat natuurlijk volstrekt ontbreekt in elke verklaring of duiding van het nieuws alhier in Nederland, is hoe het allemaal zo gekomen is. Van NRC tot RTL krijgen we te horen dat Hamas op Israël schoot met raketten en dat vervolgens sprake was van een betreurenswaardige escalatie. En intussen horen we – ook uit het kamp van ‘progressieve Israëli’s’ en het zogenoemde ‘vredeskamp’ – dat ‘Israël natuurlijk het recht heeft zich te verdedigen,’ maar ‘dat geweld niets oplost.’
Groot onderzoek: biologisch geteeld voedsel toch beter dan industrieel geteeld voedsel. Meer anti-oxidanten en minder giftige metalen en pesticiden.
Het grootste schip ter wereld, de Pieter Schelte, wordt binnenkort in de Rotterdamse haven afgemonteerd.
Prima toch, zou je denken. Maar dan:
Het schip is vernoemd naar de in 1981 overleden Pieter Schelte Heerema. Hij was de oprichter en topman van scheepsbouwer Heerema. In de Tweede Wereldoorlog was Heerema officier van de Waffen-SS. Hij stond bekend een overtuigd antisemiet en anticommunist. Na de oorlog werd hij gearresteerd. Na zijn vrijlating in 1947 vertrok hij naar Venezuela, van waaruit hij zijn imperium opbouwde. In 1961 keerde Heerema terug in Nederland.
Want hoe moet je dit anders verklaren?
Een bedrijf met slechts één werknemer, dat nog nooit een cent omzet heeft gerapporteerd, houdt de gemoederen op Wall Street bezig. De koers van Cynk Technology, dat te boek staat als socialmediabedrijf, is de laatste weken namelijk om onduidelijke redenen als een raket omhooggegaan.
Inmiddels is het bedrijf vier miljard dollar waard:
Het weinige dat over Cynk bekend is, geeft weinig reden om aan te nemen dat het bedrijf inderdaad miljarden waard is. Uit de laatste financiële gegevens die de onderneming bij de beurswaakhond SEC heeft ingediend, blijkt dat zij tussen 2008 en 2013 in totaal ruim 1,5 miljoen dollar verlies heeft gedraaid. Er werd in die periode niets ondernomen en geen stuiver omzet behaald. Er werkt één man die tegelijk bestuursvoorzitter, financieel directeur en secretaris is, en bijna driekwart van de aandelen bezit.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
