1. 1

    Ik heb de afgelopen weken de Griekenland berichtgeving en discussie uitgebreid gevolgd. Ik ben tot de conclusie gekomen dat beide kampen de situatie verkeerd inschatten. Het is geen nekklem, het is een ongemakkelijke scheiding, waarbij niet alle partijen willen instemmen en de partij die wel wil scheiden de situatie voor de rest onhoudbaar maakt om hen te forceren zelf weg te gaan.

    Het anti-Griekenland kamp denkt vaak in termen als luie Grieken die hun schulden moeten aflossen en daarvoor moeten besparen. Dat kan niet vanwege de werking van basis macro economie.

    Het Griekenland kamp waaronder veel Sargasso redactie/reaguurders en economen zoals Krugman lijkt echter te denken dat de ‘neoliberale’ politieke leiders (cq. Duitsland) de macro economische realiteit niet begrijpen en blind doorzetten op austerity. Dit is echter ook niet waarschijnlijk, de Noord-Europese politici zijn ook zeker niet achterlijk.

    Uit hun handelen maak ik eerder op dat zij deze macro economische werkelijkheid wel onder ogen zien en er van overtuigd zijn dat een Grexit op termijn de enige houdbare oplossing is, danwel voor Noord-Europa het meest voordelige resultaat oplevert. Mede door de enorme schuldenlast, maar ook doordat Griekenland cultureel gewoon anders functioneert (corruptie, belastingontwijking, geen waardeordeel ik heb er zelf gewoond en vind het een geweldig land) en ook in de toekomst niet concurrerend zal kunnen zijn binnen de Eurozone. De andere uitkomst waar zij waarschijnlijk bang voor zijn is dat Griekenland nèt boven water blijft en Noord-Europa tot in lengte van dagen hen zal moeten subsidieren.
    Daarom trachten zij (Schaüble en consorten) zolang zij niet in staat zijn een Grexit zelf politiek te forceren binnen de Eurogroep de situatie zodanig onhoudbaar te maken voor Griekenland dat die zelf uit de Eurozone zullen stappen, danwel dat de boel vanzelf instort en andere partijen zoals het IMF er mee kappen.

  2. 2

    @1

    dat de ‘neoliberale’ politieke leiders (cq. Duitsland) de macro economische realiteit niet begrijpen en blind doorzetten op austerity. Dit is echter ook niet waarschijnlijk, de Noord-Europese politici zijn ook zeker niet achterlijk.

    Zelfs als ze niet achterlijk zijn, kunnen er andere dingen spelen. Politici kunnen
    – selectief informatie krijgen (alleen van de economen die binnen het huidige systeem zitten en niet diegenen die kritische vragen stellen)
    – te weinig tijd en moeite nemen om de zaken werkelijk van de andere kant te bekijken, kritisch na te denken, zich in de ander te verplaatsen, een stapje terug te doen, tot een werkelijk debat te komen waar het niet alleen gaat om het overtuigen van de ander maar vooral ook het leren van de ander
    – het langeretermijnbelang van de mensen in de eurozone niet als enige belang hebben, maar ook de kortetermijn en directe machtsspelletjes een rol spelen (zoals vrienden blijven met Merkel, gevoelig zijn voor de stemmingmakerij in de media en opiniepeilingen.)

    Redenen genoeg waardoor niet-achterlijke politici wel degelijk kunnnen blijven inzetten op een policy waarvan al bekend is dat die niet werkt. Ik zou ook zeggen dat de geschiedenis wel voldoende voorbeelden heeft van dat soort doorstomende politici.

    [quote]Uit hun handelen maak ik eerder op dat zij deze macro economische werkelijkheid wel onder ogen zien en er van overtuigd zijn dat een Grexit op termijn de enige houdbare oplossing is.[/q]

    Hoe maak je dat eruit op? Uitsluitend gebaseerd op de vooronderstelling hierboven, ‘ze zijn niet achterlijk dus ze moeten wel begrijpen wat er speelt en daar een goede inschatting van hebben gemaakt’? Want dat lijkt mij niet sterk genoeg. Kun je specifieke handelingen aanwijzen die duidelijk maken dat ze de bezwaren van Krugman en anderen werkelijk begrijpen?

  3. 3

    @2:
    “Hoe maak je dat eruit op?”

    Op basis van de onwaarschijnlijkheid van het scenario dat ze echt helemaal achterlijk zijn op dit (macro economisch) vlak en op basis van hun handelen en uitspraken. Schaüble geeft inmiddels zelf aan dat de schuldenlast onhoudbaar is, maar kwijtschelding niet binnen de Eurozone mogelijk is. Het IMF komt met harde rapporten dat austerity niet werkt die direct bij de politici en hun adviseurs terecht komen. Er wordt slinks op een ‘tijdelijke Grexit’ gezinspeeld. Het bestraffende en bijna trijterende forceren van maatregelen die Griekenland kapot maken en hen op termijn geen andere keuze laten dan een ‘vrijwillige’ Grexit. Het aannemen van ‘steunmaatregelen’ waarvan nu al bekend is dat die niet zullen werken en bovendien of direct niet zullen worden aangenomen door de verschillende regeringen/instituten, danwel een houdsbaarheidsdatum hebben van maximaal een half jaar waarna een van de partijen eruit stapt. De geforceerde verkoop van Griekse staatsbezitten om nog even te cashen op wat zij aan vermogen over hebben.