vrijDagsluiting – Ulaan

Greased Lightnin’! Er bestaan mensen op de nets die één flimpje plempen op de Tjoetjoe, en dat is dan dit, uit de Gobi.
Hoe kan je daar niet van houden? Elke reiziger is een eenzame ziel, leerden we al, met de illusie van z’n nomadisch kingdommetje. Derhalve is het Djengis die de beschermheer is van elke travellaar. Ook jij daar, opgesloten in een beregend huis, geprangd tussen droom en ‘should have done’, ook jij bent een reizende – het gaat over dislocatie, uiteindelijk, sinds we al die millennia uit Afrika gaan lopen zijn.
Ziet, die twee. Voor hotel Ulaanbaatar: dit koppel. Ze zitten er altijd. Altijd heeft zij de buidel vast, zowel op straat als thuis. De fidele man met ongeknakte trots, maar met miserie als broer – wie van die twee besloot om naar de stad te gaan en te zingen voor centen?
Ah, fuck it. Morgen gaan we naar China.


Wat zouden we zonder de plantenwereld moeten doen? Planten verschaffen ons voedsel. Direct als granen, zaden, groenten en fruit. Maar ook indirect doordat zij als voer dienen voor de beesten die ons voedsel verschaffen in de vorm van vlees en zuivel. Daarnaast winnen wij uit de plantenwereld allerlei materialen zoals hout, katoen en grondstoffen voor o.a. medicijnen. Planten dragen ook bij aan de leefbaarheid van de wereld door CO2 te binden en O2 te produceren. En last bus not least geven zij kleur aan de wereld. Wie de recente foto’s van de Phoenix lander op Mars gezien heeft beseft weer eens hoe ellendig een wereld zonder planten er uit zou zien.
