Quote van de Dag: Post-parsing

The 60 Minutes controversy -- specifically the intense media spin it sparked -- highlights a disturbing rise in a new form of campaign journalism, which might be best described as post-parsing. Here's how it works: A candidate (almost always Hillary Clinton) makes a statement, any statement out of the thousands made on the campaign trail each week, and that statement is seized upon by the chattering class and then dissected in order to determine what the real intention was. Experts pore over the text and announce what the candidate should have said during an impromptu exchange with the media. It's not that the statement in question is wrong, or blatantly malicious, it's that the statement wasn't quite right. It should have been a little bit more this or a little more that. Plus, based upon the pundits' expert training and analytical skills, they're able to spot a deeply disturbing, unspoken meaning right below the surface. Alarmed, they then rush to alert voters. Eric Boehlert verzint een term voor de ook hier al opgemerkte vervelende en zelfs verontrustende nieuwe trend in politieke verslaggeving. Dat Clinton inderdaad opvallend vaak het slachtoffer wordt van post-parsing, wordt volgens mij overigens niet zozeer veroorzaakt door Clinton-haat bij de pers, maar is meer het gevolg van het feit dat Clinton het makkelijkst in deze val trapt omdat ze de minste spreker van de kandidaten is. Ook in Nederland is post-parsing in opkomst. Wouter Bos, die altijd vooral genuanceerd wil overkomen en lange enerzijds-anderzijds betogen houdt waaruit gemakkelijk een zinnetje valt te lichten of te verdraaien, is een geliefd slachtoffer. Wie nog meer?

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

vrijDagsluiting – Ulaan

Dagsluiting

Greased Lightnin’! Er bestaan mensen op de nets die één flimpje plempen op de Tjoetjoe, en dat is dan dit, uit de Gobi.

Hoe kan je daar niet van houden? Elke reiziger is een eenzame ziel, leerden we al, met de illusie van z’n nomadisch kingdommetje. Derhalve is het Djengis die de beschermheer is van elke travellaar. Ook jij daar, opgesloten in een beregend huis, geprangd tussen droom en ‘should have done’, ook jij bent een reizende – het gaat over dislocatie, uiteindelijk, sinds we al die millennia uit Afrika gaan lopen zijn. 
Ziet, die twee. Voor hotel Ulaanbaatar: dit koppel. Ze zitten er altijd. Altijd heeft zij de buidel vast, zowel op straat als thuis. De fidele man met ongeknakte trots, maar met miserie als broer – wie van die twee besloot om naar de stad te gaan en te zingen voor centen?

Ah, fuck it. Morgen gaan we naar China.

 

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Slagveld Tsjaad

Ik had er deze week al over geschreven maar omdat het zo stil blijft, herhaal ik de boodschap nogmaals. Deze week stapt Nederland een nieuwe oorlog in!

Vanuit de zuid-oostelijke stad Goz Beïda opereren 60 Mariniers als verkenningseenheid van een 400 man sterk Iers bataljon. In een ruim honderd kilometer langs strook langs de Soedanese grens moeten zij de 160.000 ontheemden en vluchtelingen van het departement Dar Sila beschermen. Gevaren zijn er in overvloed, anders dan schorpioenen en giftige slangen. Tachtig kilometer verder bij de grensstad Adé wachten honderden soldaten van het Tsjadische Nationale Leger ANT opeen aanval uit Soedan. De diplomatieke betrekkingen tussen de buurlanden zijn in mei beëindigd nadat rebellen gesteund door Tsjaad de Soedanese hoofdstad Khartoum aanvielen. In februari vielen Soedanese rebellen al eerder de Tsjadische hoofdstad N’Djamena binnen. In deze ‘proxy-war’, waarbij de regeringen zich van derde partijen bedienen, zijn dit jaar al honderden doden gevallen. De vraag luidt niet of er gevechten uitbreken. De vraag moet zijn: wanneer. Voor of na de regentijd die nu begint.

Intussen lijken de Nederlandse militairen lijken op het ergste voorbereid in de Tsjadische savanne. Temidden van doornstruiken en laag kreupelhout is de militaire basis ‘Camp Ciara’ afgezet met drie rollen prikkeldraad, vervolgens een brede tankgracht, dan een vier meter hoge aarden wal en opnieuw een sloot. De Nederlandse detachementcommandant majoor Tjarko Leungen wijst wandelend over 250 bij 250 meter grote terrein met witte tenten naar de enorme dieselvoorraad van 250.000 liter.
De pezige Leungen, een verwoed triatlonatleet, erkent dat gevaar dreigt: ”We willen naar de grens maar we gaan er niet zo maar op af. Pas na overleg met de plaatselijke autoriteiten als de prefect.”
De Ierse bataljonscommandant majoor Steve Morgan is niet bang dat 3700 man sterke Europese troepenmacht Eufor klem komt in de binnenlandse strijd tussen de Tsjadische regering en opstandelingen. Frankrijk, die de helft van Eufor-macht levert, heeft begin dit jaar de zittende president Idriss Déby geholpen bij het neerslaan van een opstand. Deze steun was zeer tegen de zin van de anti-regeringsrebellen die ook in de omgeving van Goz Beïda operatief zijn. Morgan: “Het Eufor-mandaat is duidelijk. Bescherming bieden aan vluchtelingen en ontheemden. Raken we betrokken bij de strijd van de vechtende partijen dan hebben we gefaald.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Schermschot #27

Klik op het plaatje en raad uit welke film het schermschot afkomstig is:

Vrouwen

******************************************************

Uitleg van DE SCHERMSCHOTQUIZ: Een filmstill wordt gevangen met print-screen op de computer of via het analoge gat dat tussen tv en fotocamera gaapt. En u mag raden uit welke film de afbeelding komt of anderszins zinnig cinematisch commentaar leveren. Blijven goede antwoorden lang uit in het reactiepampier, dan kan de organisatie aanwijzingen geven. Na pakweg een jaar filmplaatjes raden (eind 2008), zal een prijs aan de beste Sargassale Schermschutter worden toegekend.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De zelfzuchtige planten

weekendlogo123.jpgWat zouden we zonder de plantenwereld moeten doen? Planten verschaffen ons voedsel. Direct als granen, zaden, groenten en fruit. Maar ook indirect doordat zij als voer dienen voor de beesten die ons voedsel verschaffen in de vorm van vlees en zuivel. Daarnaast winnen wij uit de plantenwereld allerlei materialen zoals hout, katoen en grondstoffen voor o.a. medicijnen. Planten dragen ook bij aan de leefbaarheid van de wereld door CO2 te binden en O2 te produceren. En last bus not least geven zij kleur aan de wereld. Wie de recente foto’s van de Phoenix lander op Mars gezien heeft beseft weer eens hoe ellendig een wereld zonder planten er uit zou zien.

Dieren en planten leven in een prettige symbiose, zo lijkt het. Dieren eten de planten op en produceren vervolgens weer voedingsstoffen in de vorm van mest. Doordat dieren ambulanter zijn dan planten kunnen zij die mest in een ruime omgeving rond de planten droppen, waardoor een groter gebied vruchtbaar wordt en de planten zich makkelijker kunnen verspreiden. Bovendien overleven veel plantenzaden de maagsappen van dieren zodat zij zich ook op die manier over een grotere afstand kunnen verspreiden. Tenslotte leveren de dieren een bijdrage aan een aanpassing van de leefomgeving van planten door bijv. ruimte te maken voor groei en concurrende soorten te vertrappen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Spotlight: The Madd

Op vrijdag laat GeenCommentaar zijn licht schijnen op een bekende of minder bekende artiest. Van politiek gedreven zanger(es) tot stevige no-nonsense rock, we bespreken (bijna) elke week een spraakmakende muzikant.

The Madd live bij 3voor12 (Foto: Flickr/ontwerpplus)

Sinds een aantal jaren heeft Den Haag een grootscheeps popfestival: ?Den Haag Beatstad.? Toch wat merkwaardig, want wat je ook van Di-rect, Anouk of Kane kan zeggen: beat maken ze niet. Nee, voor echte beat moet je tegenwoordig naar Rotterdam. Zoals verlopen havenstad Liverpool ooit de Beatles voortbracht, komt uit Rotjeknor het vierkoppig combo The Madd. Het kwartet speelt korte, aanstekelijke liedjes met een duidelijke couplet-refrein structuur en doet z’n uiterste best deze met fluitsolo?s, handclap en koortjes van een vintage sixties-geluid te voorzien. Zelfs orgeltjes, melodieuze samenzang, haar in een scheiding en het aantrekken van een pak worden niet geschuwd. Het prettige is dat het ook resulteert in uitermate fijne liedjes, zoals onderstaande clip van Her Big Man, overigens geregisseerd door Erik ?Spinvis? de Jong, bewijst.


Driekwart van the Madd (Dave von Raven, Richard Bouguet, Schuins en Slammin? Marty Graveyard) leert elkaar kennen op de middelbare school en volgt samen de vooropleiding van het conservatorium. Hoewel ze al eerder in bandjes hadden gespeeld, besluiten ze pas zo?n 2 jaar geleden een serieuze poging te doen. Het plan is eigenlijk alleen een single opnemen en in eigen beheer uitbrengen. Voor ze het wisten staat echter het platenlabel
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een milieuheffing is zélf al een milieumaatregel

Plastic plastic plastic (Foto: Flickr/jschneid)

Achttien miljard leveren allerlei milieuheffingen de schatkist op. Slechts één procent daarvan wordt besteed aan milieumaatregelen. Dat klinkt alsof we met z’n allen belazerd worden en als je sowieso tegen belastingen bent, is dat uiteraard ook zo. Wie milieu belangrijk vindt, stelt echter dat de heffing zélf de maatregel is. Ze werkt echter vooral op de lange termijn.

Een mooi voorbeeld is de verpakkingstax, die binnenkort ingaat. Omdat fabrikanten niet van het ene moment op het andere hun verpakkingsmachines kunnen vervangen, leidt de tax in eerste instantie tot gestegen kosten, die worden doorberekend aan de klant. De prijsdruk van de supermarkten op de fabrikanten blijft echter bestaan. Die fabrikanten hebben vanwege de tax een extra kostenfactor waarop ze kunnen bezuinigen. Zo wordt het op termijn rendabeler om te investeren in nieuwe verpakkingsmachines.

Is het erg dat slechts een fractie van de opbrengsten aan milieumaatregelen wordt besteed? Eigenlijk wel, natuurlijk, omdat er nog zoveel geld voor milieu nodig is. Maar de schatkist moet sowieso gevuld worden en de loonbelasting gaat ook niet allemaal naar de sociale zekerheid, noch de wegenbelasting naar extra asfalt.

In een land met een overschot aan arbeid en schaarste aan grondstoffen is het logisch de belastingdruk te verplaatsen van het eerste naar het laatste. Het gevolg is dat de opbrengst van milieuheffingen relatief steeds minder ten bate van het milieu zelf ingezet zullen worden. Dat is niet erg, omdat het werkelijke effect elders zit.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende