Vijfduizend Amerikaanse adverteerders hebben deze week een opmerkelijke stap genomen door een opt-out regeling aan te bieden voor behavioral targeting – waarbij adverteerders alles bijhouden wat een internetgebruiker doet. Is dit genoeg? Onlangs keek ik even bij onze roze rechterburen van Geenstijl. In de rechterbovenhoek, onder de filmpjes, is een groot reclameblok. Wat werd mij aangeboden? Een kam, een borstel, een speelgoedgitaartje en een speelgoedpianootje van diapers.com. Waar had ik gisteren naar gezocht bij diapers.com, maar niet gekocht? Een kam, een borstel, een speelgoedgitaartje en een speelgoedpianootje. Het advertentiebedrijf dat diapers.com gebruikt, werkt blijkbaar ook samen met Geenstijl. De algoritmen schrijven blijkbaar voor dat de kans groot is dat ik die prullen alsnog ga kopen (nee).
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Harm van der Veen, die lange tijd zelf actief was in de Groninger Kraakbeweging. Vandaag het tweede deel. Dit artikel verscheen eerder in het lokale ledenblad van GroenLinks Groningen. Lees ook deel 1 van dit artikel.
De reactie van de overheid op het kraken heeft zich lange tijd in de sfeer van de jurisprudentie afgespeeld. Niet de politiek maar de rechters reageerden dus op de sinds begin jaren zeventig ontstane behoefte aan wetgeving. Op basis van vaak heel oude wetten die oorspronkelijk bedoeld waren als huisvredebescherming en huurrecht, formuleerden de rechters grenzen en richtlijnen voor de krakers. Er ontstond zodoende een rechtsvacuüm waar de kraakbeweging garen bij spon.
Doordat de overheid politiek verdeeld was, kwam zij dus slechts moeizaam tot nieuw beleid. Menig politicus deelde de mening van de krakers dat veel van de pandeigenaren mede schuldig waren aan de woningnood. Hun panden stonden uit speculatieve overwegingen leeg terwijl er een enorme woningnood was. Een in 1973 ingediend wetsvoorstel voor de ‘Anti-kraakwet’ werd in 1978 door deze onenigheid, na jarenlange politieke discussie, door de regering teruggetrokken uit de Eerste Kamer.
Dit leverde nieuwe wetsvoorstellen op die ook pandeigenaren verplichtten hun maatschappelijke rol te spelen, o.a. in de vorm van wetten die kraken onder voorwaarden legaal maakte. In 1979 diende de regering daarom een wetsvoorstel in voor de ‘Leegstandswet’. Daarover werd opnieuw jarenlang politieke strijd gevoerd. Hoewel deze wet in 1981 door beide Kamers werd goedgekeurd, werd er nog verder gediscussieerd over de uitvoerbaarheid daarvan. Uiteindelijk is slechts een klein deel van de ‘Leegstandswet’ in 1986 in werking getreden. Het deel over het strafbaar stellen van het kraken viel daar niet onder, waardoor je kan stellen dat krakers zelfs meer rechten kregen.
De kogel is door de kerk. Er heeft een zuignap aan te pas moeten komen, maar een nieuwe regering is geboren. En wat voor een. Eentje die steunt op een minderheidscoalitie gedoogd door een partij die net genoeg zetels heeft om het hele gebeuren aan de helft plus één te helpen, met twee dissidenten in de coalitiefractie die zo nu en dan zoet gehouden zullen moeten worden, en een minderheid in het controlerende orgaan waarvan het nog niet gezegd is dat die zich ook zal wijzigen in een meerderheid bij de eerstkomende verkiezingen in het voorjaar – als er de afgelopen jaren één constante factor was in de Nederlandse politiek, dan was het immers wel de wispelturigheid der kiezer.
Het is niet ons feestje dat kabinet, en ze zullen niet spreken namens ons. Wat eraan zit te komen aan maatregelen is een incoherent zootje dat links papt en rechts nat houdt – sociaal-economisch had het misschien wel veel rechtser gekund, dus dat is dan een meevaller, sociaal-cultureel had het zeker veel progressiever gemoeten, dus dat is tamelijk tragisch. Maar goed. Het spel en de knikkers. Er is sprake geweest van walgelijkheden in het baringsproces, en het kind is een gedrocht, maar het is allemaal keurig volgens de regels. Het zal dus moeten worden geaccepteerd. Knarsetandend. Onder protest. Met verbaal gesputter. We maken dan misschien plaats, maar we geven ons niet over.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
We hebben kennis genomen van de situatie in de CDA-fractie en we hebben geconstateerd dat er voldoende steun is voor de politieke samenwerking met het CDA en de VVD. Ik ben ontzettend blij dat we aan de slag kunnen.
Aldus aanstaand premier Mark Rutte van de VVD. Waarmee moet hij het eerst aan de slag wat jou betreft?
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Tot het laatste moment eiste het OM 6 jaar cel
“We’re sitting here as a teaching staff, always short on money, and we’re thinking, ‘Gosh, all the money it takes to fly that helicopter and hire all those people, it would be great to have this for education.’ ”
Het vermoeden dat er op een tuin van een school, gebruikt voor het bekendmaken van scholieren met hoe plantjes groeien, wel eens wietplanten zouden kunnen groeien, leidde tot een stevige politie-inzet. Mooi voorbeeld van verkeerde prioriteiten in het besteden van overheidsgeld.
