Gemeenten zonder vluchtelingen

In april zagen we dat in 264 gemeenten geen reguliere asielopvang is. Op 20 oktober bracht de Volkskrant het nieuws dat zeven gemeenten helemaal niets aan vluchtelingenopvang deden. In de tussenliggende periode verschenen nog wat ander onderzoeken. Een overzicht en meer over die zeven gemeenten. Sargasso onderzocht in een viertal artikelen (6 en 7 april, 19 en 20 april) hoe gemeenten omgingen met de opvang van asielzoekers. Later kwamen NOS (21 april), RTL Nieuws (17 september), het AD (30 september) en de Volkskrant (20 oktober) met soortgelijke onderzoeken. Weinig structurele opvang Sargasso 6 april: Een onderzoekje via de locatiezoeker van het COA (Centraal Orgaan opvang asielzoekers) leert dat in  slechts 23,5% van de 345 gemeenten COA-vestigingen zijn. Sargasso 7 april: "Als gemeenten die nog geen  opvang hebben evenveel opvang zouden creëren als gemeenten van gelijke grootte (= zelfde aantal inwoners) al doen, zouden er ruim 26.600 bedden meer beschikbaar zijn geweest". Waar had een deel van die extra capaciteit ontwikkeld kunnen worden? Misschien lag het antwoord bij de NOS op 21 april: Van de vijftig grootste gemeenten zijn er drie die de afgelopen twaalf jaar geen asielzoekers hebben opgevangen. Het gaat om Roosendaal, Delft en Westland. Rijke versus arme gemeenten Sargasso 19 april en 20 april: EenVandaag (AvroTros) concludeerde in maart 2022 dat van alle gemeenten de armste 25 procent veel meer vluchtelingen opnemen dan de 25 procent rijksten. Wij zochten uit hoe dat een maand later lag: De armste 25 procent nemen zo’n 9.668 vluchtelingen op, terwijl de 25 procent rijksten maar 215 vluchtelingen opnemen. RTL Nieuws bracht op 17 september 2022 het bericht dat 194 gemeenten de laatste tien jaar geen asielopvang bieden. De opvang van asielzoekers komt terecht op de schouders van 151 gemeenten, die in de afgelopen tien jaar wel langdurige opvang hebben geboden. Verder ontdekte RTL Nieuws dat de 25 armste gemeenten van Nederland veel vaker (88 procent) een opvanglocatie voor asielzoekers hebben dan de 25 rijkste gemeenten (12 procent). Het AD kopte op 30 september dat 251 Nederlandse gemeenten geen langdurige asielopvang hebben, met als excuus: “We vangen toch al Oekraïners op”. De Volkskrant (achter betaalmuur) meldde op 20 oktober dat tweederde van de gemeenten het afgelopen decennium geen bijdrage leverde of alleen een tijdelijke opvang, noodopvang of crisisnoodopvang bood. En, zo schreef de Volkskrant: Zeven gemeenten hebben geen enkele opvang. Geen azc. Geen noodopvang. Geen crisisnoodopvang. En nee, ook geen Oekraïners. Laten we daar eens aanhaken en die zeven gemeenten nader bekijken. Alphen-Chaam De gemeente Alphen-Chaam heeft wel tijdelijk een aantal Oekraïense vluchtelingen opgevangen. Een groep werd overgenomen van de naburige gemeente Baarle-Nassau. De vluchtelingen verkasten van het ene vakantiepark naar het andere. Op 31 mei werden de mensen opgevangen in vakantiepark de Flaasbloem in Chaam. Om er half juli weer uitgebonjourd te worden, want de afspraak was maar tijdelijk. De groep werd doorgestuurd naar Tilburg. Het verschijnsel ‘tijdelijke opvang’ met als gevolg dat groepen vluchtelingen van hot naar her worden gestuurd, is geen incident maar een trend. Drimmelen In de buitenhaven van Lage Zwaluwe (gemeente Drimmelen) komt van medio november 2022 tot 2 april 2023 een rivier-cruiseschip te liggen. Er is plaats voor maximaal 144 Oekraïense vluchtelingen (bron: gemeente Drimmelen). In 2016 werd er volgens berichtgeving van het AD in Drimmelen gewerkt aan diverse scenario's voor de opvang van statushouders. Erg succesvol is dat blijkbaar niet gelopen want in 2021 meldde BN De Stem dat Drimmelen te weinig vluchtelingen heeft opgevangen. Althans, volgens de provincie. Maar de gemeenteraad was niet van zins die achterstand in te halen. Volgens het laatste overzicht huisvesting vergunninghouders (per 1 oktober 2022) ligt Drimmelen wat dat betreft inmiddels op de goede koers. Midden-Delfland De gemeente Midden-Delfland verklaarde tegenover de Volkskrant wél ‘actief in de opvang’ te zijn. Een woordvoerder liet weten dat er in opdracht van de Veiligheidsregio 51 plekken zijn. De Volkskrant citeerde de woordvoerder aldus: ‘Deze mensen verblijven in opvanglocaties buiten Midden-Delfland, maar wij hebben daar wel zelf afspraken over gemaakt met de omliggende gemeenten.’ En wat blijkt? De vluchtelingen zijn opgevangen in een noodopvang in het naburige Monster (gemeente Westland). Ondertussen zegt de gemeente te werken aan ‘langer durende opvang’. Dat zou in één tot twee jaar gerealiseerd kunnen zijn. Dan moeten eerst de gemeente en de corporatie Wonen Midden-Delfland het met elkaar eens worden. De gemeente denkt aan 24 tijdelijke eengezinswoningen, de corporatie ziet liever appartementen. Eerder ging het ook niet zo vlot in Midden-Delfland. In 2015 stelde Midden-Delfland voor 75 tot 100 asielzoekers in semi-permanente woningen te huisvesten. De woningen zouden begin 2016 klaar kunnen zijn. Maar in maart 2016 bleek dat de gemeenteraad nog flink verdeeld was over wat men ‘de juiste spreiding van asielzoekers’ noemde. In juni 2016 was men zo ver dat voor het einde van dat jaar de tijdelijke woningen gereed zouden zijn. Hopelijk gaat het nu voorspoedig met ‘de kansen die de gemeente Midden-Delfland ziet om in Maasland 24 woningen neer te zetten voor vluchtelingen’. Molenlanden In Groot-Ammers (gemeente Molenlanden) worden sinds 18 oktober de eerste gezinnen uit Oekraïne opgevangen. Men verwacht in totaal 50 Oekraïense vluchtelingen te helpen. Van de 50 plaatsen zijn er 36 bestemd voor vluchtelingen die al bij particulieren in Molenlanden verbleven. In juli kreeg de gemeente de opdracht om 22 statushouders versneld te huisvesten. Of dat al is gebeurd hebben we niet kunnen vinden. De verantwoordelijke wethouder maakte zich in ieder geval geen zorgen want “de 22 versneld te huisvesten statushouders tellen gewoon mee in de taakstelling voor de tweede helft van 2022”. Roerdalen Met een burgemeester die blijkbaar bij de hardcore VVD’ers hoort die Nederland wel vol genoeg vinden, is het geen verrassing dat er in de gemeente Roerdalen geen reguliere of noodopvang voor vluchtelingen  is. De gemeente Roerdalen wil wel de huisvesting voor vluchtelingen uit Oekraïne en statushouders regelen in samenhang met huisvesting voor eigen inwoners (urgente woningzoekers en starters). Het plan: in ieder dorp komen kleine woonerfjes. In de zes dorpen (Herkenbosch, Melick, Montfort, Posterholt, Sint Odiliënberg en Vlodrop) komen zes tijdelijke woningen voor gemiddeld 24 nieuwe bewoners.  In totaal zou het dan gaan om 6 huizen voor statushouders, 18 voor Oekraïners en 12 voor urgente woningzoekers uit de eigen gemeente. De tijdelijke woningen zijn pas in de loop van 2023 klaar. Ondertussen is opvang voor Oekraïense vluchtelingen in voorbereiding. Per 15 november komt er een gemeentelijke opvang voor maximaal 70 Oekraïense vluchtelingen. Ze zullen in vijf groepsaccommodaties worden gehuisvest voor een periode van maximaal 1 jaar. Rozendaal In maart wilde de gemeente Rozendaal wel wat ruimte maken in het gemeentehuis om Oekraïners op te vangen. Gewoon een deel leegruimen en alleen de balie openhouden voor het publiek. Dan konden er voor 1 tot 2 nachten wat mensen slapen. “Maar alleen bij uiterste nood”, sprak de burgemeester. De Veiligheidsregio is niet op het aanbod ingegaan (De Gelderlander, 11 maart 2022). In Rozendaal wonen vier Oekraïense vluchtelingen bij particulieren. Maar er zullen nog 46 meer gehuisvest moeten worden. Dat pakt de gemeente voortvarend aan. Er wordt onderzocht waar mogelijkheden zijn voor flexwoningen. Als daar opties voor gevonden zijn gaat er eerst met de buurt en de gemeenteraad worden gepraat. Eind dit jaar is er meer duidelijk (ook De Gelderlander, 29 september 2022, (betaalmuur). Schiermonnikoog De gemeente Schiermonnikoog deed in maart een oproep aan haar inwoners om vakantieverblijven beschikbaar te stellen voor de opvang van Oekraïense vluchtelingen. Zo konden in april twee locaties gereed gemaakt worden voor opvang van ongeveer 15 mensen. Op 12 april werd bekend gemaakt dat één gezin naar Schiermonnikoog zou komen. En dat was Schiermonnikoog. Althans voor zover bronnen op het wereldwijde web laten zien. Tot slot Een deel van de zeven gemeenten die de Volkskrant op de korrel had, blijkt dus wel iets te doen aan vluchtelingenopvang. Of heeft dat tijdelijk gedaan. Tijdelijk en dan soms ook nog heel minimaal. De genoemde gemeenten zijn beslist niet de enigen met zulk beleid. Landelijk zijn er ondertussen wel twee trends zichtbaar: 1. Structurele opvang komt er niet want veel gemeenten vinden dat ze wel aan hun humane plicht hebben gedaan met tijdelijke opvang. Kortdurend, kleinschalig en in accommodaties waar langdurig verblijf niet wenselijk is (boten, hotels, vakantiehuisjes, sloopwoningen, leegstaande bedrijfspanden). En 2. De flexhuisjes gaan er komen. Er verschijnen berichten dat die geschikt zullen zijn voor periodes van 5 tot maximaal 10 of 12 jaar. Voorspelling? Die flexlocaties worden de getto’s van het wereldleed.

Closing Time | Ursonate

Poëzie wordt muziek als het een klankdicht is. U ziet en hoort de beroemde Ursonate van Kurt Schwitters, uitgevoerd door het Amsterdam Merz Koor.

Dat is een van de vele projecten geïnitieerd door Luc Ex (a.k.a. Luc Klaasen). Hem kennen we van de jaren dat hij bassist was bij het roemruchte The Ex.

De Ursonate, dit jaar 100 geworden, is in Nederland bekend geraakt door de uitvoeringen van Jaap Blonk. Een versie dioor Kurt Scwitters zelf uitgevoerd hoor je hier, een bewerking van Jaap Blonks versie zie je daar.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Petra B. Fritz (cc)

Wanneer is het oké om aan DNA te sleutelen?

COLUMN - van Rosa van den Dool.

In de wereld van de genetica is steeds meer mogelijk. Als het aan dr. Sabine Fuchs ligt, zal het niet lang meer duren voordat we ernstige genetische aandoeningen gaan behandelen met genetische therapie.

Genetische modificatie is niets nieuws: wetenschappers sleutelen al decennia aan het DNA van gewassen, bijvoorbeeld om ze een andere kleur te geven of om ze resistent te maken tegen bepaalde bacteriën. Maar in 2020 stond de wereld toch even op zijn kop, toen de Nobelprijs voor de scheikunde werd uitgereikt aan de twee onderzoeksters die de Crispr-Cas9-techniek ontwikkelden. Met deze techniek zou het namelijk een stuk makkelijker en goedkoper worden om ook aanpassingen te doen aan menselijk DNA. En dat klinkt misschien gevaarlijk, maar het tegendeel is waar: genetische modificatie kan namelijk als therapie worden gebruikt voor de meest ernstige erfelijke ziektes.

Voor kinderen met metabole ziekten kan gentherapie levensreddend zijn. Kinderarts dr. Sabine Fuchs doet onderzoek naar een veelbelovende, nieuwe vorm van gentherapie die nauwkeuriger is dan Crispr-Cas9: prime-editing. Tijdens de tweede editie van Het zit (niet) in je genen vertelde ze over haar onderzoek. Wat kunnen we bereiken met deze techniek, maar ook: waar liggen de grenzen van wat we moeten willen?

Foto: © Sargasso logo Goed volk

De riddersprong van Sigvat Leirholar

ACHTERGROND - In het Jotunheimen National Park – de naam betekent ’thuis van de reuzen’ – ten noordoosten van de Noorse stad Bergen, stroomt de rivier de Sjoa met een totale lengte van 98 kilometer. De rivier ontstaat uit het smeltwater van de oostelijk gelegen gletsjers en stroomt uiteindelijk via fjorden richting zee.

Het Jotunheimen National Park is één van de meest bekende Noorse wildernislocaties. Het telt niet minder dan zestig gletsjers, diverse watervallen en cataracten. Ook zijn hier de hoogste bergtoppen van Noorwegen; ze komen tot boven de 2300 meter. Wie het gebied op Google Maps opzoekt, verdwaalt al snel in de enorme hoeveelheid rivieren en stromen, want zoals bijna elk fjordengebied in Noorwegen is het een schier onontwarbare geografische kluwen.

(foto C.T.A.A. Overduin)

De nog rustige Sjoa zoals die stroomt vanaf de gletser naar het westen

Sage

In het dal van de Sjoa is een in de plaatselijke folk-lore bijzondere plaats, genaamd de Ridderspranget oftewel Riddersprong. Hieraan is een sage verbonden die (zoals de meeste sagen) voorhanden is in diverse varianten. De sage is aan het eind van de negentiende eeuw vastgelegd door historicus en folkloreverzamelaar Ivar Kleiven.

Omdat het ondoenlijk is alle varianten te behandelen, geef ik hierbij de grote lijnen weer, die in (bijna) alle versies voorkomen. De sage biedt diverse historische aanknopingspunten, zodanig zelfs dat het mogelijk is dat het hier een mondeling doorverteld historisch verhaal betreft, uiteraard in de loop der tijden op diverse manieren aangepast zoals dat gaat in de mondelinge traditie.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Bert Kaufmann (cc)

Alles moet anders

RECENSIE - Hoe moet je een boek recenseren dat geboren is uit onvrede met ‘de staat en de ontwikkeling van het Nederlandse recensielandschap’? Merlijn Olnon, oprichter en hoofdredacteur van De Nederlandse Boekengids (dNBg), mist recensies die ‘niet alleen gaan over de inhoud van de besproken boeken maar bovendien over de plaats en het belang (of het gemis daaraan) van boeken binnen oeuvres en genres, in de boekencultuur in bredere zin en zelfs in de wereld daarbuiten.’ Met het voorbeeld van The New York Review of Books voor ogen begon Olnon, eerder boekhandelaar en redacteur van De Gids, in 2015 met de uitgave van dNBg,  een tijdschrift voor boekenessays, de bredere, dieper gaande, meer gedegen variant van die magere recensies die overgebleven zijn in een verschralend boekenlandschap. Nu heeft Olnon vijfentwintig van die essays uit de periode 2017-2022 gebundeld onder de titel Alles moet anders.

Ik heb alle begrip voor klachten over hedendaagse recensies, vooral voor het bijzonder smalle, weinig diverse en afnemende aanbod van boekbesprekingen in onze kranten en tijdschriften. Maar een boekenessay naar aanleiding van een bundel met vijfentwintig boekenessays over een brede range van onderwerpen (economie, politiek, cultuur, geschiedenis) lijkt mij wat te veel gevraagd. Wel wil ik een paar interessante essays uit Alles moet anders bespreken die de titel van de bundel volledig recht doen.

Foto: Even pauze in het T-rex Restaurant in de groene zone van het museum © foto Wilma Lankhorst.

Een nacht in het museum met Kunst op Zondag

Dit verslag voor Kunst op Zondag komt vanuit het Natural History Museum in Londen. Vanaf zijn hoge marmeren troon kijkt Darwin ons aan. Het skelet van een grote blauwe walvis (Balaenoptera musculus) dat voor hem hangt, overspant de grote ontvangstruimte van het museum. Een bezoek aan dit museum met ruim 80 miljoen ‘bewoners’ voelt als in de film ‘Een nacht in het museum’ een boek van Milan Trenc en een film met Ben Stiller. In dit museum ‘wonen’ beroemde historische dieren, de collectie varieert van minuscuul klein tot mega groot. De toegang is gratis.

Natural History Museum In het midden op zijn troon zit Darwin, hij houdt alle bezoekers goed in de gaten © foto Wilma_Lankhorst.

In het midden van de Hintze Hall, op zijn troon, zit Darwin (1885)         © foto Wilma Lankhorst. Beeld © Joseph Boehm (1834-1890)

Charles Darwin en de Beagle

Charles Robert Darwin (1809-1882) is bekend en beroemd vanwege zijn evolutietheorie. Zijn theorie beschrijft hij in 1859 in de eerste uitgave van het boek ‘On the Origin of Species’. Hierin lees je dat ontwikkeling van soorten wordt gestimuleerd door natuurlijke selectie, de ‘survival of the fittest’. Van 1831-1836 reisde hij mee op de onderzoekreis aan boord van het zeilschip de Beagle. Op deze wereldreis bezochten ze Zuid-Amerika, Australië, het zuiden van Afrika en verschillende eilandengroepen in de Grote en Indische Oceaan. Overal bestudeerde Darwin de plaatselijke dieren, planten, fossielen en de geologie. Na deze reis heeft hij veel tijd gewijd aan het onderzoeken en het classificeren van de verzamelde voorwerpen. Zo ontwikkelde hij zijn theorie over het ontstaan van soorten.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Closing Time | Klepperdeklep

In onze rubriek ‘ritme-instrumenten’ hoort en ziet u vandaag de ‘bones’. Beenderen dus. En waar lijkt dat op?

Nee, niet de lepeltjesmuziek. Wel is het sterk verwant aan kleppermuziek. Waarschijnlijk zijn er nog maar weinig mensen die het oudhollands liedje ‘Klepperdekklep’ kennen. AVRO’s Kinderkoor zong in 1933:

Klepperde, klepperde klep klep klep,
‘k Ben zo blij, dat ik, ‘k ben zo blij, dat ik,
‘k Ben zo blij, dat ik ze heb.

Foto: Bron: Livius.org

Plato (2): Plato’s politieke indeling

ACHTERGROND - [Dit is de tweede aflevering van een reeks over de Atheense filosoof Plato, die veel mensen vooral kennen om zijn zogenoemde ideeënleer, om de Platonische liefde en om zijn ideale filosofenstaat. Dat is echter wat misleidend. Plato’s filosofie is breder en gaat dieper.] 

Geboren in 427 v.Chr. werd Plato volwassen tijdens de door Athene verloren Dekeleïsche Oorlog. De Atheense politiek ging door een crisis en oogde instabiel. Dat gold ook voor Griekenland in het algemeen, waar de ene oorlog volgde op de andere. De afzonderlijke stadstaten hadden onderling sterk verschillende politieke systemen, waarin de macht op uiteenlopende manieren werd verdeeld. Het had zijn weerslag op het denken van Plato. Hij houdt zich in zijn oeuvre weliswaar niet bezig met de alledaagse politieke zaken, maar des te meer met de filosofie van het politieke.

In China hadden denkers al eerder over politiek gefilosofeerd, maar in het Westen is Plato de eerste die er echt fundamentele theorieën over opstelt. Hij stelt daarbij de vraag die misschien wel het meest kernachtig samenvat waar politiek om draait: hoe moet een samenleving het best ingericht worden?

Typologie

Plato sluit aan bij een in zijn tijd gangbare indeling van de bestaande politieke systemen. Het criterium daarbij is welke groep de macht heeft. Hoewel hij daarbij niet rechtstreeks verwijst naar de bestaande stadstaten in zijn tijd, herkennen we ze wel terug in de typologie van staten die hij maakte:

Poetry du Jour | De verminkte, koude bruidegoms van Rusland

De naar Georgië uitgeweken Russische dichteres Daria Serenko, schreef een bitter en macaber prozagedicht, gepubliceerd in The New York Review of books, over de soldaten van het Russische leger, de gesneuvelden, die retour teruggaan in een kist, naar hun bruiden die nu hun weduwen zijn: De Bruidegoms

 

And they are horrifying, these bridegrooms. They are not just blue and reeking like an abattoir, they also have individual injuries: the guts of one are hanging loose, half the face of another is baked together and runny, yet another is missing both legs.

Closing Time | Grote boze wolf

Er was eens, heel lang geleden, een opvoedkundige die ontdekte waarom de jeugd van destijdswoordig zich zo verveelde. Saai, klaagden zij. Zo saai.

De opvoedkundige keek eens naar wat de jeugd allemaal had. De jeugd had alles! Ja, zelfs een toekomst! Kom daar vandaag nog maar eens om…

Had de jeugd echt alles? Nee, er miste iets. De opvoedkundige moest goed kijken maar zag uiteindelijk wat er mankeerde. Angst! De jeugd was nergens bang voor, want er wás niets om bang voor te zijn.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende