Politie mag telefoon niet meer zomaar doorzoeken
Kleine overwinning voor de privacy.
Zondag is het World Press Freedom Day. Wereldwijd, ook in Europa, is de persvrijheid in het afgelopen jaar achteruitgegaan. In Portugal dreigt de persvrijheid in de verkiezingsstrijd ernstig beknot te worden. Er is een wet in de maak die media verplicht al het nieuws over aanstaande verkiezingen vooraf voor te leggen aan een commissie van de overheid die moet beoordelen of er wel voldoende evenwichtig over alle partijen wordt bericht. De kans is groot dat de wet wordt aangenomen, want de grote partijen in het parlement zijn er voor. De media zijn uiteraard fel tegen de maatregel gekant. "Het zou het einde van objectieve journalistiek over de verkiezingen betekenen", zegt vakbondswoordvoerder Isabel Nery aan de telefoon vanuit Lissabon tegen Trouw (betaalmuur). "Dit is openlijk pleiten voor censuur."
Kleine overwinning voor de privacy.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
COLUMN - ‘Cyberoorlog staat op uitbreken,’ kopte de krant vorige week. Het klonk bijna opgetogen. Maar zoals nerds al aan het eind van de jaren negentig doorhadden; alles waar het predicaat cyber bijgeplakt werd, was gekunsteld hip of marketingpraat, of erger: allebei. Cybersex. Cybernaut. Of (gruwel) cyberfeminisme. En nu dus: cyberoorlog.
Catastrofale aanvallen staan te wachten, wist de deskundige, de virtuele oorlog is ons voorland. Her en der voeren kwaadwillende clubjes dergelijke aanvallen al uit, overal staat de malware klaar, hield de deskundige ons voor. Het wachten is op een schurkenstaat die al die initiatieven aaneen klinkt, en dan rijst-ie in alle omvang op: de cyberoorlog. Nou, berg je dan maar!
Waarom klonk dat nou bijna verlekkerd?
Misschien omdat de man verdiende aan het spinnen van zulke apocalyptische visioenen: voor HP werkt hij aan de virtuele veiligheid van overheden, en ja, dat concept moet verkocht worden. Of misschien was het omdat het rijtje van verdachte staten dat hij noemde, het aloude rijtje was: Iran, Noord-Korea, China. (Irak is uit de vaste opsomming weggevallen en wordt binnenkort vervangen door ISIS. Of beter: CyberIsis, om nog eens te benadrukken hoe eng ze zijn.)
Opmerkelijk is dat de man Israël en de VS niet in het rijtje plaatste: de twee enige overheden van wie tot nu toe bekend is dat ze doelgericht een computervirus op een ander land hebben losgelaten, Stuxnet, dat onverwacht – maar dat heb je nu eenmaal snel met computervirussen – ook buiten Iran opdook. Dat maakte zijn verhaal ineens wat hol. Oude schurkenwijn verkopen in nieuwe, en dus hoger geprijsde zakken – dat was wat hij deed. De oude riedel: zij zijn de vijand en wij moeten onszelf beter bewapenen. Met cyberbewapening! En we moeten de systemen van de vijand binnendringen om aanvallen te voorkomen!
ELDERS - De Israëlische ‘Hotline voor Vluchtelingen en Migranten’ heeft gemeld dat er onder de ongeveer 30 meest Ethiopische mannen die door ISIS in Libië zijn geëxecuteerd, drie Eritrese asielzoekers waren die tevergeefs hebben geprobeerd asiel te krijgen in Israël. ISIS in Libië verspreidde zondag een video waarop een groep van 18 en een andere groep van 12 mannen waren te zien die respectievelijk werden doodgeschoten en onthoofd. De drie Eritreeërs werden daarop herkend door hun familieleden en vrienden.
Volgens de krant Haaretz (die lof verdient dat zij dit meldt) zat één van de drie gevangenen in de ”open” gevangenis Holot voor hij – op aandringen van het Israëlische ministerie van Binnenlandse Zaken – besloot een papier te tekenen dat hij Israël vrijwillig verliet.
Een familielid vertelde dat Israël hem vervolgens had gedumpt in Rwanda, waar hij niet werd geaccepteerd. Daarna ging hij naar Soedan waar hij ook illegaal was en vandaar naar Libië in de hoop met een boot naar naar Europa te kunnen gaan. Volgens zijn familielid was die boot tegengehouden en teruggestuurd naar Libië. Hij zou daarop zijn gearresteerd. Hoe hij in handen van ISIS was gekomen was onduidelijk. Volgens het familielid deed een verhaal de ronde dat de gevangenis door ISIS was overvallen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
When nonviolence is preached as an attempt to evade the repercussions of political brutality, it betrays itself. When nonviolence begins halfway through the war with the aggressor calling time out, it exposes itself as a ruse. When nonviolence is preached by the representatives of the state, while the state doles out heaps of violence to its citizens, it reveals itself to be a con. And none of this can mean that rioting or violence is “correct” or “wise,” any more than a forest fire can be “correct” or “wise.” Wisdom isn’t the point tonight. Disrespect is. In this case, disrespect for the hollow law and failed order that so regularly disrespects the rioters themselves.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
DATA - Sinds 2005 daalt de geregistreerde criminaliteit in Nederland, ook in 2014 weer. En gelukkig steeg dit jaar het oplossingspercentage. Kortom, tijd voor een feestje?
Hier uw jaarlijkse update.
De absolute aantallen:

Per 1000 inwoners:

Democracy Now!, vanuit Den Haag, over Baltimore.
I’ve been to protests In Istanbul and Greece. I’ve seen windows smashed, graffiti drawn, Molotovs prepared, and things set alight. Still, the situations where lighter skinned people were filling the photographs: protests. When darker skinned people are involved? Riots. The decision to call one riots and the other protests has nothing to do with the amount of violence in the demonstrations. Violence is a realistic factor, and sometimes, a tactic, in all of these protests. Resisting is never peaceful. If the State fears you, it will crack down on you violently, despite your kumbaya circle.
CARTOON – ‘Droney’ de drone (een creatie van de kersverse Pulitzer-finalist Tom Tomorrow) over de recent bekendgemaakte drone-aanval waarbij de westerse gijzelaars Giovanni Lo Porto en Warren Weinstein omkwamen.
ANIMATIE - Beveiligingsexperts van Fox-IT zijn erin geslaagd om een bepaalde hackmethode van de NSA en de GCHQ, de zogenaamde Quantum Inserts, te detecteren. In deze animatie laat Fox-IT zien hoe zo’n hackaanval in z’n werk gaat.
Deze methode hebben de NSA en de GCHQ gebruikt om o.a. Belgacom en de OPEC te hacken. Een ander voorbeeld van deze hackmethode is China’s Great Cannon.
Meer achtergrond bij Wired of het blog van Fox-IT.
(via)
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.