Hoe de politie de sociale media afstruint

Als alles goed gaat mogen we volgend voorjaar een oordeel geven over de bevoegdheden van de inlichtingendiensten volgens de zogenaamde 'sleepwet'. Buro Jansen & Janssen kreeg onlangs inzage in stukken over de 'sociale media surveillance' van de Nederlandse politie. Ook daar zijn nog wel wat vragen bij te stellen. Buro Jansen & Janssen heeft door middel van een aantal Wob-verzoeken inzicht proberen te verkrijgen in 'social media surveillance' in Nederland. De Nederlandse overheid is niet transparant en heeft slechts een beperkt aantal documenten openbaar gemaakt. De bevindingen van Jansen & Janssen zijn hier te vinden. Ik haal er een paar punten uit. Publiek-private samenwerking Het eerste dat opvalt is dat de politie voor het napluizen van de sociale media gebruik maakt van commerciële bedrijven. Genoemd worden Coosto, OBI4wan en HowAboutYou. Dit zijn zogenaamde reputatiemanagementbedrijven die het internet afzoeken op uitingen over opdrachtgevers. Die kunnen daar vervolgens hun pr en marketing op afstemmen. De technologie van Coosto en OBI4Wan wordt ingezet bij het verwerken van meldingen en aangiften en in Real Time Intelligence Centers (de meldkamers waar alle info van het internet bij elkaar komt), bij de opsporing en in het algemeen voor social media surveillance.

Zesde ambtenaar Flint wordt aangeklaagd

De procureur-generaal van Michigan heeft laten weten dat ze dr. Eden Wells gaat aanklagen wegens dood door schuld. Wells was de ‘chief medical officer’ van de staat Michigan.

Eerder dit jaar werd ze al aangeklaagd wegens obstructie van de rechtsgang omdat ze onderzoekers zou hebben geprobeerd te misleiden.

In 2014 gaf gouverneur Rick Snyder speciale ambtenaren bijzondere bevoegdheden om in de grijpen in de financieel noodlijdende stad Flint. Die verlegden de watervoorziening van Detroit naar de rivier de Flint. Dat zou de stad geld besparen.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: pang yu liu (cc)

Benoemer Wierd Duk vraagt zich af waarom er benoemd wordt

(screenshot)

Ja, ik weet het, het zijn Wierd Duk en Leon de Winter. Maar toch, na de dodelijkste schietpartij in de Amerikaanse geschiedenis hoor je de vraag vaker. Het is een beetje het pesterige “equivalent” van de vraag die vaak door mensen ter linkerzijde van het politieke spectrum gesteld wordt: waarom was het relevant om de afkomst van de dader te vermelden? Het is een opzichtige poging om links hypocrisie te verwijten, want benoemer pur sang Duk kan daar niet tegen zijn toch?

Natuurlijk is het stellen van de vraag al flauw omdat de achtergrond van de dader bij dit soort gelegenheden altijd wordt vermeld, zonder uitzonderingen. Er zijn dan ook weinig mensen ter linkerzijde die tegen het benoemen van de moslimachtergrond van een aanslagpleger zijn, juist omdat dat daar wél relevant is. Het gaat bij linkse kritiek op het benoemen van afkomst en geloof dan ook niet om terrorisme, maar om “gewone” misdaden, bijvoorbeeld inbraken en mishandelingen. Daarbij is de band met een specifieke gemeenschap totaal niet duidelijk.

Maar ook als links dat wel zou vinden is er een simpel antwoord: het wel of niet benoemen van een dader als wit of moslim is niet gelijkwaardig. Omdat als je het niet zegt, mensen er per definitie vanuit gaan dat de dader een moslim is. En dat dan alle moslims er direct op aangekeken worden, zich moeten verantwoorden en zich moeten uitspreken tegen het geweld, zelfs als dat aan de andere kant van de wereld plaatsvindt.

Foto: copyright ok. Gecheckt 25-10-2022

Privacy – death by a thousand cuts

OPINIE - Privacy is niet tastbaar. Het verlies van privacy is niet voelbaar. Daarom heeft u vast niet gemerkt dat uw privacy in de laatste 15 jaar door vele kleine sneetjes is verdwenen. En waarschijnlijk ook niet dat er vlak voor de zomer nog een stevige hap uit genomen werd. Door de Staat, wederom.

U weet wel, die Staat die er voor de burgers is. Die Staat met een grondwet waarin het recht op privacy keihard is vastgelegd. Die Staat mag u vanaf 1 januari altijd afluisteren, altijd meekijken met wat u op internet doet en altijd uw DNA opslaan.
Tenzij we dat tegenhouden via een referendum.

Maar voordat ik verder ga over dat referendum, eerst even wat meer over hoe we nu onze privacy al jaren aan het verliezen zijn.

Al vanaf begin deze eeuw neemt het parlement ieder jaar een paar wetten aan waarin een bepaald aspect van uw privacy wordt aangetast. Dat is nooit het doel van de wetten uiteraard. De meeste van die wetten zouden de veiligheid moeten verbeteren.
Zo moeten alle grote financiële transacties gerapporteerd worden, heeft iedereen permanent een legitimatiebewijs nodig (ook bij het stemmen), kunnen de uitleengegevens van bibliotheken opgevraagd worden, wordt u kentekenplaat bij willekeurig ritje meerdere malen gescand, moeten artsen en psychiaters in detail aan verzekeraars vertellen wat er met patiënten aan de hand is, wordt bijgehouden met wie u mailt en belt en welke websites u bezoekt, mag u overal preventief gefouilleerd worden en wordt al vanaf de geboorte van ieder kind middels ruim duizend vragen alles vastgelegd over zijn of haar wel en wee en dat van de ouders.

Foto: kudinov_dm (cc)

De niet-burgers van Letland

ELDERS - In EU-lidstaat Letland zijn niet alle burgers gelijk voor de wet.

De president van Letland, Raimonds Vejonis heeft het geprobeerd. Hij wilde een eerste stap zetten naar de beëindiging van de discriminatie tussen groepen burgers in zijn land. Maar hij zag vorige week zijn voorzichtige poging stuk lopen op een conservatieve meerderheid in het parlement. Vejonis’ voorstel was om vanaf volgend jaar nieuw geboren kinderen van zogenaamde niet-burgers meteen de Letse nationaliteit te geven. Niet-burgers zijn inwoners van Letland die geen staatsburger zijn, in hoofdzaak mensen die zich in het verleden vanuit andere delen van de voormalige Sovjet-Unie in het land hebben gevestigd. De rechtse Nationale Alliantie, dreigde de regeringscoalitie op te blazen, als het voorstel zou worden aangenomen. Het leidde tot afscheiding van vier leden van een andere coalitiepartner, de Eenheidsfactie, die wel voor het voorstel van de president stemden. Het is tijd om een einde te maken aan de tijdelijke status van de niet-burgers en vooruit te kijken, aldus de voorstanders.

Het belangrijkste argument van de tegenstanders van Vejonis’ voorstel was dat de niet-burgers nu ook al hun kinderen eenvoudig Lets staatsburger kunnen laten worden, als ze dat zelf aanvragen. Ze eisten bovendien dat het Lets als enige taal op alle openbare scholen zou worden ingevoerd. Want alleen zo kun je werken aan een hechte samenleving, het argument dat Vejonis gebruikte in de toelichting op zijn voorstel.

Foto: © Sargasso logo Kort copyright ok. Gecheckt 09-02-2022

KORT | Extreem stupide

Geweld of intimidatie gebruiken om een ideaal of standpunt over te brengen is extreem stupide en te allen tijde af te wijzen.
Ik merkte gisteren dat ik meeging in het frame over wat nou erger was, extreem rechts geweld of extreem links geweld. Maar dat is geen relevante discussie.

Ten eerste kan je je afvragen of wanneer iets extreem is het überhaupt nog wel tot een richting gerekend kan worden. Dat geldt niet alleen voor links en rechts, maar ook voor religies of onafhankelijkheidsbewegingen.
Maar ten tweede is het gewoon een krankzinnig idee als je denkt dat je de wereld beter kunt maken door geweld te gebruiken, mensen te bedreigen of te intimideren (ja, ook verbaal). Dan sta je niet voor je denkbeelden (tenzij die natuurlijk een wereld voor geweld en agressie propageren, maar dat hoor je zelden iemand hardop roepen). Dan ben je blind om je heen aan het meppen als een klein kind dat vindt dat er naar hem geluisterd moet worden. Daarbij niet willen toegeven dat jouw ideeën het misschien helemaal niet waard zijn om naar geluisterd te worden. En dat je dus iets aan het opdringen bent.

Kortom, op het moment dat je op die wijze de strijd begint, heb je hem eigenlijk al verloren en ben je dus extreem stupide en verwerpelijk bezig want je beschadigt er altijd mensenlevens mee.

PS: Dit geldt voor onze Nederlandse situatie.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Kabinet IJsland valt: vriendjespolitiek bij rehabilitatie zedendelinquenten

Het lijkt erop dat de IJslandse justitie meer dan eens het strafblad schrapte van zedendelinquenten, op voorspraak van familieleden van bonzen van de regerende conservatieve partij.

Zo ontving justitie een brief van de vader van de premier met het verzoek een oude gabber van ‘m te rehabiliteren. Het was een goeie jongen, hij kende ‘m allang en die had echt spijt, meende Benedikt Sveinsson, vader van premier Bjarni Benediktsson.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Game of Thrones Academy – Had Thomas Hobbes gelijk?

Seizoen 7 van Game of Thrones mag dan afgelopen zijn, maar dat betekent niet dat het geen zin meer heeft erover door te praten.

Zoals menigeen wel weet, is George R.R. Martin een geschiedsfanaat, die deze fantasywereld en de verwikkelingen daarin baseert op het Europese verleden; met name de Rozenoorlogen tussen de huizen York (Stark) en Lancaster (Lannister).

De vraag is: valt er iets van het verleden op te steken, desnoods via het vergrootglas van de fantasy?

Het nut van een tiran

Gezien het feit dat Bashar al-Assad de oorlog schijnt te hebben gewonnen, vandaag de vraag: is dat werkelijk zo erg? Want stel je voor dat het regime was gevallen, was Syrië vervolgens dan niet verwikkeld geraakt in langdurige oorlogen tussen kleinere – al dan niet jihadistische – vissen in competitie om de macht? We kunnen in Irak en Libië zien hoe dat uitpakt.

Deze uitwisseling tussen de edelvrouwe Olenna, die op het punt staat naar de andere wereld geholpen te worden door de krijgskampioen van het rivaliserende huis, dat op dat moment de troon in handen heeft en moet verdedigen tegen een coalitie van een buitenlandse invasiemacht en zo’n beetje alle overige adellijke families.

Hoe de waarheid over de Taser aan het zicht onttrokken wordt

REPORTAGE - In een uitgebreid onderzoek gaat Reuters in op de gevolgen van het gebruik van de Taser door de Amerikaanse politiediensten. In het derde deel van de serie artikelen komt duidelijk naar voren dat Taser International alles in het werk stelt om ervoor te zorgen dat fatale gevolgen na gebruik van een Taser niet worden toegedicht aan het gebruik van de Taser. En dat terwijl Taser International uitgebreide veiligheidswaarschuwingen geeft. Uit deel 2 van de reportage:

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige Volgende