COLUMN - Ophef! Presentator Ajouad El Miloudi slaakte in een kinderprogramma de kreet ‘Allah Akbar’. Op social media kreeg El Miloudi menige verwensing naar het hoofd geslingerd, hele krantenartikelen werden er aan gewijd en de PVV was zelfs voornemens Kamervragen stellen. Want ‘Allah Akbar!’, dat roepen de moordenaars van IS ook als ze hun slachtoffers onthoofden. Bij veel mensen slaat bij het horen van de kreet daarom acuut de angst om het hart.
Nu kun je dat natuurlijk allemaal afdoen als paranoia en stemmingmakerij, veel gedoe om niets, en dat er nog meer aandacht aan besteden alleen maar meer voeding geeft aan het xenofobe en polariserende maatschappelijke klimaat in dit bange landje achter de dijken, maar de overtrokken reacties leggen eens te meer bloot dat Nederland inderdaad een integratieprobleem heeft, en waar ‘m dat eigenlijk in zit:
De dominante, blanke meerderheid in dit land heeft grote moeite mensen met afwijkende etnische en culturele afkomsten als volwaardige Nederlanders te beschouwen. Dat is de kern van het integratieprobleem.
Want Ajouad El Miloudi is gewoon een Nederlandse knul, die in Amsterdam is geboren en getogen. Sterker nog: als ‘ie Arjan van der Molen had geheten, had je ’t ook geloofd. Hij ziet er uit als een gewone Hollandse kerel; hij kleedt zich als een gewone Hollandse kerel; hij praat als een gewone Hollandse kerel (nou ja, Amsterdams dan); ja, zelfs de onderwerpen zijn die waar ieder ander over praat. Hij houdt van mooie auto’s, voetbal, boksen. Niets bijzonders.
