Wereldtemperatuur | Update oktober 2014

Terwijl elders de discussie voortgaat over wat je wel en niet mag zeggen, visualiseren en berekenen over het klimaat, geven wij u hier weer gewoon de maandelijkse update van de trend in de opwarming van de aarde. Let daartoe vooral even op de lijn voor het dertigjaarsgemiddelde.

Door: Foto: Toshiyuki IMAI (cc)
Foto: moleba (cc)

De zwarte kant van onze stroomimport

OPINIE - Het artikel De zon en wind zijn Europees dat de Onderzoeksredactie een aantal weken geleden in De Groene Amsterdammer publiceerde, beschrijft de ontwikkelingen op de elektriciteitsmarkten in Noordwest-Europa.

In het artikel noemen de auteurs de Duitse bruinkoolcentrales de zwarte keerzijde van de Duitse Energiewende. Een analyse waar Nederlanders graag op terugvallen om te verbloemen hoe slecht de eigen prestaties zijn op gebied van duurzame energie. Het is echter de vraag of de analyse klopt.

Wat gemist wordt in het artikel is het belang van de bestaande interconnectiecapaciteit van de Franse en Nederlandse elektriciteitsmarkt met Duitsland bij het openhouden van Duitse bruinkoolcentrales. Zowel Nederland als Frankrijk behoren tot de grootste importeurs van Duitse elektriciteit. Beide landen betalen per kilowattuur ook meer dan ze ontvangen voor hun eigen export naar Duitsland.

Frankrijk importeert met name veel in de wintermaanden, als de elektrische verwarmingen in Frankrijk veel stroom vreten. Het Franse elektriciteitssysteem, dat grotendeels op kerncentrales draait, kan slecht met grotere vraag naar elektriciteit omgaan. Kerncentrales draaien namelijk bij voorkeur zo dicht mogelijk tegen vol vermogen aan. Frankrijk importeert bij piekvraag elektriciteit uit Duitsland.

Deze extra vraag kan niet geleverd worden door wind- of zonne-energie, omdat deze vooralsnog niet op verandering in vraag kunnen reageren. De extra elektriciteit komt daarom grotendeels van Duitse conventionele centrales, waarbij centrales met de laagste marginale kosten als eerste stroom gaan produceren. Veelal zijn dit bruinkoolcentrales.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Johan Koolwaaij (cc)

Knagende klimaatkwesties voor kamikazeconservatieven

ACHTERGROND - Haast iedereen haalt zijn schouders op als weer eens een nieuw klimaatrapport van het IPCC is verschenen en gaat over tot de orde van de dag: treinen laten rijden, Kamervragen stellen, patiënten opereren en Sinterklaasintochten verpesten.

Op 2 november verscheen het 116 pagina’s tellende Syntheserapport van het IPCC, dat de eerder verschenen hoofdrapporten I (de natuurwetenschappelijke basis), II (impacts en adaptatie) en III (mitigatie) bestrijkt. Voor de gehaaste lezer die dan tenminste nog wil weten waarover ‘ie zijn schouders ophaalt: de Britse hoogleraar Piers Forster vatte het syntheserapport samen in achttien tweets.

Er is veel over het syntheserapport te zeggen, al wordt er naar mijn smaak veel te weinig over gezegd. Wat is de oogst? Een paar berichten in de kranten, die net zo gemakkelijk weer worden tegengesproken door een paar amateur-klimaatkletsers die de essentie van de klimaatproblematiek niet wensen te vatten, en die (hoor en wederhoor! Elke mening moet gehoord kunnen worden! Ook als deze volslagen ongefundeerd is!) net zo veel ruimte krijgen als de klimaatwetenschappers.

Deze praktijk leverde dit keer wel een lichtpuntje op: de Ombudsvrouw van de Volkskrant concludeert dat opiniestukken waarvan vermoed mag worden dat er met feiten wordt gerommeld aan een gespecialiseerde redacteur moeten worden voorgelegd.

Foto: Calvin Chu (cc)

Geen EU-verbod op plastic tasjes, de consument is aan zet

COLUMN - Terwijl de plastic soep in onze oceanen inmiddels tot een aardig continent is samengeklonterd, wil het met de Europese strijd tegen de zeer milieuvervuilende plastic tasjes nog niet erg vlotten. Dat er iets moet gebeuren is duidelijk. Honderd miljard zakjes per jaar met een afbraaktijd van soms wel twintig jaar kan Moeder Natuur domweg niet aan. Elk stukje plastic dat als zwerfafval in het milieu terecht komt is er één te veel.

De Europese Commissie zette hoog in. En wilde niet minder dan een totaalverbod op alle dunne plastic verpakkingszakjes. Van die zakjes die de consument gemiddeld een kwartier gebruikt om de boodschappen van de winkel naar huis te vervoeren. Maar het kreeg daarvoor bij de EU-lidstaten en het Europees Parlement de handen niet op elkaar. In plaats daarvan kwam er een compromis. Geen verbod, maar de lidstaten mogen een prijs voor het tasje vragen of er belasting op heffen.

Uiteindelijk moet deze maatregel in 2025 tot een halvering van het gebruik van plastic tasjes en zakjes leiden. Europees Commissaris Janez Potocnik van Milieu denkt dat zelfs een vermindering van 80 procent haalbaar is. De Denen en Finnen zijn al op de goede weg en gebruiken nog maar een paar zakjes per persoon per jaar. Portugezen en Polen daarentegen zijn met 466 tasjes per inwoner per jaar de Europese grootverbruikers.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Brookhaven National Laboratory (cc)

Aldel, of het failliet van het grootverbruikersconsortium

ACHTERGROND - Aluminiumsmelterij Aldel gaat weer open wordt met een eigen kabel op het Duitse energienet aangesloten. Een energienet dat in belangrijke mate wordt gevoed door duurzame zonne- en windenergie.

Bijna tien jaar geleden streed een klein groepje grootverbruikers van elektriciteit samen met de FNV voor lagere stroomprijzen. De overheersende gedachte bij het grootverbruikersconsortium (met steun van VNO-NCW) en de FNV was dat Nederland teveel dure gascentrales had die energie met een (te) hoge kostprijs leverden.

Het was dus tijd, meenden zij, voor nieuwe gas- en kolencentrales, die energie met een lagere kostprijs zouden kunnen leveren. Dure wind- en zonne-energie kon in hun optiek geen oplossing zijn.

Ook het Ministerie van Economische Zaken ging in die gedachte mee, zoals vorig jaar al te lezen viel in het uitstekende onderzoeksdossier Land van gas en kolen van de Onderzoeksredactie.

Energiebedrijven

De energiebedrijven hebben weinig plezier beleefd aan de toen gemaakte keuze voor investeringen in nieuwe kolen- en gascentrales. Eneco heeft zijn nieuwe gascentrale alweer gesloten. Vattenfall en RWE hebben forse afschrijvingen gedaan op hun Nederlandse tak. Een groot deel daarvan komt voor rekening van de afwaardering van hun productiepark.

Als gevolg hiervan is Nuon inmiddels door eigenaar Vattenfall uit de etalage gehaald. Pech voor de Nederlandse crowdfunders die vorig jaar het plan opperden om Nuon terug te kopen.

Foto: martinbroek (cc)

Hogere temperaturen door meer zuidelijke wind? Niet zo snel

DATA - In het beruchte Volkskrant artikel van Frans Dijkstra (geen opwarming in oktober, weerlegd door Steeph) werd een link gelegd naar een sterker dan normale zuidelijke wind als oorzaak van de hogere temperaturen. Reden genoeg om de windgegevens van de KNMI eens nader te bekijken.

Sinds 1951, was afgelopen oktober de op twee na warmste oktobermaand. Alleen 2001 en 2006 waren warmer. In onderstaande figuur is duidelijk te zien dat er afgelopen oktober een sterkere zuidelijke wind was dan normaal in oktober.

okt14

So far, so good. Maar dit is slechts één waarneming, niet echt een solide basis om conclusies op te bouwen. Om een beter beeld te krijgen, de overige negen oktobermaanden uit de top 10:

okt54-13

Het beeld dat naar boven komt is dat warme oktobermaanden vaak gepaard gaan met bovenmatige wind uit het zuiden. Uit de top 10 van warmste oktobermaanden is alleen 1969 een uitzondering. Kijk je echter naar het hele jaar (van de negen warmste jaren) dan is het beeld een stuk minder duidelijk.

y-hot-90-11

Alleen in 1999 en 2000 is een wat duidelijkere afwijking naar het zuiden te zien. Volgens dezelfde doctrine van hogere temperaturen door meer zuidelijke wind, zouden lagere temperaturen het gevolg moeten zijn van meer noordelijke en oostelijke wind (specifiek, meer noordoostelijke wind). In hoeverre wijken de koudste jaren af van het gemiddelde?

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende