Terwijl iedereen zijn uiterste best doet zich een voorstelling te maken bij de enorme bedragen die overal in het financiële systeem worden gestoken, betoogt de kersverse Nobelprijswinaar Paul Krugman al enige weken op zijn eigen blog dat het niet ver genoeg gaat. Volgens Krugman leert de Grote Depressie ons vooral dat je niet te voorzichtig moet zijn bij het aanzwengelen van de economie. Als je ook maar iets te weinig uitgeeft gebeurt er eigenlijk niets en is het dus weggegooid geld, is zijn redenatie. Dan kan je beter te veel uitgeven. Je gooit dan misschien ook wel geld weg, maar de economie draait tenminste weer. Bovendien kan de Fed in het laatste geval de inflatie die dan optreedt opvangen door de rente te verhogen. Zijn advies: neem het bedrag dat je denkt nodig te hebben en gooi er 50% bovenop. De situatie is zo onzeker dat dat de enige manier is om zeker te weten dat je aan de goede kant van de medaille zit.
Europa dreigt Duitsland te subsidieren
Althans, dat is het gevolg als de Duitsers niet meedoen met een Europees stimuleringsplan en de rest wel
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Op 19 september 2007 reed Tanya Rider nabij Seattle in een ravijn. Acht dagen lang hing ze ondersteboven in het wrak van haar auto, voordat reddingswerkers het recht hadden om haar gsm-gegevens op te vragen en haar te vinden.
Hal Abelson, Ken Ledeen en Harry Lewis beginnen hun boek ‘Blown to bits’ met dit voorbeeld om de mogelijkheden en complexiteit van het digitale bestaan aan te duiden. Tanya had een mobiele telefoon bij zich, waardoor de telefoon-maatschappij haar zou kunnen traceren tot op het moment dat het apparaat in de crash kapot ging. Toen Tanya’s echtgenoot Tom naar de politie stapte om haar verdwijning te melden, kon de politie echter niet zomaar het mobieltje traceren. Daar heeft ze namelijk het recht niet toe vanwege Tanya’s privacy. Pas toen ze na een week Tom begonnen te verdenken van een misdrijf, konden ze erbij en vonden zo Tanya, die zwaargewond was, maar het uiteindelijk wel overleefde.
In het tijdperk voordat alles digitaal werd zou dit dilemma niet bestaan hebben. De informatie van het mobieltje was er simpelweg niet, dus hoefden er ook geen omgangsvormen voor worden verzonnen. Maar inmiddels bevatten computers wereldwijd talloze persoonsgegeven, van de bankrekening tot de flickr-account (die van jezelf, maar ook die van anderen waar je misschien wel op de achtergrond staat van andermans portret, misschien wel in gezelschap van iemand met wie je niet in het openbaar gezien wilt worden).
De beroemdste Indonesische schrijver, Pramoedya Ananta Toer, schreef bijna tien jaar geleden een artikel over Max Havelaar met de titel ‘The Book That Killed Colonialism‘. Zijn redenering luidde dat deze Nederlandse roman uit 1860 de allereerste oproep was om onderdrukte volkeren in de kolonieen toegang tot onderwijs te geven. Dit leidde tot het begin van zelfbewustzijn onder de koloniale bevolking, en dit voerde dan uiteindelijk tot het einde van het kolonialisme, niet alleen in Indonesie, maar in heel de wereld.
Deze stelling is misschien wat gechargeerd, en Pramoedya slaagt er niet in hem hard te maken. Toch betekent het iets dat de belangrijkste schrijver van Indonesië een klassiek werk uit de Nederlandse literatuur zo’n enorme betekenis toeschrijft.
De roman van Multatuli, verschenen in 1860, is namelijk de eerste roman in zijn soort. Voor zover ik kan nagaan is er geen werk in de literatuur van andere traditionele koloniserende Europese mogendheden (Portugal, Spanje, Engeland, Frankrijk) van voor 1860 dat hiermee vergeleken kan worden. De ophef die het boek veroorzaakt heeft is wel eens vergeleken met die rondom de anti-slavernijroman Uncle Tom’s Cabin van Harriet Beecher-Stowe. Het verschil is natuurlijk dat Max Havelaar nog steeds deel uitmaakt van de canon van de Nederlandse literatuur.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Bush duikt voor Iraakse schoen-aanslag
Goede reflexen!
Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.
Een landelijke daling in de criminaliteitscijfers van 4,6%. Een effectief wapen in de strijd tegen het wassende water. En: de come-back van de rivierkreeft. Dat zijn de drie speerpunten van de nieuwe beleidsnota Zondvloed van minister Eberhard van der Laan. Hiermee geeft hij vorm aan de aangekondige harde lijn in zijn beleid. Van de 40 Nederlandse probleemwijken worden er 22 teruggegeven aan de natuur. Van der Laan, die Nederlands prachtwijken aanduidt als ‘bestuurlijke bodemloze putten’ verklaart de tijd rijp voor een radicaal nieuwe aanpak. “Kijk naar het probleem en vooral: zoek naar de mogelijkheden,” aldus de bewindsman. “Van de 40 probleemwijken blijken 22 in de nabijheid van water te liggen. De oplossing is simpel doch doeltreffend: doorprikken die dijken en we hebben er 22 prachtige natuurgebieden bij.”
De minister spreekt van een ‘oneindig maal winsituatie die voor alle partijen gunstig uitpakt’. “Steden worden groener, de criminaliteit daalt fors, de druk op de dijken van Nederland is aanzienlijk lager, hangjongeren kunnen zich nuttig maken met het knotten van wilgen en de bedreigde rivierkreeft krijgt de gelegenheid zijn eitjes te leggen in de voormalige kelderboxen.”
Van der Laan ontkent dat de plannen zouden kunnen leiden tot huisvestingsproblematiek onder de bewoners van de wijken. “Wie denkt dat uiterwaarden en bewoning elkaar uitsluiten zit duidelijk nog gevangen in rigide 20e-eeuwse denkpatronen,” aldus de bewindsman. “Flats kunnen blijven staan waar ze staan en wat betreft de laagbouw: de Friezen leerden ons het geheim van terpen bouwen.” Ook de mobiliteit hoeft niet te lijden onder toekomstige overstromingen. “Giethoorn en Venetië laten ons zien dat water niet tot een isolement hoeft te leiden, integendeel.”
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
´Beginnend lijder aan Alzheimer´ helpt PVV-er Graus.
Balkenende zit in een complot tegen TON!
GS wint met afstand verkiezing politiek moment v/h jaar
Stijlloos Stemadvies oorzaak of was dit echt hét moment?
Pentagon smijt 117 miljard dollar over de balk
De wederopbouw van Irak is een onwaarschijnlijke mislukking, aldus geheim rapport
pdf alert: Shock doctrine claimt dat markten slecht zijn door incompetente overheden
“We voeren een verscherpt beleid dat begin dit jaar is ingezet […] Als blijkt dat het om een coffeeshop gaat, wordt de relatie beëindigd.”
Aldus de Postbank. Alle grote Nederlandse banken hebben inmiddels dit beleid, waardoor het steeds moeilijker wordt voor coffeeshops om een rekening te openen. Dwingen de banken de coffeeshop zo op de knieën?
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.