De ontmaskering van Ryszard Kapuściński

De twee jaar geleden overleden Ryszard Kapuściński leek lange tijd tot de schutspatroon van de oorlogsjournalisten uit te kunnen groeien. Deze moedige Poolse reporter, die met bijna geen geld de Derde Wereld bereisde, was een ideaalbeeld voor vele jonge journalisten. Hij is beroemd geworden met zijn boeken over Afrika, bijvoorbeeld over het hof van Haile Selassie, en ook met zijn verslag van de val van de Sjah en van de de oorlog tussen El Salvador en Honduras. Zijn schrijfstijl en zijn morele oprechtheid waren nog niet eens zijn belangrijkste kwaliteiten. Hij is vooral beroemd om zijn adembenemend gebrek aan aandacht voor zijn persoonlijke veiligheid. Zijn boek over de oorlog in Angola is bijvoorbeeld doorspekt met citaten als ´De Zuid-Afrikanen stonden erom bekend dat ze alle Oost-Europeanen die ze tegen kwamen zonder aarzeling ter plekke doodschoten. Ik besloot ze maar eens op te gaan zoeken.´ Als lezer loopt het angstzweet je al over de rug. Kapuściński lijkt echter nergens last van te hebben.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

CDA: niemand uitsluiten, behalve de PvdA

Balkenende - leider der Natie (Foto:  jacco de boer/Flickr)

“Het is heel onverstandig om elkaar bij voorbaat uit te sluiten. Dat past niet in een democratie”.

En gelijk heeft Van Geel, fractievoorzitter van het CDA. Een kleine twee weken geleden, na de oproep van de PvdA om niet samen te gaan regeren met de PVV.

Het bij voorbaat uitsluiten van partijen is in het verleden altijd contraproductief gebleken. Hooguit kan je zeggen dat je op basis van het programma van een partij geen coalitie-mogelijkheden ziet. Maar wat schetst de verbazing, sluit Balkenende opeens de PvdA uit:

“Er was meer aan de hand dan de kwestie Uruzgan. Het gaat om onderling vertrouwen. De kiezer zou het ook niet begrijpen als je nu het kabinet laat vallen om een paar maanden later weer door te gaan”.

Conclusie: het CDA is dus wél bereid uit te sluiten, waarmee de partij zichzelf reduceert tot een windvaan die met de electorale wind meewaait.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GC-Café: gemeenteraadsverkiezingen 2010

GC-Café (plaatje: GeenCommentaar)

De laatste uurtjes van de meest landelijke gemeenteraadsverkiezingen ooit zijn ingegaan. Tot vanavond 21 uur kunt u met rood potlood (niet bevochtigen svp) op uw raadskandidaat van voorkeur stemmen.

Totdat de uitslagen bekend zijn, is er de stilte voor de storm. Journalisten staan bij stembureaus verslag te doen van de sfeer (“hoewel het vrij rustig is, is de opkomst hoger dan verwacht, wat misschien te maken heeft met het vallen van het kabinet”) en doen voorspellingen. We zien nog een paar keer landelijke kopstukken in beeld melden dat de kiezer nu aan zet is en dat er grote belangen op het spel staan. En op de lokale verkiezingsfeestjes, die dan nog niet zo mogen heten, hopen de raadskandidaten die niet in de top van de kieslijst staan dat het goed komt, zich quasi-ontspannen mengend tussen de aanhangers, die merken dat het toch wel warm is als je uren achter elkaar met dat partijsjaaltje om je nek rondloopt.

Gedurende die tijd bent u van harte welkom om in de reacties uw ervaringen, frustraties, analyses en voorspellingen met ons te delen.

Het GC-café is inmiddels weer gesloten. Hier heeft u geen partijsjaaltjes en andere politieke parafernalia nodig, krijgt u geen bier van uitgelaten pasgekozen raadsleden over u heen en u wordt hier ook niet geconfronteerd met de Melkertsmoel van de verliezers.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

WW: De paradox van het stemmen

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

rood potlood (foto Flickr/Martijn Nijenhuis)

U, als GeenCommentaar bezoeker, heeft vandaag natuurlijk allang gestemd op uw favoriete lokale zuurlinkse partij. Maar bij het ter perse gaan van dit stukje lijken we ons op te gaan maken voor een historisch lage opkomst voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2010. Het lijkt er zelfs op dat minder dan de helft van de kiesgerechtigden zijn stem uit gaat brengen. Politiek en sociaal gezien is dit uiteraard allemaal zeer laakbaar, maar wetenschappelijk gezien hebben de thuisblijvers een goed punt: het heeft paradoxaal genoeg geen zin om je stem uit te brengen.

In 1957 publiceerde Anthony Downs zijn invloedrijke werk ‘An economic theory of democracy‘. Hierin beschrijft Downs met behulp van een economisch model de democratische praktijk. In dit werk wordt bijvoorbeeld de ideologische links-rechts tegenstelling en hoe deze de politieke stabiliteit beinvloed beschreven. Vanuit een rationeel perspectief kan bijvoorbeeld ook het verwachte aantal politieke partijen en de ‘gemiddelde stemmer’ geïdentificeerd worden.

Maar misschien wel het schokkendst is de zogenaamde Paradox of Voting of ‘Downs Paradox’ die zegt dat voor een rationele, zelf-geinteresseerde kiezer de kosten van het gaan stemmen groter zullen zijn dan de verwachte baten. Nu zijn er niet zo heel veel kosten aan stemmen verbonden, je moet naar het stembureau lopen en een krabbeltje zetten. Maar doordat de baten over zoveel verschillende mensen verdeeld worden, zijn de verwachte baten voor jezelf dusdanig klein dat ze niet opwegen tegen de minieme kosten, aldus Downs.

Het feit dat veel mensen toch gaan stemmen is een groot probleem voor strikt economische modellen die uitgaan van de rationele mens en tot op de dag vandaag zoeken wetenschappers naar uitwegen uit deze paradox. Onze evolutionaire neiging tot samenwerking kan bijvoorbeeld een gedeelte verklaren, en we weten ook dat mensen heel slecht zijn in het inschatten van verwachte winst/verlies.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

CoalitieChecker: De dag van de gemeenteraad

GC CoalitieChecker logo

Verkiezingen, dus het is een drukke tijd voor de opiniepeilers. Met de aankomende parlementsverkiezingen zijn dan ook alle verloven ingetrokken. De Politieke Barometer perste er gisteren op de valreep nog een peilinkje uit, slechts vijf dagen na de laatste.

Het CDA verloor wederom twee zetels, en is de PvdA nu op twee zetels genaderd. De PVV doet het onverminderd goed met 26 zetels. Winst is er voor de VVD en GroenLinks, beiden plus twee.

Heeft dit nog invloed op uw favoriete coalities? Bekijk het met de GC coalitiechecker!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

QvdD: Niet afhankelijk van een linkse gemeenteraad

[qvdd]

Waar de VVD nou voor staat is dat wij landelijk willen gaan regelen dat de politie dat kan beoordelen, dat er preventief wordt gefouilleerd, met alle waarborgen die dat moet hebben voor burgers. Wij vinden dat dat niet afhankelijk moet zijn van een linkse gemeenteraad die dat niet wil zoals in Amsterdam of een rechtse gemeenteraad die daar wel wat voor voelt.

Als het aan Fred Teeven en de VVD ligt, kan je als kiezer net zo goed thuis blijven vandaag: de gemeenteraad moet vooral niet willen bepalen waar in de gemeente preventief gefouilleerd mag worden.

Teeven zei dit gisteren in Nova Politiek (uitspraak over fouilleren op 35:45). Hij was daar in debat met Ab Klink en Eberhard van der Laan en zoveel gecombineerde redelijkheid liet hem nog verder doorslaan in populistisch gebral dan anders, want hij bracht ook nog te berde dat politici zich niet zo moeten baseren op objectieve cijfers.

Vorige Volgende