Quote van de Dag: Regeerakkoordeel

Frankrijk maakt zich op voor de presidentsverkiezingen van 22 april en het belooft een spannende strijd te worden.

Aan de linkerkant is Ségolène Royal naar voren geschoven als officiele kandidate van de Parti Socialiste. Aan de rechterkant heeft de andere grote partij, de UMP (Union pour un Mouvement Populaire) Nicolas Sarkozy als kandidaat.

De beste man staat in Frankrijk nogal bekend als een rechtse hardliner na zijn optreden tijdens de rellen in de banlieue van oktober 2005, waar hij de oproerkraaiers ‘racaille‘ noemde en weigerde een duimbreed toe te geven. Bij de linker- en allochtone kant van de Fransen maakte hij zich bijzonder impopulair (mijn Franse tante gaat bijna over haar nek als ze zijn naam hoort). Maar aan de rechterkant is hij nu binnengehaald als de officiele partijkandidaat die moet voorkomen dat er zich weer een debacle voordoet als in 2002, toen Le Pen de tweede ronde haalde. De UMP en Sarkozy weten waar ze hun stemmen kunnen halen en richten hun blik en verkiezingspraat dus op rechts.

Maar dit laatste bericht is wel wat dubieus: Sarko’s boek ‘Témoignage‘ (in Frankrijk word je als kandidaat niet serieus genomen als je geen boek hebt gepubliceerd) is onlangs vertaald in het Italiaans. Het voorwoord van de Italiaanse versie is geschreven door Gianfranco Fini, de post-fascistische leider van de Alleanza Nazionale. Nu heeft Italie een mooie geschiedenis in het geen probleem hebben met fascisten en Fini en zijn vrienden mochten dan ook vrolijk meeregeren in Italie. Maar van de Fransen, zelfs van de rechtse, zijn we wel beter gewend.