Hoe kun je een samenleving en beschaafde omgangsvormen herstellen als de vrede uitbreekt? Wat kom je dan tegen: wraakzucht, problemen met het recht, politieke restauratie? Maar ook: vernieuwing, ongebreidelde vitaliteit, idealisme? Hoe ging men daar toen mee om? In 1945 is onze beschaving opnieuw geboren. Het is ook mijn geboortejaar. Ik ben een aantal weken tijdgenoot van Hitler geweest en van Roosevelt, maar ik ben er door iets anders. Mijn moeder kreeg in 1939 ruzie met mijn grootouders over een affiche van de NSB op een raam van haar ouderlijk huis en vertrok. Zij trouwde drie jaar later met de man die in 1945 mijn vader werd. Ik werd geboren tijdens hevige gevechten tussen Duitsers en Canadezen. Een tante van mij, negentien tijdens de bevrijding ‘verbroederde’ met een Canadees en emigreerde. Ian Buruma schreef een boek over dat jaar, getiteld “1945: biografie van een jaar.” Die ondertitel is een goede vondst. Buruma (1951) gebruikt veel primaire bronnen en ooggetuigen, wat een bijzondere kleur geeft aan wat we uit de geschiedenisboeken weten.
“Sorry” van Kyteman door KNA Lunteren, een fanfare die dit jaar eerste werd bij de Open Nederlandse Fanfare Kampioenschappen.
Filmpje bij Kunst op Zondag | Kunst na Arbeid, van zondag 1 december 2013.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
COLUMN - Gordon had een zingende Chinees beledigd. Racisme, vond men in Amerika en China. Gordon voelde zich niet aangesproken, vertelde hij aan Sven Kockelmann in Oog in Oog.
Vorig jaar sprak ik met mijn Canadese buurman over Zwarte Piet. Hij vond het iets typisch Nederlands: jezelf als maatstaf nemen en daardoor weigeren met andermans gevoelens rekening te houden. Heb je iemand beledigd, dan ligt dat per definitie aan de beledigde. Want jij bedoelt het allemaal goed. Als de beledigde zich beledigd voelt, moet ie daar maar overheen stappen. Hij vertelde over zijn schoonouders die tegen hun kleinzoon spleetoogjes maakten als ze Chinees gingen eten. Hij zag wel dat er geen enkel kwaad in stak, maar het verbijsterde hem wel. We denken hier maar dat we alles kunnen maken, omdat we onszelf zo’n verdomd aardig volkje vinden.
Dat stukje volksaard zien we verenigd in de man die bekend staat als Gordon. Ik neem aan dat u het wel vernomen hebt. Gordon zit in de jury van Holland’s got talent. Er kwam een Chinees het podium op. De Chinees zei dat hij iets van Verdi ging zingen. Waarop Gordon zei: “Welke wordt het, nummer 39 met rijst?” Een opmerking die door Gordon zelf uiteraard werd gesmoord in een lach. Nadat de Chinees een aardig moppie opela bleek te kunnen zingen, kreeg de arme man nog wat belegen Chinezengrappen naar z’n hoofd geslingerd. Niemand die erover viel. Behalve dan iemand die het op reddit zette. Waarna de vonk weer terug oversloeg naar de Nederlandse media. In Amerika sprak men er schande van, in China hadden ze nog nooit van Gordon gehoord. Enfin, gevolg is dat er nu VN-troepen aan de grens met België staan.
Oude meesters kennen we als dode kunstenaars. De vergrijzing raakt natuurlijk ook levende kunstenaars en wie weet spreken we over een jaar of vijftien van oude meesters die nog ‘alive and kicking’ zijn.
In ‘Levenswerk’, een videowerk van Margriet Luyten, zijn negen beeldend kunstenaars te zien, die tot op hoge leeftijd actief zijn. Of waren, want inmiddels zijn vijf van de geportretteerden overleden. Ata Kandó (100 jaar), Co Westerik (90), Nono Reinhold (85) en Armando (84) leven nog.
Loes van der Horst (93), Ger Lataster (92) en J.C.J. Vanderheyden (83) overleden in 2012. Roger Raveel (91) en Henk Peeters (87) verstilden dit jaar.
De negen portretten van elk ongeveer vier minuten zijn in een loop aan elkaar gemonteerd en worden op een groot scherm vertoond. Elke kunstenaar wordt eerst met een dubbelportret in zwart-wit gepresenteerd, waarna het beeld tot leven komt en je de kunstenaars ziet spreken over ouderdom of het kunstenaarschap.
Margriet Luyten – Dubbelportret Ata Kandó, video still uit ‘Levenswerk’ 2009 – 2013 (linkerfoto © Ed van der Elsken – Courtesy Nederlands Fotomuseum).
Tot 12 januari 2014 is ‘Levenswerk’ te zien in museum De Pont te Tilburg.
“Als je oud bent, kan je veel minder”, zegt fotografe Ata Kandó in de video van Margriet Luyten. Een herkenbare constatering? Vergrijzing mag een pittig gespreksonderwerp zijn als het om kostenplaatjes en AOW-leeftijd gaat, Kandós constatering is een veel hardere waarheid.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Toneelvereniging Kunst Na Arbeid uit Usquert, voerde in 2013 het Gronings gesproken openlucht blijspel in twee bedrijven, getiteld
” Krimp? Hoezo Krimp!!!” op.
Filmpje bij Kunst op Zondag | Kunst na Arbeid, van zondag 1 december 2013.
RECENSIE - Onlangs besprak ik een boek van de Dalai Lama, waarin hij een moraal predikt die losstaat van godsgeloof. Ik vond dat een buitengewoon sympathiek boek. Ik ben er niet van overtuigd dat moraal zonder religie verwordt tot barbarij. Recentelijk las ik echter een ander boek, het nieuwe boek Atheïsme als basis voor de moraal van de Vlaamse filosoof en voorman van het Vlaamse “vrijdenken” Dirk Verhofstadt (ja, inderdaad, de broer van). Het boek van Verhofstadt is totaal iets anders dan het atheïstische betoog van de Dalai Lama.
Ik ben niet tegen atheïsme. Ik ben wél allergisch voor een houding die “zeker weten” uitstraalt. En die allergie geldt zowel jegens gelovigen die het zeker weten, als jegens atheïsten die het zeker weten.
Helaas moet ik steeds vaker constateren dat veel atheïsten niet uitblinken in epistemologische bescheidenheid. Het boek van Verhofstadt vormt hierop geen uitzondering – integendeel.
Ik accepteer het risico dat onderstaande bespreking met een verzameling ad hominems wordt afgeserveerd, maar kan toch niet anders dan concluderen dat dit boek behoort tot het droeve dieptepunt van wat Nederlandstalige uitgeverijen op het gebied van atheïstische manifesten in het afgelopen jaar hebben geproduceerd.
Moraalfilosoof
De universiteit van Gent ontpopt zich de laatste jaren steeds meer als een instituut dat de atheïstische ideologie met verve weet uit te dragen. Ook Dirk Verhofstadt doceert aan de Gentse universiteit. Volgens de achterflap is hij doctor in de moraalwetenschap en professor media en ethiek. Een hoogopgeleid iemand dus, een expert op het gebied van moraal en ethiek, iemand waarvan je een degelijk werk over ethiek en moraal mag verwachten, goed beargumenteerd en vol van nieuwe inzichten die discussies verder brengen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Een filmportret van beeldhouwster Eja Siepman van den Berg (70).
Filmpje bij Kunst op Zondag | 125 tinten grijs, van zondag 24 november 2013.
In de televisieserie ‘Hollandse meesters in de 21e eeuw’ waren portretten te zien van een paar ‘oude meesters’.
Hier Jan Dibbets (73).
Filmpje bij Kunst op Zondag | 125 tinten grijs, van zondag 24 november 2013.
In de televisieserie ‘Hollandse meesters in de 21e eeuw’ waren portretten te zien van een paar ‘oude meesters’. Hier
Jan van Munster (74).
Filmpje bij Kunst op Zondag } 125 tinten grijs, van zondag 24 november.
In de televisieserie ‘Hollandse meesters in de 21e eeuw’ waren portretten te zien van
een paar ‘oude meesters’. Hier Herman Gordijn (81).
Filmpje bij Kunst op Zondag } 125 tinten grijs, van zondag 24 november 2013.
De 100-jarige Ata Kandó is in dit filmpje aan het woord over haar werk.
Filmpje bij Kunst op Zondag } 125 tinten grijs, van zondag 24 november 2013.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.