Kunst op Zondag januari-tips

In de eerste twee maanden van dit nieuwe jaar zijn er aan aantal museale tentoonstellingen die de laatste trends in de hedendaagse kunst laten zien. Voor Kunst op Zondag bezocht ik Ai Weiwei in de Kunsthal, Yayoi Kusama in het Stedelijk Museum Schiedam en Nan Goldin in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Tot slot is er de Art Fair in Naarden van 25 t/m 28 januari 2024. [caption id="attachment_348653" align="aligncenter" width="450"] Ai Weiwei In Search of Humanity © collage Wilma Lankhorst.[/caption] In Search of Humanity met Ai Weiwei De Kunsthal Rotterdam presenteert de grote tentoonstelling "In Search of Humanity" van de Chinese kunstenaar, mensenactivist en criticus Ai Weiwei (1957). Dit is de meest volledige overzichtstentoonstelling van Ai Weiwei tot nu toe. Je ontdekt een indrukwekkend overzicht van werken, gemaakt in de ruim veertig jarige carrière van de kunstenaar. Ik zag schilderijen, culturele readymades, LEGO-werken, sculpturen, installaties, fotografie en videokunst. Het team van de Kunsthal wist de hand te leggen op belangrijke werken uit verschillende fasen in het oeuvre van deze kunstenaar. [caption id="attachment_348654" align="aligncenter" width="450"] Ai Weiwei in de Kunsthal Rotterdam © collage Wilma Lankhorst.[/caption] Fietsen, krukjes en duizenden zonnebloempitten Om de ruim 120 werken te verkennen, heb je zeker twee uur nodig. De zaalteksten zijn compact en helder en geven goede achtergrondinformatie over elke creatieve fase. Ik ontdekte bekende en minder bekende werken zoals het veel getoonde Forever Bicycles (2003): een sculptuur van stuurloze fietsen. Hiermee benadrukt Ai Weiwei dat we niet zelf bepalen waar we naartoe fietsten. Hij verwijst hiermee ook naar het dominante Chinese regime. In de volgende ruimte is de vloer bezaaid met ruim duizend kilo handgeverfde porseleinen zonnebloempitten. Met Sunflower Seeds (2010) daagt Ai Weiwei het ‘Made in China’ mantra uit waar China om bekend staat. Er zijn ook foto’s zoals de serie waarop hij zijn middelvinger opsteekt naar internationale monumenten, als symbolen van machtsstructuren. Het meest verrast werd ik door zijn LEGO-structuren. Met deze speelgoedblokjes reproduceert Ai Weiwei verontrustende beelden, zoals een verdronken vluchteling in After the Death of Marat (2018), en zijn arrestatie in China in het werk llumination (2019). Ai Weiwei In Search of Humanity is nog tot en met 3 maart 2024 te ontdekken in de Kunsthal in Rotterdam. Reserveer vooraf een tijdsslot om teleurstellingen te voorkomen. Deze tentoonstelling is gratis te bezoeken met de Museumkaart. [caption id="attachment_348657" align="aligncenter" width="450"] Yayoi Kusama Nederlandse jaren 1965-1970 © collage Wilma Lankhorst.[/caption] Nederlandse jaren van Yayoi Kusama Ai Weiwei behoort tot de meest toonaangevende mannelijke kunstenaars van deze tijd. Een vrouwelijke evenknie is de Japanse Yayoi Kusama. Deze grand-dame van de hedendaagse kunst is nu 94 jaar en werkt nog dagelijks in haar atelier. Na haar New Yorkse beginperiode woonde en werkte ze tussen 1965 en 1970 met enige regelmaat in ons land. De oprichters van de NUL-beweging legden hiervoor het eerste contact. Galerie OREZ ondersteunde dit en organiseerde verschillende exposities met Kusama’s pionierswerk. In het Stedelijk Museum in Schiedam is tot en met 25 februari uniek werk te zien van Kusama uit haar Nederlandse periode. [caption id="attachment_348656" align="aligncenter" width="450"] Yayoi Kusama Nederlandse jaren 1965-1970 © collage Wilma Lankhorst.[/caption] Kusama cult-heldin en pionier Velen kennen Kusama van haar stippen-kunst. Haar bijnaam is de Polka Queen omdat ze al decennia lang op allerlei materialen, structuren en mensen stippen schilders c.q. plakt. Maar ze heeft veel meer te vertellen, zoals haar zachte sculpturen (soft sculptures) en haar obsessies met bloemen en eten. Tijdens de Biënnale van Venetië (1966) liet ze zich aan de wereld zien met haar illegale installatie van 1500 spiegelbollen. Met het zelfde type spiegelbol maakt ze later de Narcissus Garden, die je ook in Schiedam kunt ervaren. In Schiedam en later in Delft gaf ze Kusama haar eerste ‘Naked Body Festivals’ (1967). Ontdek Kusama de cult-heldin nu in Schiedam. Kusama, haar Nederlandse jaren 1965 - 1970 is nog tot en met 25 februari te zien in het Stedelijk Museum Schiedam. Dit is museum en deze tentoonstelling zijn gratis te bezoeken met de Museumkaart. [caption id="attachment_348655" align="aligncenter" width="450"] Nan Goldin zelfportret Boston (1989) © Nan Goldin.[/caption] Nan Goldin in Stedelijk Amsterdam In de tentoonstelling “This Will Not End Well” maak je kennis met werk van de Amerikaanse kunstenaar Nan Goldin (Washington D.C. 1973) als filmmaker. Om dit retrospectief te zien, werden we naar de grote kelderzaal van het Stedelijk geleid. Hierin zie je zes paviljoens die zijn ontworpen door Hala Wardé (Beiroet, 1965), de architect waar Goldin vaak mee werkt. Goldin kreeg op haar 15-de jaar een introductie in de fotografie van een leraar op school. Daarna volgde ze de School of the Museum of Fine Arts in Boston. In 1973 had ze al haar eerste solotentoonstelling te pakken. Sindsdien is haar werk wereldwijd in musea en op kunstfestivals te zien. “I have always wanted to be a filmmaker. My slideshows are films made up of stills.” Nan Goldin [caption id="attachment_348658" align="aligncenter" width="450"] Zaalimpressie Sirens (2019–2020) Nan Goldin - This Will Not End Well © foto Peter Tijhuis © Nan Goldin.[/caption] Zes paviljoens met een eigen filmvoorstelling In Amsterdam kun je zes foto/filmseries uit het oeuvre van Goldin zien zoals: The Ballad of Sexual Dependency (1981–2022), haar magnum opus; The Other Side (1992–2021), een historisch portret en een hommage aan haar trans-vrienden die ze tussen 1972 en 2010 fotografeerde; Sisters, Saints and Sibyls (2004–2022) een getuigenis van familietraumas na een zelfdoding; Fire Leap (2010–2022), een inkijkje in de wereld van kinderen; Sirens (2019–2020), over de extase van drugsgebruik en; Memory Lost (2019–2021), over de claustrofobische reis die het afkicken van drugs met zich meebrengt. This will not end well van Nan Goldin is nog tot en met 28 januari 2024 te zien in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Dit museum en de tentoonstelling zijn gratis te bezoeken met de Museumkaart. Tip… op de website van het museum staat dat je ruim 2,5 uur nodig hebt om de zes thema’s goed te zien. [caption id="attachment_348662" align="aligncenter" width="450"] Art Fair in de Grote Kerk in Naarden-vesting © foto Denise Keus.[/caption] Art Fair Naarden Beestachtig Mooi De kunstbeurs in Naarden staat dit keer in het teken van het dierenrijk. Het thema is ‘beestachtig mooi’. Maar liefst 65 deelnemers laten een onuitputtelijke bron van inspiratie zien met dit thema. In de 26ste editie van deze jaarlijkse kunstbeurs ontdek je zowel oude- als moderne kunst. Paarden in aquarel, uilen gemaakt in marmer, een hondenkop uit klei, een geschilderd portret van een koe, allerlei vogels van verschillend pluimage en nog veel meer. Via deze link kun je de kunstbeurs alvast online verkennen. De Art Fair Naarden is van 25 tot en met 28 januari 2024 te bezoeken in de Grote Kerk in deze vestingstad. Hier vind je alle informatie over toegangstijden en -prijzen. © tekst en foto’s Wilma Lankhorst. © gebruik van de afbeeldingen met dank aan en met toestemming van de genoemde musea, organisaties, bruikleengevers en kunstenaars.    

Door: Foto: Kusama Impressie Infinity Love Room (1967) in Galerie orez © foto Wilma Lankhorst.
Foto: Joan (cc)

Kunst op Zondag | Antiek glas

Een van de oudejaarsvragen betrof antiek glas: viel er iets te zeggen de wijze waarop het werd vervaardigd en kunnen we het namaken? De tweede vraag is makkelijk te beantwoorden: ja, dat kunnen we. Er zijn diverse ateliers, zoals dit, en u kunt de producten kopen in de meeste museumwinkels. De vraag hoe ze het in de Oudheid maakten, is lastiger.

Er gaat namelijk een andere vraag aan vooraf: wat is glas eigenlijk? Het is feitelijk vloeibaar gemaakt en daardoor bewerkbaar silica. Dat valt te winnen uit gewoon zand, maar voor de glasmaker aan het werk kan, moet hij twee problemen oplossen. De eerste moeilijkheid is dat hij het smeltpunt van silica moet verlagen van rond de 2000°C tot 1200°C. Daarom voegt de glasmaker soda (natriumcarbonaat) toe, dat valt te winnen uit planten. Dit creëert een nieuwe complicatie, namelijk dat het product zo oplosbaar wordt. Daarom voegt hij ongebluste kalk (calciumoxide) toe. Zo wordt het mengsel weer harder en kunnen we, om eens iets te noemen, water drinken uit een glas. De verhouding tussen de drie bestanddelen varieert rond de 70% silica, 25% soda en 5% calciumoxide.

 

Babylonische instructie voor de glasmaker (Pergamonmuseum, Berlijn)

Het oudste glas

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Closing Time | Fooled Again

Richie Kotzen (wat een naam…) zat in bands als Poison, Mr. Big en hardrockband The Winery Dogs. Hij speelt volgens eigen zeggen zo’n beetje alles tussen rock, jazz en soul.

Foto: Jam Willem Doormembal (cc)

Kunst op Zondag | De grens over

We passeren straks de 365-dagen grens. Voor wat volgt krijgen we één  dag meer. Hopelijk zien we u aan die kant van de grens weer. Voor nu, bij wijze van ansichtkaart met onze groet bij de jaarwisseling:

grens

“Wie wil dat de wereld blijft zoals die is, die wil niet dat ze blijft”, citaat van de schrijver/dichter Erich Fried.

Te zien bij de East Side Gallery, een restant van de Berlijnse Muur, een grens die in 1989 aan diggelen ging. Gemaakt in 1990 door graficus/schilder Monika-Elisa Budzinski. In 2009 gerenoveerd door Shamil Gimayev, van wie ook bij de East Side Gallery ‘Wir sind ein Volk’ is te zien.

De muurschildering net het citaat van Fried was eerder te zien bij Kunst op Zondag ‘De muur’, waar behalve de Berlijnse Muur ook de Amerikaanse en Palestijnse muur voorbij kwamen. De wereld was één grens kwijt, maar kreeg er meerdere voor terug.

Foto: © Luzinterruptus Christmas in the trenches / Navidad de trincheras (simulation @zekewenders)

Kerstmis achter prikkeldraad

De kerstboodschap van het Spaanse collectief Luzinterruptus: Christmas in the trenches / Navidad de trincheras

Kerstmis in de loopgraven: “Als de kerstsfeer van vrede en liefde Bethlehem niet eens kan bereiken, hoe kunnen we deze dan kunstmatig in onze straten en pleinen installeren?”

Kerstmis heet het feest van licht te zijn. De diepere betekenis van ’feest van licht’ zal ergens diep in een onvindbaar hoekje van het collectieve bewustzijn verborgen liggen. Maakt niet uit, want Kerst is dan toch wel het feest dat de donkere dagen van december verlicht met een niet te tellen hoeveelheid lampjes in de straten.

De kerstboodschap van Luzinterruptus is:

Hopelijk zal het teveel aan licht ons er niet van weerhouden de angstaanjagende duisternis te zien die ons achtervolgt

En dus bedacht Luzinterruptus ‘een stedelijke decoratie die past bij de tijd waarin we leven’. Eentje met ‘weinig licht en veel prikkeldraad’.

© Luzinterruptus Christmas in the trenches / Navidad de trincheras (simulation @zekewenders)

Bekijk meer van ‘Christmas in the trenches‘ en zie hoe dat er in de straten van uw stad uit zou kunnen zien. afbeeldingen en details van de (vormgegeven door graficus Zeke Wenders).

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Closing Time | Come on Over

Isobel Campbell begon haar muziekcarrière als klassiek geschoolde celliste, maakte de overstap naar de Indierock als achtergrondmuzikant in Belle & Sebastian, om vervolgens een solocarrière te beginnen.

Van 2007 tot 2013 nam ze een drietal platen op met Mark Lanegan, die we hier eerder deze week voorbij zagen komen.

Foto: Zaalimpressie Tal R en Mamma Andersson Around Hill © foto Wilma Lankhorst.

Kunst op Zondag in de kerstvakantie

NIEUWS - In de kerstvakantie is er vaak extra tijd om er even tussenuit te gaan. Een museumbezoek biedt een moment van inspiratie, van nieuwe ideeën opdoen of gewoon een moment van ontspanning. Graag zet ik een aantal tentoonstellingen op een rijtje om de gang naar het museum nog iets gemakkelijker te maken. Hiermee sluit ik mijn bijdrage aan Kunst op Zondag voor 2023 af. Mooie feestdagen en graag tot ziens in 2024.

Kerstvakantie Sfeerbeeld Lara de Moor in Museum MORE Gorssel © foto Wilma_Lankhorst

Sfeerbeeld Lara de Moor in Museum MORE Gorssel © foto Wilma Lankhorst.

Lara de Moor in Museum MORE Gorssel

De tentoonstelling van Lara de Moor (1969) in Gorssel is verstillend en adembenemend mooi. In de tuinzaal van het museum hangen dertig werken van haar onder de titel ‘The other place’. Dit is de eerste museale tentoonstelling van deze Nederlandse kunstenaar. In haar werk  creëert zij een mysterieuze wereld waarin verlaten plekken een eigen ziel en atmosfeer krijgen. Een afgehaald bed met en stapel dekens in een lege kamer brengt je in een oogopslag in een andere wereld. Soms verwijst ze in haar werk naar een historisch kunstwerk zoals in ‘Prop Table (after El Greco – 2018) en dan weer creëert ze zelf een nieuwe ruimte waarin ze een web van draden spint. En wat doet die zak met water daar aan de deurknop? Ontdek het zelf in de tentoonstelling The Other Place in Museum MORE.

Closing Time | Gettin’ Tired of Gettin’ Old

Natuurlijk komt Robert Connely Farr uit Mississippi. Bolton, Mississippi om precies te zijn, thuishaven van blueslegendes als Charley Patton, Sam Chatmon, Bo Carter en Walter Vinson.

Farr leerde het muziekvak van Henry Stuckey en Jimmy “Duck” Holmes, die hem wegwijs maakte in de lokale stijl bekend als ‘Bentonia Blues’.

Closing Time | Mistress Violet

Ik vroeg me even af of ik wellicht een überfout jaren-80 hitje had gemist, maar Violet Chachki blijkt gewoon een contemporaine artiest. Ze is het alter ego van Paul Jason Dardo.

‘Mistress Violet’ is deels gebaseerd op een dominatrix waar Dardo voor werkte. Hier vertelt Dardo hoe ‘ie in het kader van ‘forced feminization’ macho zakentypes met behulp van make-up omtoverde in aantrekkelijke dames.

Closing Time | Hit the City

In 2004 bracht Mark Lanegan (Screaming Trees) het solo-album Bubblegum uit, met daarop dit nummer.

Nou ja, solo-album… Een sterrencast aan gastmusici speelden mee, waaronder PJ Harvey zoals u hoort,Josh Homme en Nick Oliveri van Queens of the Stone Age, Greg Dulli uit The Afghan Whigs, en Duff McKagan en Izzy Stradlin van Guns N’ Roses.

Closing Time | By Fire & Sword

Ik ben in de gelukkige omstandigheid dat ik vrienden en kennissen heb die me af en toe een berichtje sturen “dat je dit echt moet luisteren!” Dergelijke zendingsdrang is sowieso te prijzen, maar in het geval van het album Glory van By Fire & Sword des te meer, en des te passender. Wat is dit ontzettend gaaf! Denk aan een vage, eclectische mix van seventies hardrock, traditionele heavy metal en een zanger die zingt en spreekt alsof hij op de domineeskansel staat. Ik snap het, menig lezer zal nu niet gelijk denken ‘dit moet ik horen’, maar vertrouw me: het totaal klopt gewoon. En de kwaliteit van de nummers is zó ontzettend hoog, zo pakkend, en zo strak uitgevoerd!

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende