Het Verhaal | Tomas Ross

Voor de boekenpodcast Het verhaal praat Monique Huijdink met schrijvers over hun boek, in deze aflevering met Tomas Ross over zijn thriller De onderkoning van Indië. Tomas Ross is de Nederlandse grootmeester van de faction roman, een genre waarin feiten en fictie door elkaar lopen. In 1980 verscheen zijn eerste thriller De honden van het verraad over de vrijheidsstrijd van de Zuid-Molukkers. Hij heeft inmiddels ruim 70 titels op zijn naam en schrijft ook scenario’s voor films en tv-series, zoals 06/05 van Theo van Gogh en de serie Bernhard Schavuit van Oranje. De vader van Tomas Ross was tijdens de oorlog actief in het verzet en was een van de eerste agenten van de BVD. In veel van zijn werk spelen geheime inlichtingendiensten een rol, evenals de Tweede Wereldoorlog. Dat is ook het geval in deze thriller De onderkoning van Indië, die tevens het 2de deel is van een trilogie over Nederland en Indië vlak na de Tweede Wereldoorlog (1945 -1950).   Monique Huijdink is tekstschrijver. Ze heeft tevens een thriller op haar naam staan over de intriges achter de schermen van de Tour de France.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
https://www.youtube.com/watch?v=dBuvh7ZjqFg

Closing Time | Locust.

Locust is de Brit Mark van Hoen. Zijn latere werk is meer poppy, met een flinke electronische inslag. Een draai die hij maakte deels uit frustratie vanwege het feit dat hij met zijn eerdere kunststukjes maar bleef opereren in de duistere krochten en marge-genres van de muziek.

Die eerdere werkjes worden door okto natuurlijk interessanter gevonden, want daar zijn we snob genoeg voor. We horen vooral duistere ritmische electronica, met een opvallend verzorgd geluid waarin veel aandacht voor sfeer is. Wat ook opvalt is de zwaar melancholieke inslag die het hele werk ademt: Van Hoen had het kennelijk net zo moeilijk als het meisje op de hoes, getuige titels als I feel cold inside because of the things you sayInside I am crying of I am afraid of who I am.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Ali Eminov (cc)

Kunst op Zondag | Mixed media

Via uiteenlopende vormen van gebakken klei, kwamen we vorige week ineens bij staal terecht. En dat brengt ons, hoe kan het ook anders, weer bij ‘mixed media’.

Het is natuurlijk prachtig als een kunstenaar met slechts één soort materiaal een krachtig kunstwerk kan maken. Minder is vaak meer. Maar de kunstenaar die alles weet te zeggen in één enkel gebaar, gevat in één enkele vorm, van één enkel soort materiaal, moet nog geboren worden.

We komen nog op ‘mixed media’ terug. Nu eerst wat schoten voor de boeg.

Carel VisserMoeder en kind, 2001 (divers metaalafval, gevonden voorwerpen, gegoten in brons)
cc Flickr Dietmut Teijgeman-Hansen photostream moeder en kind van Carel Visser – Westersingel

Sarah SzeCorner Plot, 2006 (o.a., baksteen, divers meubilair)
cc Flickr Matt Hobbs Corner Plot by Sarah Sze

Peter van LoonDe Waagschaal der globale rechtvaardigheid, 2009 (betonijzer, elastiek, papier)

Mark Jenkins – Winner Takes All, 2010 (o.a. cement en textiel)
cc Flickr Mark Jenkins Winner Takes All 2010

Tom Sachs – Big Tits, 2014 (porselein, baseball knuppel, elektronica).
cc Flickr Rocor photostream Tom Sachs Big Tits, 2014. Porcelain, mixed media. YBCA

Gen rechtenvrije afbeelding kunnen vinden, maar kan ‘Long term parking’ (beton en metaal) van Arman toch niet ongenoemd laten.

Met de term ‘mixed media’ kun je alle kanten op en dat gaan we de komende weken dan ook doen. Dan met wat meer beschouwing.

Foto: Verloren Oudheid

Het Gilgamesh Epos – Deel 5 | Invloed op de antieke literatuur

COLUMN - In mijn vorige column schreef ik hoe de Babylonische priester Sîn-leqi-unninni omstreeks 1100 v. Chr. een nieuwe standaardversie van het Gilgamesh Epos samenstelde. Deze standaardversie raakte in geheel Mesopotamië bekend en had een prominente plaats in de Bibliotheek van Ashurbanipal. Met de opkomst het Nieuw-Assyrische Rijk verspreidde het verhaal zich over het Nabije Oosten en het Middellandse Zeegebied. Verhalenvertellers uit allerlei culturen verwerkten thema’s en motieven uit het epos in hun eigen verhalen. Deze thema’s en motieven zijn onder meer terug te vinden in de Bijbel en de Griekse mythologie. In deze column bespreek ik de belangrijkste parallellen tussen het Gilgamesh Epos en andere verteltradities.

Wanneer is er sprake van ontleningen?

Voordat ik de parallellen bespreek, eerst een methodologische noot. Natuurlijk is het ontzettend interessant wanneer bekende verhalen uit de Bijbel of de Griekse mythologie parallellen blijken te hebben in het Gilgamesh Epos, maar hoe weten we nu dat hier daadwerkelijk sprake is van ontleningen? Kunnen overeenkomstige motieven niet op toeval berusten? Zijn sommige thema’s niet universeel? Dergelijke verklaringen zijn nooit helemaal uit te sluiten. Wel kan men de stelling onderbouwen dat toeval onwaarschijnlijk is. Dit is bijvoorbeeld het geval 1) wanneer twee culturen intensief contact met elkaar hebben, of 2) wanneer de parallellen zeer specifiek of consistent zijn.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Closing Time | InsaDonjaKai

InsaDonjaKai zijn Kai Angermann op percussion en Insa Schirmer en Donja Djember op cello. Ze komen uit Duitsland, en speelden al op menige plaat als sessiemuzikant voor ze in 2012 als trio op de proppen kwamen met Insomnie Joyeuse.

Closing Time | Arcadia

Wat? Staat er nog geen Closing Time klaar? Dan zetten we maar eens een liedje neer van Arcadia, een tijdelijk project van Simon le Bon, Nick Rhodes en Roger Taylor, die bekender zijn van Duran Duran. Ik geloof dat ik het sinds 1985 elk jaar wel eens heb gehoord in de verkiezingstijd.

Closing Time | Robbie Williams

Mijn zakenpartner kon onlangs in Spanje een kijkje nemen achter de schermen van de Grand Prix-races en kwam terug met de mededeling dat hij het best leuk had gevonden om een keertje te mogen rondlopen in dat rare wereldje van de snelle auto’s. Een guilty pleasure, zoals hij het noemde. Zijn enthousiasme verbaasde me niet, want ik zat wel eens naast hem als we met een strakke 170 over de autobahn of de autostrada vlogen reden.

https://www.youtube.com/watch?v=u6VTj7LhCtE

Closing Time | 2 Live Crew

Als we deze week dan toch een beetje in nostalgische jaren tachtig sferen zitten, vraag ik graag aandacht voor de 2 Live Crew. Ook als u Luke en Mr Mixx niet kent, bekijkt u bovenstaande clip met een vette glimlach, maar bedenk wel dat mensen hiervoor in het gevang beland zijn. Het heeft weinig gescheeld op het Amerikaanse hooggerechtshof had eraan te pas moeten komen om het verbod (wegens obsceniteit) op Me So Horny ongedaan te maken.

Vorige Volgende