Hieronder staat het eerste artikel van Sargasso gastblog: Mongabay.com. Aan het begin van de Biodiversiteitstop (18-29 oktober) in Nagoya filosofeert het over vooroordelen en desillusies in de natuurbescherming. Het originele artikel staat hier. Met dank aan: Rhett Butler. As nations from around the world meet at the Convention on Biological Diversity in Nagoya, Japan to discuss ways to stem the loss of biodiversity worldwide, two prominent researchers argue that environmentalists and conservationists need to consider paradigm shifts if biodiversity is to be preserved, especially in developing countries. Writing in the journal Biotropica, Douglas Sheil and Erik Meijaard argue that some of conservationists' most deeply held beliefs are actually hurting the cause. "Conservation needs to change. We need to recognize that pragmatic conservation solutions aren’t about black and white, good and evil, or nature versus non-nature. Long-term conservation solutions have to involve comprises, otherwise we will just be wasting our time," Erik Meijaard told mongabay.com. Stressing that because conservationists and environmentalists often see ecosystems as either pristine—and therefore worth saving—or degraded—and therefore already lost—they often neglect human-impacted ecosystems that are important for a wide-variety of species. The authors label this the 'tainted-nature delusion'.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.
Afgelopen week moest u het even een WW zonder ondergetekende doen. Ik zat voor een conferentie in Lissabon. Aangezien mijn aanwezigheid toch door de belastingbetaler medegefinancierd wordt, leek het me niet meer dan redelijk iets te vertellen van wat daar verteld werd. Nu waren de meeste praatjes te obscuur, specialistisch of saai om te herhalen, maar de keynote speech die Bernardo Huberman gaf was dusdanig interessant dat hij een groter publiek verdient.
Bernardo Huberman begon (zoals zoveel informatici) zijn carriere als fysicus en werkte aan supergeleiders en tweedimensionale vloeistoffen. In de jaren tachtig en negentig verlegde hij zijn interesse naar de informatica. Na gewerkt te hebben voor Xerox verhuisde hij naar mede printerboer HP, waar hij senior fellow werd van HP Labs. Aldaar concentreert zijn onderzoek zich op het World Wide Web, met name op het gebruik, de groei en de dynamiek daarvan. Huberman beschrijft in het boek The Laws of the Web hoe bepaalde regelmatigheden steeds de kop opsteken. In die zin is hij een van de eerste beoefenaars van ‘webologie‘ zoals we daar al eerder over berichtten.
Huberman sprak in Lissabon over het begrip attention (dat ik hier maar even met ‘aandacht’ vertaal). Door de gigantisch-heid van het WWW en vooral door het gigantische gebruik van dat Web door mensen daalt de waarde van informatie drastisch. Hoe meer er van een grondstof is, hoe minder het waard wordt. Voorbeelden hiervan zijn legio: was je vroeger bereid flink geld neer te leggen voor een reisbureau om je vliegticket te boeken, door het huidige online aanbod is de logistieke en prijs informatie stukken minder waard geworden. Of denk alleen maar aan de dalende prijs van nieuws. Kranten moeten water bij de wijn doen omdat weblogs ‘hetzelfde’ nieuws gratis aanbieden.
De nieuwe regering krijgt opnieuw de vraag van de NAVO voorgelegd of Nederland weer mee wil doen in Afghanistan. Wat moeten we daar, hebben we in de vorige missie iets zinnigs uitgevonden? De vraag licht op in mijn kop als ik deelnemers aan een Tea-party rally geinterviewd zie worden. “Obama is een communist, hij is moslim en bezet het Witte Huis”. De interviewer vraagt beleefd hoe hij daar dan gekomen is: toch niet door een staatsgreep? Hij is gekozen door het volk, met een forse meerderheid en zijn geloof lijkt toch wel christelijk. Maar de Tea-Partygangers zijn onverbiddelijk: dit is een democratie en zij mogen een mening hebben.
Dat is waar, maar een mening die ontoegankelijk is voor argumenten en feiten, mag toch eigenlijk niet zo heten? Is die houding exportartikel naar landen als Afghanistan? De arme Obama heeft twee oorlogen en een economische crisis geerfd: om Irak te verlaten moest hij zijn generaals een “surge” gunnen in Afghanistan. Moeten Nederland daarbij helpen?
Het probleem is drieledig:
1. Ben je als trouwe bondgenoot verplicht Obama te helpen in de afwikkeling van die twee oorlogen van Bush, ook als hij na de komende verkiezingen in Amerika verlamd wordt door populistisch rechts?
2. Is de manier waarop de oorlog in Afghanistan wordt gevoerd een bijdrage aan een rationeel doel, iets als: kunnen we Afghanistan zo moderniseren dat het geen uitvalsbasis voor Moslim-radicalen meer is?
3. Welke voorwaarden zouden voor een dergelijk doel vervuld moeten zijn, voordat Nederland zou kunnen besluiten een bijdrage te leveren?
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Terwijl delegaties uit de hele wereld zich in Japan het hoofd breken over oplossingen voor het verlies aan natuurlijk kapitaal, breekt Pavan Sukhdev van de Deutsche Bank een lans voor een economische invalshoek. De natuur draagt vele biljoenen dollars bij aan de wereldeconomie en het is mogelijk om die economische waarde van natuur mee te nemen in besluitvorming door overheden en bedrijven. Dat stelde hij woensdag tijdens de presentatie van de VN-studie TEEB, The Economics of Ecosystems and Biodiversity, op de 10e vergadering over het Biodiversiteitsverdrag (COP 10 CBD).
In het rapport staan de resultaten van een drie jaar durende studie en speurwerk naar onderzoeken over de economische waarde van bossen, vers water, bodem en koraalriffen en over de sociale en economische kosten van verlies daarvan. Dat leidde tot duizelingwekkende cijfers. Zoals de 2 tot 4,5 biljoen dollar per jaar die we in 2050 zouden verliezen aan natuurlijk kapitaal als de ontbossing op hetzelfde niveau doorgaat als nu. Maar er staan ook kansen in: in 2020 bedraagt de wereldwijde marktomzet voor gecertificeerde landbouwproducten naar verwachting 151 miljard euro per jaar.
Andere voorbeelden van de economische waarde van natuur:
● Jaarlijks gaat er in de zwaar gesubsidieerde visserijsector 50 miljard dollar verloren door overexploitatie.
● Insecten bestuiven voor jaarlijks 153 miljard dollar aan voedselgewassen.
● Koraalriffen leveren de mensheid jaarlijks 30 tot 172 miljard dollar aan inkomsten.
● De stad Canberra bespaart 67 miljoen dollar aan energiekosten (airco’s) na het planten van schaduwbomen.
● De stad New York bespaarde 6,5 miljard dollar door te investeren in bosbescherming t.b.v. drinkwaterzuivering i.p.v. het bouwen van een dure zuiveringsinstallatie.
● Het herstel van 70 hectare gedegradeerd bos in Hiware Bazaar, India leverde herstelde waterbronnen op, voedergewas voor het vee en in totaal 50 rupee miljonairs.
[qvdd]
Tegelijkertijd verwachten we dat christenen in islamitische landen hetzelfde recht hebben om hun geloof openlijk te beleven, theologisch onderwijs te genieten en kerken te bouwen.
De Duitse president sprak het Turkse parlement toe en ging daarbij in op de recente beroering in zijn land over het mislukken van de multiculturele samenleving. Hij garandeerde moslims hun rechten, maar hechtte daar expliciet wederkerigheid aan. Dat werd niet universeel op prijs gesteld, maar de Turkse president Abdullah Gul gaf wel toe dat ook Turkije fouten had gemaakt.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
“DDR goed voorbeeld grensbewaking”
Tea-party senaatskandidaat is zo dom als een eh… tea-party-aanhanger
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.