Accounting Identities
Paul Krugmen legt uit waarom het geen zin heeft als iedereen tegelijk bezuinigd.
Afgelopen week was Ramsey Nasr te gast als Dichter Des Vaderlands bij Pauw en Witteman. De enkele keer dat ik Nasr sprak, viel hij op door zijn welbespraaktheid en absolute adoptie van fatsoen en beleefheid. Ik voelde echter enige twijfel na het lezen en beluisteren van zijn gedicht. Nasr licht in het interview bij Pauw en Witteman toe dat de kloof tussen burger en politiek maar lekker groot moet blijven, en – het hete hangijzer – dat Wilders een fascist is. Ik protesteer en distantieer me ook van Carlos' opvatting dat Wilders maar moet bewijzen dat hij geen fascist is (maar ik heb wel een alternatief). Ben ik het nu oneens met tegenstanders van Wilders? Dat mag u verrassen. Ik zal immers iets dergelijks ook ooit hebben geroepen of beweerd. Ik stond vooraan om Wilders vooral erg belachelijk te maken, ik heb zelfs instemmend geknikt toen Wilders door Spong en consorten voor het gerecht werd gedaagd. Immers, 'de man die een bevolkingsgroep wegzette', et cetera. En zo grievend over collega-politici sprak, et cetera. Laat hem een lesje leren met zijn haatcampagne. Maar ik heb bedenkingen bij die aanpak.
Paul Krugmen legt uit waarom het geen zin heeft als iedereen tegelijk bezuinigd.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
En weer een onderzoek dat aantoont dat cameratoezicht niet werkt. Het Instituut voor Veiligheid en Crisismanagement (COT) bekeek het cameragebruik in onder andere Groningen en kwam tot de conclusie dat sinds er camera’s hangen, het geweld met 12% is toegenomen. Vooral ‘impulsief geweld’ wordt met camera’s niet voorkomen. En laat dat nou bij uitstek het geweld zijn dat het meeste voorkomt in uitgaansgebieden. Wie dronken is, denkt niet na over de gevolgen en de eventueel aanwezige camera’s. Uiteraard overweegt de gemeente Groningen nu de camera’s weg te halen. Ze zijn duur en de kosten wegen niet tegen de baten op volgens COT. Oh sorry, zei ik weghalen? Silly me. Ik bedoel natuurlijk dat de gemeente overweegt het cameratoezicht uit te breiden.
Waarom? Nou, onder andere omdat camera’s de ‘subjectieve veiligheid’ verhogen. Oftewel, het wordt niet veiliger, maar het voelt wél veiliger. En in deze tijd van truthiness (en historisch lage criminaliteitscijfers) is dat heel belangrijk. Belangrijker dan dat er geld verspild wordt om mensen een veiliger gevoel te geven terwijl pak ‘m beet de sociale zekerheid wordt afgebroken. En oh ja, al die zeikerds die klagen over privacybescherming? Die ruil je toch graag in voor dat echte nepveiligheidsgevoel?
De hand van God, Boca, Napoli, nummer tien. Voetballegende Maradona is samen te vatten in weinig woorden. Vooruit, nog een dan: cocaïne. Maradona is een held in de mythologische traditie, briljant en tragisch. Vandaag wordt hij vijftig, maar hij heeft al levens achter zich. Wie meer wil weten over zijn leven op en buiten het voetbalveld kan overal op internet eindeloos de briljante slalomgoal tegen de Engelsen terugzien, of het ‘dat ze me pijpen’ incident . In Argentinië kwam ik hem drie keer tegen.
Ik woonde pas in Buenos Aires, in de trendy wijk Palermo. Tijdens een wandeling door de buurt stuitte ik op een menigte op straat, die met rood omrande ogen opkeken naar een gebouw, het sanatorio de los arcos. Ik zag bidprentjes en bloemen, biddende vrouwen en nagelbijtende mannen. Later begreep ik dat Maradona in de privé-kliniek lag te vechten voor zijn leven, zijn vette lijf geveld door drank en drugs.
De tweede keer kwam hij voorbij tijdens een Engelse les aan de trainers van de URBA, de rugbybond van Buenos Aires. Maradonna, schreef ik op het bord en er viel een pijnlijke stilte. Pancho, de grootste van het stel, kwam dreigend overeind. Ik kreeg een seconde om iets aan die dubbele n te doen. Donna, een vrouwelijke associatie met de legendarische nummer tien…hoe durfde ik. Een dag later kreeg ik mijn congé.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Volgende week dinsdag 2 november worden de Midterm Elections gehouden, de tussentijdse verkiezingen waarbij alle zetels in het Huis van Afgevaardigden en 37 van de 100 Senatoren verkiesbaar zijn. De partij van de zittende President verliest bijna altijd zetels bij een tussentijdse verkiezing de vraag is alleen: hoeveel en kunnen ze hun meerderheid behouden? Wat hebben de Democraten in twee jaar bereikt en hebben ze dit verlies verdiend? En wat kunnen we verwachten van de Tea Party?
Dit is deel 2 van Verkiezingen VS. Deel 1 Moddergooien en handreiken verscheen gisteren.
Links is ondankbaar
De leiding van de Democraten denkt dat het belangrijk is om kiezers in het midden – de independent voters – er van te overtuigen dat Democraten niet te links zijn. Daarom wordt er druk uitgevoevend op linkse activisten om niet te veel te eisen. Zij beschuldigen de linker vleugel ondankbaar te zijn omdat zij onvoldoende oog heeft voor de behaalde resultaten. Zo meldde de woordvoerder van het Witte Huis Robert Gibbs onlangs dat de ‘Professional Left’ – linkse bloggers en activisten – maar niet wilde zien dat Obama al veel had bereikt. Maar wat heeft Obama eigenlijk bereikt? Ik noem een aantal zaken:
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Harry Mulisch is overleden aan kanker. In onderstaand fragment van DWDD is hij aan het woord toen teletekst iets te vroeg zijn dood meldde. Daaronder nog een overzicht van zijn leven door de NOS.
Chris Hedges over de uitverkoop van links in Amerika, maar hoe zit het bij ons?
“Obama werkt aan geheim leger”
Niet te geloven, deze man (Jerry Boykin) heeft onder Bush gediend (Generaal)
Poldermoskee dicht wegens huurschuld
Moslims zo geïntegreerd dat ze Hollandse gierigheid overnamen
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.