Zoete broodjes

, door

Mijn dorp is sinds enige tijd een Turkse bakker rijker. Aardige man met vriendelijk personeel, een hardwerkende Nederlander die met zijn hele gezin de bakkerij runt. Iemand die om vier uur ´s morgens opstaat om alles vers te bakken en zeven dagen per week open is, van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat.

Zoals gewoonlijk ging ik er vrijdag heen om brood te kopen. Het was er druk, wat meestal het geval is rond de tijd van de lunch of avondmaaltijd. De shoarma en Turkse pizza’s die de bakker ook verkoopt, vinden grif aftrek onder mijn dorpsgenoten.

Ik kocht er net als altijd acht ronde broodjes met sesamzaad. Omdat er voor het weekeinde een strandbezoek op het programma stond, kocht ik ook nog twee börek met feta. Bij thuiskomst zag ik tot mijn verrassing dat er ongevraagd ook een heerlijk zoet broodje in de zak zat.

Een dag later haalde ik de börek uit de papieren zak. Het eerste wat ik tegenkwam, was een pain au chocolat. Een mooi gebaar van de man die altijd vrolijk en vriendelijk is als ik in zijn winkel kom, een extraatje, een blijk van waardering voor de klandizie wellicht. ,,Ja,’’ zei mijn man, ,,dat is normaal, want zondag begint het Suikerfeest.’’

Oepsie!

, door

Niet alleen belazeren de superrijken de boel – ze komen er ook nog eens mee weg.

In 1983 verklaarde Leona Helmsley, zakenvrouw en echtgenote van een Amerikaanse hotelmagnaat, tegenover haar huishoudster:

‘We don’t pay taxes. Only the little people pay taxes.’

Helmsley bleek het bij het verkeerde eind te hebben. Uiteindelijk maakte ze het al te bont en werd ze wegens belastingontduiking tot negentien maanden gevangenisstraf veroordeeld. Maar dat was toen, bijna dertig jaar geleden.

Tegenwoordig betalen de superrijken, als het op belastingen aankomt, nog steeds niet hun deel, maar daarnaast kunnen ze ook nog eens – en bepaald niet onterecht – zeggen:

‘We don’t face consequences. Only the little people face consequences.’

Vorige week kreeg de Amerikaanse beurshandelaar Jon Corzine, multimiljonair, voormalig CEO van Goldman Sachs, ex-politicus (namens de Democraten) en bestuursvoorzitter van het inmiddels failliete MF Global, te horen dat hij naar naar alle waarschijnlijkheid niet zal worden vervolgd wegens het laten verdwijnen van ongeveer een miljard dollar aan door klanten ingelegd geld:

‘After 10 months of stitching together evidence on [MF Global’s] demise, criminal investigators are concluding that chaos and porous risk controls at the firm, rather than fraud, allowed the money to disappear, according to people involved in the case.’

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige Volgende